Opinia Europejskiego Komitetu Regionów - Uproszczenie obciążeń administracyjnych w przepisach o ochronie środowiska
Opinia Europejskiego Komitetu Regionów - Uproszczenie obciążeń administracyjnych w przepisach o ochronie środowiska
|
I. ZALECANE POPRAWKI
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyspieszenia ocen oddziaływania na środowisko - COM(2025) 984
Motyw 20
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
W celu usprawnienia procesu decyzyjnego przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznych i terminowych konsultacji z zainteresowaną społecznością oraz organami, których plan, program i przedsięwzięcie mogą dotyczyć ze względu na ich szczególne obowiązki w zakresie ochrony środowiska lub kompetencje lokalne i regionalne, konsultacje takie należy prowadzić równolegle. Państwa członkowskie powinny zadbać o to, aby konsultacje były prowadzone w najbardziej skuteczny sposób. Państwa członkowskie nie powinny w sposób wyraźny i co do zasady wymagać konsultacji z organami, których może dotyczyć przedsięwzięcie ze względu na ich szczególne obowiązki w zakresie ochrony środowiska lub kompetencje lokalne i regionalne, zanim konsultacje takie odbędą się z zainteresowaną społecznością. Jednocześnie państwa członkowskie powinny dopilnować, aby z zainteresowaną społecznością konsultowano wszystkie istotne elementy danego planu, programu lub przedsięwzięcia, które mogłyby mieć znaczący wpływ na środowisko lub zdrowie ludzkie. | W celu usprawnienia procesu decyzyjnego przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznych i terminowych konsultacji z zainteresowaną społecznością oraz organami, których plan, program lub przedsięwzięcie mogą dotyczyć ze względu na ich szczególne obowiązki w zakresie ochrony środowiska lub kompetencje lokalne i regionalne, konsultacje takie można prowadzić równolegle. Państwa członkowskie powinny zadbać o to, aby konsultacje były prowadzone w najbardziej skuteczny sposób. Państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do systematycznego konsultowania się z organami, które mają szczególne obowiązki w zakresie ochrony środowiska lub kompetencje lokalne i regionalne, zanim konsultacje takie odbędą się z zainteresowaną społecznością, ale powinny zapewnić zaangażowanie tych organów na etapie, na którym ich wiedza fachowa i znajomość warunków lokalnych i regionalnych skutecznie wspierają udział społeczeństwa i proces decyzyjny. Jednocześnie państwa członkowskie powinny dopilnować, aby z zainteresowaną społecznością konsultowano wszystkie istotne elementy danego planu, programu lub przedsięwzięcia, które mogłyby mieć znaczący wpływ na środowisko lub zdrowie ludzkie. |
Uzasadnienie
Skuteczny udział społeczeństwa zależy od terminowych konsultacji i wysokiej jakości informacji. Władze lokalne i regionalne oraz organy ds. ochrony środowiska zapewniają istotną wiedzę ukierunkowaną na konkretny obszar, co wspiera świadome uczestnictwo i rzetelny proces decyzyjny oraz zapobiega osłabieniu ocen oddziaływania na środowisko przez równoległe prowadzenie konsultacji.
Motyw 24
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
W celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska, pewności prawa i skuteczności administracyjnej państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania w ramach swoich systemów krajowych, aby wszystkie istotne argumenty przedstawiano na etapie administracyjnym procedury prowadzącej do wydania zezwolenia na przedsięwzięcie przed ewentualnym złożeniem skargi do sądu administracyjnego, co umożliwi właściwym organom uwzględnienie tych argumentów w trakcie procesu decyzyjnego w celu uniknięcia nadmiernych opóźnień w procesie wydawania pozwoleń, bez uszczerbku dla prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości. |
Uzasadnienie
Ta propozycja jest sprzeczna z obowiązującymi przepisami dotyczącymi prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości i może wiązać się z ryzykiem środowiskowym dla danej gminy. Może też opóźnić procedury wydawania zezwoleń, jeżeli sąd będzie musiał odrzucić wniosek zamiast poprosić o uzupełnienie dokumentacji.
Motyw 26
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
Aby zmniejszyć koszty ponoszone przez wykonawców przedsięwzięć w związku z wypełnianiem ich obowiązków w zakresie ochrony środowiska, należy zachęcić państwa członkowskie do pokrycia kosztów administracyjnych (opłat) związanych z ocenami oddziaływania na środowisko danego przedsięwzięcia, w szczególności w przypadku mniejszych wykonawców. Koszty przygotowania raportów o oddziaływaniu na środowisko nadal powinien ponosić wykonawca przedsięwzięcia. Ta możliwość oferowana państwom członkowskim ma na celu ułatwienie praktycznego stosowania przepisów Unii przez mniejszych wykonawców oraz wzmocnienie konkurencyjności i zrównoważonego charakteru gospodarki Unii. |
Uzasadnienie
Propozycja, aby organy publiczne pokrywały koszty szkodliwej dla środowiska działalności wykonawców, jest sprzeczna z zasadą "zanieczyszczający płaci". Prawdopodobnie objęłoby to wielu deweloperów ubiegających się o pozwolenia na nowe kopalnie lub nowe zakłady przemysłowe w wielu państwach członkowskich.
