Sprawa T-291/26: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2026 r. - Bundesverband der Geflügelschlachtereien i in./Komisja
Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2026 r. - Bundesverband der Geflügelschlachtereien i in./Komisja(Sprawa T-291/26)
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Bundesverband der Geflügelschlachtereien e. V. (Berlin, Niemcy) i 9 innych skarżących (przedstawiciele: C. Wagner, adwokat, S. Langfeldt, adwokatka i Y. Klumpp, adwokat)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozporządzenia delegowanego (1) w całości i art. 5 ust. 1 w związku z załącznikiem I oraz art. 8 ust. 1 w związku z załącznikiem II do zaskarżonego rozporządzenia wykonawczego (2) ;
- tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności art. 2 pkt 3, art. 10 ust. 1 akapit trzeci oraz lit. e) załącznika VI, art. 14 ust. 1-3 oraz załączników VII-IX do zaskarżonego rozporządzenia delegowanego i art. 5 ust. 1 w związku z załącznikiem I oraz art. 8 ust. 1 w związku z załącznikiem II do zaskarżonego rozporządzenia wykonawczego;
- obciążenie strony pozwanej kosztami.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi osiem zarzutów.
1. Przyjmując przepisy dotyczące maksymalnej zawartości wody w mięsie drobiowym zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 zaskarżonego rozporządzenia delegowanego oraz załącznikami VII i VIII do tego rozporządzenia oraz przepisy dotyczące poziomu wody wchłoniętej w rzeźni zgodnie z art. 14 ust. 3 zaskarżonego rozporządzenia delegowanego i załącznikiem IX do tego rozporządzenia w związku z art. 6 ust. 1 akapit drugi zaskarżonego rozporządzenia wykonawczego oraz załącznikiem III do tego rozporządzenia, Komisja naruszyła przepis upoważniający zawarty w art. 75 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (3) , ponieważ naruszyła ona cele regulacyjne przepisu. Ponadto Komisja naruszyła wymogi ochrony środowiska, które należy uwzględnić w tych ramach zgodnie z art. 11 TFUE.
2. Przyjmując przepisy dotyczące maksymalnej zawartości wody w mięsie drobiowym zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 zaskarżonego rozporządzenia delegowanego oraz załącznikami VII i VIII do tego rozporządzenia oraz przepisy dotyczące poziomu wody wchłoniętej w rzeźni zgodnie z art. 14 ust. 3 zaskarżonego rozporządzenia delegowanego i załącznikiem IX do tego rozporządzenia w związku z art. 6 ust. 1 akapit drugi zaskarżonego rozporządzenia wykonawczego oraz załącznikiem III do tego rozporządzenia, Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, ponieważ zakazy wprowadzania do obrotu i obowiązki dostosowania są oczywiście nieodpowiednie, niekonieczne i nieproporcjonalne do osiągnięcia zamierzonych celów.
3. Przyjmując przepisy dotyczące maksymalnej zawartości wody w mięsie drobiowym zgodnie z art. 14 ust. 1-3 zaskarżonego rozporządzenia delegowanego oraz załącznikami VII i VIII do tego rozporządzenia Komisja nadużyła swoich uprawnień dyskrecjonalnych i popełniła oczywisty błąd w ocenie, uwzględniając w swojej ocenie względy dotyczące zrównoważoności i dobrostanu zwierząt, z naruszeniem art. 75 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz nie uwzględniając przy ustalaniu wartości dopuszczalnych najnowszych badań naukowych dotyczących zwiększenia zawartości wody fizjologicznej w nowoczesnych rasach drobiu.
4. Komisja popełniła oczywisty błąd w ocenie, przyjmując przepisy dotyczące metody chemicznej jako metody analizy w celu określenia zawartości wody zgodnie z art. 5 ust. 1 w związku z załącznikiem I oraz art. 8 ust. 1 w związku z załącznikiem II do zaskarżonego rozporządzenia wykonawczego, ponieważ nie uwzględniła innych metod analizy pozwalających zidentyfikować obcą wodę dodaną w sposób stanowiący oszustwo.
5. Przyjmując przepis dotyczący określeń zastrzeżonych stosowanych fakultatywnie na podstawie art. 10 ust. 1 akapity trzeci i czwarty zaskarżonego rozporządzenia delegowanego, Komisja przekroczyła uprawnienia przyznane jej w art. 86 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ponieważ dopuszcza on wyłącznie niektóre określenia do oznaczania produktów pochodzących ze zwierząt trzymanych na wolnym wybiegu, podczas gdy Komisja nie jest uprawniona do wyłączenia innych oznakowań.
6. Uregulowania Komisji dotyczące określeń zastrzeżonych stosowanych fakultatywnie w odniesieniu do "Chowu na wolnym wybiegu w gospodarstwie - nieograniczony dostęp do wybiegu" naruszają zasadę określoności, ponieważ wymogi dotyczące określenia "Chów na wolnym wybiegu w gospodarstwie - nieograniczony dostęp do wybiegu" nie wynikają ani z brzmienia zaskarżonego rozporządzenia delegowanego, ani z jego kontekstu.
7. Zaskarżone rozporządzenie delegowane narusza art. 75 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w związku z art. 13 TFUE w zakresie, w jakim art. 2 ust. 2 pkt 3 zaskarżonego rozporządzenia delegowanego określa minimalną wagę wątroby kaczek i gęsi do celów używania oznaczeń "Fettleber" lub "Stopflebe" (foie gras lub stłuszczona wątroba), nie uwzględniając w pełni wymogów w zakresie dobrostanu zwierząt jako istot zdolnych do odczuwania.
8. Komisja naruszyła ciążący na niej na podstawie art. 296 akapit drugi TFUE obowiązek uzasadnienia, opierając się na względach dotyczących dobrostanu zwierząt przy ustalaniu wartości dopuszczalnych zawartości wody w mięsie drobiowym i nie uwzględniając ich w przypadku uregulowań dotyczących foie gras. Uzasadnienie jest więc wewnętrznie sprzeczne.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3526 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-291/26: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2026 r. - Bundesverband der Geflügelschlachtereien i in./Komisja |
| Data aktu: | 2026-05-12 |
| Data ogłoszenia: | 2026-07-13 |