Motyw 28
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
(28) Aby zadania przydzielone organom na podstawie niniejszego rozporządzenia były wykonywane w sposób zapewniający wystarczająco wysoki poziom jakości, państwa członkowskie powinny dopilnować, aby pojedynczy punkt kontaktowy ds. ochrony środowiska i wszystkie właściwe organy odpowiedzialne za wszelkie etapy procedury preselekcji i oceny oddziaływania na środowisko, w tym wszystkie etapy proceduralne, dysponowały wystarczającą liczbą wykwalifikowanych pracowników i wystarczającymi zasobami finansowymi, technicznymi i technologicznymi. | (28) Aby zadania przydzielone organom na podstawie niniejszego rozporządzenia były wykonywane w sposób zapewniający wystarczająco wysoki poziom jakości, państwa członkowskie powinny dopilnować, aby pojedynczy punkt kontaktowy ds. ochrony środowiska i wszystkie właściwe organy odpowiedzialne za wszelkie etapy procedury preselekcji i oceny oddziaływania na środowisko, w tym wszystkie etapy proceduralne, dysponowały wystarczającą liczbą wykwalifikowanych pracowników i wystarczającymi zasobami finansowymi, technicznymi i technologicznymi. Ponieważ władze lokalne i regionalne są kluczowymi podmiotami w kontekście wdrażania unijnych przepisów o ochronie środowiska, wszelkim dodatkowym obowiązkom wynikającym z niniejszego rozporządzenia lub ze środków upraszczających powinno towarzyszyć odpowiednie i dostosowane do potrzeb, przewidywalne i proporcjonalne wsparcie finansowe, techniczne i administracyjne, w szczególności dla mniejszych gmin, w tym w ramach polityki spójności. Ponadto te dodatkowe obowiązki nie powinny powodować przenoszenia obciążeń administracyjnych między szczeblami sprawowania rządów. |
Uzasadnienie
Władze lokalne i regionalne odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu unijnych przepisów o ochronie środowiska i będą ponosić znaczną część odpowiedzialności wynikającej z rozporządzenia. Środki upraszczające nie powinny prowadzić do dodatkowych obciążeń administracyjnych bez odpowiedniego, przewidywalnego i proporcjonalnego wsparcia finansowego, technicznego i administracyjnego, zwłaszcza dla mniejszych gmin borykających się z ograniczeniami w zakresie zdolności i zasobów. Wszelkim nowym obowiązkom musi towarzyszyć wystarczające wsparcie, aby zapewnić wiarygodną i wysokiej jakości ocenę oddziaływania na środowisko.
Polityka spójności odgrywa niezbędną rolę we wzmacnianiu zdolności lokalnych, wspieraniu cyfryzacji i zapewnianiu skutecznego wdrażania w terenie. W kolejnych wieloletnich ramach finansowych należy zabezpieczyć i wzmocnić finansowanie dostępne dla władz lokalnych i regionalnych w celu wdrożenia unijnych przepisów o ochronie środowiska.
Art. 3 ust. 1
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
1. Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę - 6 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. państwa członkowskie ustanawiają lub wyznaczają pojedyncze punkty kontaktowe ds. ochrony środowiska na odpowiednim szczeblu administracyjnym na potrzeby ocen oddziaływania na środowisko. Każdy pojedynczy punkt kontaktowy jest odpowiedzialny za ułatwianie i koordynowanie wszystkich aspektów związanych z przeprowadzaniem ocen oddziaływania na środowisko na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym za przedstawienie informacji na temat tego, kiedy wniosek uznaje się za kompletny zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia. | 1. Do dnia [Urząd Publikacji: proszę wstawić datę - 18 miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] r. państwa członkowskie ustanawiają lub wyznaczają pojedyncze punkty kontaktowe ds. ochrony środowiska na odpowiednim szczeblu administracyjnym - zgodnie z podziałem kompetencji w każdym państwie członkowskim - na potrzeby ocen oddziaływania na środowisko. Każdy pojedynczy punkt kontaktowy jest odpowiedzialny za ułatwianie i koordynowanie wszystkich aspektów związanych z przeprowadzaniem ocen oddziaływania na środowisko na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym za przedstawienie informacji na temat tego, kiedy wniosek uznaje się za kompletny zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia. Utworzenie i funkcjonowanie pojedynczego punktu kontaktowego wymaga zapewnienia odpowiednich zasobów ludzkich, technicznych i finansowych i zapewnia się skuteczną koordynację z władzami lokalnymi i regionalnymi, w przypadku gdy posiadają one kompetencje w odniesieniu do części procesu oceny lub wydawania pozwoleń. Pojedynczy punkt kontaktowy ułatwia również dostęp wykonawcom przedsięwzięć, w tym MŚP i podmiotom działającym w dziedzinie innowacji, poprzez dostarczanie wytycznych dotyczących wymogów regulacyjnych, dostępnych danych i linków do odpowiednich infrastruktur badawczych i innowacyjnych, i w ten sposób wspiera przyspieszenie inwestycji strategicznych. |
Uzasadnienie
KR popiera ustanowienie pojedynczego punktu kontaktowego jako ważne narzędzie uproszczenia i koordynacji, które może zwiększyć przejrzystość i skuteczność dla wnioskodawców i organów. Ustanowienie i funkcjonowanie punktów może jednak wiązać się z powstaniem nowych zadań i dodatkowego obciążenia pracą dla organów publicznych, często na szczeblu lokalnym lub regionalnym. Utworzenie takich struktur może też wymagać więcej czasu. Środki upraszczające dla wykonawców przedsięwzięć prowadzące do większej złożoności i wyższych kosztów dla władz lokalnych i regionalnych nie stanowią uproszczenia. Wyraźne zapewnienie pojedynczym punktom kontaktowym odpowiednich zasobów oraz ustrukturyzowana koordynacja z władzami lokalnymi i regionalnymi mogą zapobiec przenoszeniu obciążeń administracyjnych i zapewnić, aby uproszczenie prowadziło do lepszego wdrażania, zamiast je utrudniać lub zwiększać niepewność. Pojedyncze punkty kontaktowe powinny pełnić rolę interfejsu dla wykonawców przedsięwzięć, podmiotów działających w dziedzinie innowacji oraz władz lokalnych i regionalnych.
Art. 4 ust. 4
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
4. Właściwe organy przeprowadzają konsultacje ze społecznością, której dotyczy procedura podejmowania decyzji środowiskowych w odniesieniu do planu, programu lub przedsięwzięcia podlegającego ocenie zgodnie z ust. 1, równolegle z konsultacjami przeprowadzanymi z organami, których może dotyczyć ten plan, program lub to przedsięwzięcie ze względu na ich szczególne obowiązki w zakresie ochrony środowiska lub kompetencje lokalne i regionalne, o których mowa w art. 6 ust. 2 dyrektywy 2001/42/WE i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2011/92/UE. | 4. Właściwe organy przeprowadzają konsultacje ze społecznością, której dotyczy procedura podejmowania decyzji środowiskowych w odniesieniu do planu, programu lub przedsięwzięcia podlegającego ocenie zgodnie z ust. 1, a także przeprowadzają konsultacje z organami, których może dotyczyć ten plan, program lub to przedsięwzięcie ze względu na ich szczególne obowiązki w zakresie ochrony środowiska lub kompetencje lokalne i regionalne, o których mowa w art. 6 ust. 2 dyrektywy 2001/42/WE i art. 6 ust. 1 dyrektywy 2011/92/UE - musi się to odbywać w skoordynowany sposób, aby można było zapewnić całościowe podejście. Konsultują się również w skoordynowany i elastyczny sposób z organami, których może dotyczyć projekt, by zagwarantować całościowe podejście oraz wysokiej jakości ocenę z poszanowaniem kompetencji władz lokalnych i regionalnych. |
Uzasadnienie
Wymóg, aby konsultacje publiczne i konsultacje z właściwymi organami zawsze odbywały się w tym samym czasie, jest nadmiernie sztywny i może obniżyć jakość i użyteczność obu procesów. Władze lokalne i regionalne mogą korzystać z wkładu otrzymanego od społeczności i społeczeństwa obywatelskiego przed dokonaniem własnej oceny lub w jej trakcie, a społeczeństwo też może korzystać z ustrukturyzowanych informacji przekazywanych przez władze.
Art. 5 ust. 1
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
1. Zmiany lub rozbudowy przedsięwzięć, takie jak zmiana przeznaczenia rurociągów lub terenów przemysłowych, oraz przedłużenie okresu ich eksploatacji i zmiany mające na celu zapewnienie dekarbonizacji podlegają preselekcji przez właściwe organy wyłącznie w celu ustalenia, czy mogą one mieć znaczący wpływ na środowisko. Te zmiany lub rozbudowy podlegają ocenie oddziaływania na środowisko tylko wtedy, gdy wiążą się z wykonaniem robót na dużą skalę stwarzających ryzyko wpływu na środowisko co najmniej porównywalne z ryzykiem stwarzanym przez pierwotne przedsięwzięcie . | 1. Zmiany lub rozbudowy przedsięwzięć, takie jak zmiana przeznaczenia rurociągów lub terenów przemysłowych, oraz przedłużenie okresu ich eksploatacji i zmiany mające na celu zapewnienie dekarbonizacji podlegają preselekcji przez właściwe organy wyłącznie w celu ustalenia, czy mogą one mieć znaczący wpływ na środowisko. Te zmiany lub rozbudowy podlegają ocenie oddziaływania na środowisko tylko wtedy, gdy wiążą się z wykonaniem robót stwarzających ryzyko, które ma znaczący wpływ na środowisko. Wpływ zmian i rozbudowy, które nie mają znaczących skutków, na środowisko nie podlega ocenie oddziaływania na środowisko. |
Przy określaniu poziomu ryzyka wymagającego oceny uwzględnia się skumulowane skutki drobnych robót oraz aktualne warunki środowiskowe. |
Uzasadnienie
Istnieje ryzyko, że tekst wniosku nie obejmie zmian, które mają istotne skutki. Zmiany wprowadzone do pierwotnego projektu o dużym oddziaływaniu mogą nie być porównywalne z pierwotnym projektem, ale nadal mają znaczące negatywne skutki. W poprawce proponuje się alternatywne sformułowanie w celu zapewnienia spójności oceny oddziaływania na środowisko. Środki, które wymagałyby oceny, powinny podlegać ocenie zarówno wtedy, gdy stanowią część pierwotnego projektu, jak i wtedy, gdy odnoszą się do późniejszej zmiany.
Skumulowane skutki drobnych zmian mogą być równoważne ze skutkami poważnej zmiany. Należy również wziąć pod uwagę aktualne warunki środowiskowe.
Art. 6.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
Art. 6 | |
Istotne wykluczenie | |
W kontekście postępowań sądowych dotyczących ocen oddziaływania na środowisko w rozumieniu niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie mogą wykluczyć możliwość przedstawienia przed sądem argumentów, jeżeli nie podniesiono ich na etapie administracyjnym, o ile właściwy organ udostępnił niezbędne informacje w odpowiednim czasie, aby można było zaznajomić się z tymi argumentami lub aby zaznajomienie się z nimi i ich weryfikacja mogły nastąpić na etapie administracyjnym prowadzącym do wydania zezwolenia na przedsięwzięcie, bez uszczerbku dla prawa dostępu do wymiaru sprawiedliwości. |
Uzasadnienie
Przepis ten stwarza znaczne ryzyko, że organy publiczne, społeczności lub zainteresowane strony mogą nie być w stanie zbadać niezbędnych informacji lub zidentyfikować potencjalnych problemów, które być może nie od razu będą widoczne, co uniemożliwi im podjęcie działań w późniejszym terminie.
To ryzyko jest szczególnie istotne na szczeblu lokalnym, gdzie zainteresowane strony mogą nie dysponować zasobami umożliwiającymi pełną ocenę projektów i ich skutków.
Tę kwestię należy również rozważyć w powiązaniu z innymi proponowanymi środkami, które mogą skrócić dostępny czas.
Art. 7 ust. 1
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
1. W przypadku gdy przedsięwzięcie wchodzi w zakres dyrektywy 2011/92/UE, państwa członkowskie zapewniają, aby : | 1. W przypadku gdy przedsięwzięcie wchodzi w zakres dyrektywy 2011/92/UE, państwa członkowskie zapewniają, aby procedury oceny oddziaływania na środowisko i preselekcji były przeprowadzane w terminach, które są odpowiednie, przewidywalne i zapewniają wysoki poziom jakości. |
a) w przypadku przedsięwzięć podlegających preselekcji | Państwa członkowskie określają te terminy w przepisach krajowych z uwzględnieniem charakteru, skali, lokalizacji i złożoności projektu, a także zdolności administracyjnych właściwych organów, w tym władz lokalnych i regionalnych, oraz potrzeby zapewnienia znaczącego udziału społeczeństwa. |
(...) o spodziewanej dacie przyjęcia odpowiedniego aktu administracyjnego. | Państwa członkowskie ustanawiają również warunki, na jakich dozwolone są przedłużenia, w tym w przypadku, gdy jest to konieczne do zagwarantowania kompletności informacji, koordynacji działań organów odpowiedzialnych za środowisko bądź posiadających kompetencje lokalne i regionalne lub ochrony praw społeczeństwa do udziału zgodnie z konwencją z Aarhus. Te terminy powinny zapewnić nie tylko elastyczność, ale także przewidywalność i przejrzystość dla wykonawców przedsięwzięć i inwestorów, ponieważ są to niezbędne warunki przyspieszenia inwestycji w projekty neutralne dla klimatu, dotyczące transformacji cyfrowej i dotyczące obiegu zamkniętego. |
Uzasadnienie
KR popiera wysiłki na rzecz przyspieszenia procedur, ale ustalone na szczeblu UE terminy dla każdego etapu oceny nie odzwierciedlają różnorodności zdolności terytorialnych lub złożoności projektów i mogą wywierać presję na władze lokalne i regionalne. Poprawka wzmacnia zasadę pomocniczości i gwarantuje, że uproszczenie nie przeniesie złożoności ani kosztów na szczebel lokalny lub regionalny.
Sztywne ramy czasowe mogą obniżyć jakość, osłabić znaczący udział społeczeństwa i spowodować niepewność prawa w przypadku, gdy nie da się dotrzymać terminów. Zastąpienie terminów ustalonych na szczeblu UE przejrzystymi terminami określonymi na szczeblu krajowym, wraz z warunkami uzasadnionego przedłużenia, zapewnia terminowość procedur, a jednocześnie gwarantuje wiarygodność środowiskową, pewność prawa i udział społeczeństwa zgodnie z konwencją z Aarhus. Trzeba zachować elastyczność i poszanowanie zasady pomocniczości, ale też zapewnić przewidywalność i przejrzystość dla wykonawców przedsięwzięć i inwestorów. Jasne i wiarygodne harmonogramy mają zasadnicze znaczenie dla przyspieszenia inwestycji prywatnych i publicznych.
Art. 7 ust. 3
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
3. W przypadkach gdy plan, program lub przedsięwzięcie podlega wspólnej lub skoordynowanej procedurze oceny zarówno na podstawie dyrektywy 2001/42/WE, jak i dyrektywy 2011/92/UE, zastosowanie mają terminy określone w ust. 1. | 3. W przypadkach gdy plan, program lub przedsięwzięcie podlega wspólnej lub skoordynowanej procedurze oceny zarówno na podstawie dyrektywy 2001/42/WE, jak i dyrektywy 2011/92/UE, zastosowanie mają krajowe terminy ustanowione zgodnie z ust. 1. |
W przypadku gdy jest to uzasadnione szczególnymi cechami danej sytuacji, państwa członkowskie mogą przewidzieć przedłużenia terminów w celu zachowania jakości i kompletności oceny oraz zapewnienia skutecznego udziału społeczeństwa i organów posiadających kompetencje lokalne i regionalne. |
Uzasadnienie
Podobnie jak w przypadku ust. 1, stosowanie określonych na szczeblu krajowym terminów we wspólnych procedurach SOOŚ i 00Ś zapewnia spójność z istniejącymi ramami krajowymi i pozwala uniknąć przenoszenia złożoności lub kosztów na władze lokalne i regionalne. Dopuszczenie uzasadnionych przedłużeń ma zasadnicze znaczenie dla zachowania jakości i kompletności ocen oraz zagwarantowania faktycznego udziału.
Art. 8.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
Art. 8 | |
Gatunki chronione | |
W przypadku gdy realizacja planów lub budowa, eksploatacja lub likwidacja przedsięwzięć prowadzi do sporadycznego zabijania lub niepokojenia ptaków chronionych na mocy dyrektywy 2009/147/WE lub innych gatunków chronionych na mocy dyrektywy 92/43/EWG, takiego zabijania lub niepokojenia gatunków chronionych nie uznaje się za umyślne w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2009/147/WE i art. 12 ust. 1 dyrektywy 92/43/EWG, pod warunkiem że w planie lub projekcie wprowadzono odpowiednie i proporcjonalne środki łagodzące oraz uwzględniono najlepsze dostępne technologie pozwalające uniknąć takiego zabijania i niepokojenia. | |
Przy ocenie, czy te środki łagodzące są odpowiednie i proporcjonalne w celu zapewnienia zgodności z art. 5 dyrektywy ptasiej i art. 12 ust. 1 dyrektywy siedliskowej, właściwy organ bierze pod uwagę, czy gwarantują one uniknięcie znaczącego niekorzystnego wpływu na populację danych gatunków, pomimo możliwego istnienia negatywnego wpływu na poszczególne okazy tych gatunków. Państwa członkowskie dbają, aby środki te były stosowane, a ich skuteczność monitorowana, oraz aby w świetle zebranych informacji wprowadzano dalsze środki wymagane do zagwarantowania braku znaczącego niekorzystnego wpływu na populację danych gatunków. |
Uzasadnienie
Przepis ten zwiększyłby poziom złożoności i obciążenia administracyjnego, ponieważ tworzy system wyjątków od dyrektyw siedliskowej i ptasiej, który częściowo pokrywa się z obecnym systemem.
Zezwolenia na plany lub przedsięwzięcia, które mogą mieć negatywny wpływ na gatunki chronione, są już możliwe dzięki zastosowaniu systemów odstępstw na mocy obu dyrektyw.
Należy skupić się na poprawie wdrażania odstępstw, a nie na dodawaniu nowych wyjątków.
Art. 11.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
Koszty administracyjne ocen oddziaływania na środowisko | |
Państwa członkowskie dążą do zniesienia opłat administracyjnych i opłat związanych z ocenami oddziaływania na środowisko dla wykonawców objętych definicją małych spółek o średniej kapitalizacji zawartą w zaleceniu (UE) 2025/1099 lub definicją małych i średnich przedsiębiorstw zawartą w zaleceniu 361/2003/WE. |
Uzasadnienie
Propozycja, aby organy publiczne pokrywały koszty szkodliwej dla środowiska działalności wykonawców, jest sprzeczna z zasadą "zanieczyszczający płaci". Prawdopodobnie objęłoby to większość deweloperów ubiegających się o pozwolenia na nowe kopalnie lub nowe zakłady przemysłowe. O opłatach administracyjnych i innych decyduje się na poziomie krajowym; artykuł jest zbędny.
Art. 12.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
Art. 12 | Art. 12 |
Zasoby i szkolenia | Zasoby i szkolenia |
Państwa członkowskie zapewniają, aby pojedynczy punkt kontaktowy ds. ochrony środowiska i wszystkie właściwe organy odpowiedzialne za którykolwiek etap procedur oceny oddziaływania na środowisko i preselekcji, w tym za wszystkie etapy proceduralne, dysponowały wystarczającą liczbą wykwalifikowanych pracowników i wystarczającymi niezbędnymi zasobami finansowymi, technicznymi i technologicznymi, w tym, w stosownych przypadkach, na potrzeby podnoszenia i zmiany kwalifikacji pracowników, aby mogli oni skutecznie wykonywać zadania powierzone im na podstawie niniejszego rozporządzenia i dyrektyw, o których mowa w art. 1. | Państwa członkowskie zapewniają, aby pojedynczy punkt kontaktowy ds. ochrony środowiska i wszystkie właściwe organy odpowiedzialne za którykolwiek etap procedur oceny oddziaływania na środowisko i preselekcji, w tym za wszystkie etapy proceduralne, dysponowały wystarczającą liczbą wykwalifikowanych pracowników i wystarczającymi niezbędnymi zasobami finansowymi, technicznymi i technologicznymi, w tym, w stosownych przypadkach, na potrzeby podnoszenia i zmiany kwalifikacji pracowników, aby mogli oni skutecznie wykonywać zadania powierzone im na podstawie niniejszego rozporządzenia i dyrektyw, o których mowa w art. 1. To wsparcie powinno obejmować narzędzia cyfrowe, interoperacyjne systemy danych i rozwój umiejętności umożliwiające władzom lokalnym i regionalnym wdrażanie podejść opartych na innowacjach i danych w ocenach oddziaływania na środowisko i przy wydawaniu pozwoleń. |
W ciągu roku od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przygotowuje wytyczne dotyczące wdrażania niniejszego rozporządzenia - ze szczególnym uwzględnieniem jego skoordynowania z dyrektywami, o których mowa w art. 1 - obejmujące specjalną sekcję dostosowaną do potrzeb władz lokalnych i regionalnych. Wytyczne są dostępne we wszystkich językach urzędowych Unii. |
Uzasadnienie
KR z dużym zadowoleniem przyjmuje wyraźne uznanie, że właściwe organy, w tym władze lokalne i regionalne, muszą dysponować odpowiednimi zasobami, aby wdrożyć przyspieszone i bardziej złożone procedury. Ma to zasadnicze znaczenie dla uniknięcia niezamierzonego przenoszenia obciążeń. Ponieważ rozporządzenie wchodzi w interakcję z kilkoma istniejącymi dyrektywami (00Ś, SOOŚ, ramowa dyrektywa wodna, dyrektywa ptasia, dyrektywa siedliskowa), powstały w ten sposób system jest trudny do zrozumienia i stosowania, zwłaszcza w przypadku mniejszych gmin i regionów. Jasne, wielojęzyczne wytyczne zawierające specjalne sekcje dla władz lokalnych i regionalnych zapewniłyby praktyczne wsparcie, ułatwiły jednolite stosowanie w całej UE i pomogły utrzymać pewność prawa i wiarygodność środowiskową. Skuteczne wdrażanie uproszczonych procedur wymaga większego wykorzystania narzędzi cyfrowych i interoperacyjnych systemów danych. Umiejętności zorientowane na innowacje zwiększą zdolność władz lokalnych i regionalnych do przeprowadzania skutecznych, wysokiej jakości i przyszłościowych ocen oddziaływania na środowisko.
Art. 14.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
1. Przepisy określone w załączniku mają zastosowanie w przypadku, gdy obecne sektorowe przepisy Unii określają strategiczne sektory lub kategorie strategicznych przedsięwzięć i służą przyspieszeniu wydawania pozwoleń, pod warunkiem że przedsięwzięcia te przyczyniają się do odporności i dekarbonizacji lub zasobooszczędności. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu wykonawczego określającego strategiczne przedsięwzięcia dotyczące budowy i renowacji przystępnych cenowo budynków mieszkalnych lub socjalnych, a także niezbędnej infrastruktury bezpośrednio umożliwiającej korzystanie z tych budynków. Do tych przedsięwzięć stosuje się przepisy określone w załączniku. | 1. Przepisy określone w załączniku mają zastosowanie w przypadku, gdy obecne sektorowe przepisy Unii określają strategiczne sektory lub kategorie strategicznych przedsięwzięć i służą przyspieszeniu wydawania pozwoleń, pod warunkiem że przedsięwzięcia te przyczyniają się do realizacji celów Unii w zakresie energii i klimatu, o których mowa w szczególności w rozporządzeniu (UE) 2021/1119. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktu wykonawczego określającego strategiczne przedsięwzięcia dotyczące budowy i renowacji przystępnych cenowo budynków mieszkalnych lub socjalnych, a także niezbędnej infrastruktury bezpośrednio umożliwiającej korzystanie z tych budynków. Do tych przedsięwzięć stosuje się przepisy określone w załączniku. |
2. Przepisy określone w załączniku mają również zastosowanie do strategicznych sektorów lub kategorii przedsięwzięć określonych w przyszłych przepisach Unii, które odwołają się do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że przedsięwzięcia te przyczynią się do odporności i dekarbonizacji lub zasobooszczędności . | 2. Przepisy określone w załączniku mają również zastosowanie do strategicznych sektorów lub kategorii przedsięwzięć określonych w przyszłych przepisach Unii, które odwołają się do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że przedsięwzięcia te przyczynią się do realizacji celów Unii w zakresie klimatu i energii, o których mowa w szczególności w rozporządzeniu (UE) 2021/1119 . |
Wniosek dotyczący dyrektywy zmieniającej dyrektywy 2008/98/WE, 2010/75/UE, (UE) 2015/2193 i (UE) 2024/1785 w odniesieniu do uproszczenia niektórych wymogów i zmniejszenia obciążeń administracyjnych - COM(2025) 986
Art. 1 akapit pierwszy pkt 2
Dyrektywa 2008/98/WE
Art. 9.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
2. w art. 9 wprowadza się następujące zmiany: | |
a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: | |
(i) lit. i) otrzymuje brzmienie: | |
"promować zmniejszanie zawartości substancji niebezpiecznych w materiałach i produktach, bez uszczerbku dla zharmonizowanych wymogów prawnych określonych na poziomie unijnym w odniesieniu do tych materiałów i produktów;"; | |
(ii) dodaje się lit. ia) w brzmieniu: | |
"ia) zapewniać, aby każdy dostawca wyrobu zdefiniowany w art. 3 pkt 33 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ( * ) przekazywał Europejskiej Agencji Chemikaliów informacje zgodnie z art. 33 ust. 1 tego rozporządzenia od dnia 5 stycznia 2021 r. do dnia [data wejścia w życie niniejszej dyrektywy];"; | |
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: | |
"2. Europejska Agencja Chemikaliów przechowuje dane przekazane jej zgodnie z ust. 1 lit. ia)."; | |
c) ust. 7 otrzymuje brzmienie: | |
"7. Do dnia 31 marca 2019 r. Komisja przyjmie akt wykonawczy w celu ustanowienia wspólnej metody przekazywania informacji o ponownym użyciu produktów. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 2."; (*) "Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2006/1907/oj ).". | |
Uzasadnienie
Uchylenie bazy danych SCIP spowodowałoby usunięcie jedynego ogólnounijnego, publicznie dostępnego narzędzia zapewniającego ustrukturyzowane informacje na temat substancji niebezpiecznych w produktach, co osłabiłoby identyfikowalność dla podmiotów gospodarujących odpadami oraz władz lokalnych i regionalnych. W żadnej ocenie skutków nie zbadano potencjalnych konsekwencji, a uchylenie SCIP, zanim cyfrowy paszport produktu i powiązane zbiory danych na podstawie ram dotyczących ekoprojektu i REACH będą w pełni operacyjne i zapewnią co najmniej równoważną identyfikowalność, spowodowałoby niepewność regulacyjną.
Art. 2 akapit pierwszy pkt 1)
Dyrektywa 2010/75/UE
Art. 14a.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
art. 14a otrzymuje brzmienie: | |
"Artykuł 14a | |
System zarządzania środowiskowego | |
[...] |
Uzasadnienie
KR ostrzega przed potencjalnymi problemami wynikającymi ze zmiany kluczowego elementu dyrektywy wkrótce po ostatniej rewizji, bez czasu na wdrożenie nowych przepisów i ocenę ich skutków. Zagrożenia dla środowiska lokalnego wydają się nieproporcjonalne do korzyści pod względem zmniejszenia obciążeń wynikających z proponowanych zmian.
Instalacje potrzebują specjalnego systemu zarządzania środowiskowego, dostosowanego do ich struktury. Wspólna własność sama w sobie nie zmniejsza tego wymogu. Monitorowanie stosowania niebezpiecznych chemikaliów powinno zostać uregulowane w powiązaniu z ewentualnym przeglądem rozporządzenia REACH w celu zapewnienia ogólnego funkcjonowania systemu.
Art. 2 akapit pierwszy pkt 2)
Dyrektywa 2010/75/UE
Art. 27d.
Tekst zaproponowany przez Komisję Europejską | Poprawka KR-u |
2) uchyla się art. 27d; |
Uzasadnienie
Plany transformacji wymagają, by niektóre energochłonne instalacje wyznaczyły orientacyjne trajektorie na okres 2030-2050 i pokazały, w jaki sposób wniosą wkład w zrównoważoną, neutralną dla klimatu gospodarkę o obiegu zamkniętym. KR wcześniej poparł orientacyjne plany transformacji, ponieważ dostarczają one władzom lokalnym i regionalnym cennych informacji na potrzeby planowania i polityki infrastrukturalnej.
II. ZALECENIA POLITYCZNE
EUROPEJSKI KOMITET REGIONÓW (KR)
1. Dostrzega zamiar Komisji Europejskiej dotyczący uproszczenia przepisów o ochronie środowiska oraz zmniejszenia obciążeń administracyjnych, ale podkreśla, że uproszczenie musi wzmocnić wdrażanie, ułatwić przestrzeganie przepisów i zwiększyć jasność zarówno dla organów publicznych, jak i podmiotów gospodarczych, być zgodne z zasadą nieobniżania poziomu ochrony środowiska i nie może być wykorzystywane jako uzasadnienie przeniesienia odpowiedzialności na administrację publiczną. Podkreśla, że uproszczenie nie może jedynie prowadzić do ograniczenia obciążeń administracyjnych, ale powinno także pobudzać innowacje, inwestycje oraz zdolność do skutecznego wdrażania oraz sprawiać, by miasta i regiony mogły funkcjonować jako ekosystemy dostosowane do danego miejsca, w ramach których władze publiczne, przemysł, środowisko akademickie i obywatele współtworzą i wdrażają rozwiązania służące zielonej i cyfrowej transformacji.
2. Ostrzega, że szereg propozycji grozi przeniesieniem obowiązków administracyjnych, finansowych lub dotyczących egzekwowania prawa na władze lokalne i regionalne. Zwraca uwagę, że władze lokalne i regionalne są odpowiedzialne za wdrażanie znacznej części dorobku prawnego UE w zakresie ochrony środowiska, i podkreśla, że zgodnie z zasadą "zanieczyszczający płaci" (art. 191 ust. 2 TFUE) przeniesienie odpowiedzialności lub kosztów na samorządy lokalne i regionalne nie może nastąpić bez wsparcia ani bez odpowiedniej i przewidywalnej rekompensaty finansowej. Podkreśla, że takie wsparcie powinno być bezpośrednie, przewidywalne i proporcjonalne oraz uwzględniać zwłaszcza mniejsze gminy oraz regiony, które borykają się ze strukturalnymi ograniczeniami zdolności we wdrażaniu unijnych przepisów o ochronie środowiska.
3. Z zadowoleniem przyjmuje fakt, że proponowane zmiany mają na celu wzmocnienie konkurencyjności i odporności przemysłu UE, a przy tym podkreśla, że wysiłki na rzecz uproszczenia nie mogą utrudniać osiągnięcia celów środowiskowych UE. Wyraża zaniepokojenie, że niektóre proponowane zmiany niosą ze sobą ryzyko obniżenia standardów środowiskowych lub osłabienia zabezpieczeń. Potwierdza swoje zdecydowane zaangażowanie na rzecz dążenia UE do osiągnięcia zerowego poziomu emisji zanieczyszczeń. Zaznacza, że wszelkie środki upraszczające muszą być w pełni zgodne z zasadą "nie czyń poważnych szkód" i muszą być zgodne z zasadą ostrożności, zasadą działania zapobiegawczego, zasadą naprawiania szkody u źródła i zasadą zanieczyszczający płaci, zgodnie z art. 191 ust. 2 TFUE. Ponownie podkreśla, że UE musi utrzymać wysokie standardy w dziedzinach takich jak polityka dotycząca chemikaliów, kontrola zanieczyszczeń, ochrona różnorodności biologicznej, gospodarowanie odpadami i emisje przemysłowe.
Stosowanie podejścia zbiorczego jako narzędzia legislacyjnego
4. Odnotowuje, że wniosek został przedstawiony bez specjalnej oceny skutków i został przygotowany na podstawie bardzo ograniczonego procesu konsultacji, co osłabia jego zasadność i solidność. Podkreśla znaczenie dopilnowania, aby inicjatywy na rzecz uproszczenia nadal opierały się na solidnych dowodach i znaczącym zaangażowaniu zainteresowanych stron, co umożliwiłoby również odpowiednią ocenę ich zgodności z zasadą pomocniczości stosownie do zasad i standardów lepszego stanowienia prawa.
5. Podkreśla, że podejście zbiorcze budzi obawy metodologiczne, ponieważ połączenie wielu zmian legislacyjnych przy ograniczonej koherencji powoduje niepewność prawa, grozi niespójnością i może skomplikować wdrażanie. Przypomina, że przygotowywane w pośpiechu pakiety zbiorcze obniżają jakość procesu decyzyjnego (1) .
6. Podkreśla, że pewność prawa i wiarygodność środowiskowa są warunkami wstępnymi konkurencyjności. Zwraca uwagę, że wszystkie zainteresowane strony potrzebują przewidywalnych, stabilnych zasad i odpowiedniego okresu przejściowego na planowanie inwestycji i realizację długoterminowych celów, takich jak neutralność klimatyczna, obieg zamknięty i zerowy poziom emisji zanieczyszczeń. Podkreśla wartość stabilności regulacyjnej i zapewnienia czasu na ocenę tego, jak niedawno przyjęte przepisy funkcjonują w praktyce, ponieważ pomaga to zapewnić inwestorom jasność i wspiera skuteczne wdrażanie przez administracje publiczne.
7. Wzywa do wzmocnienia wielopoziomowego sprawowania rządów w przyszłych procesach upraszczania. Podkreśla, że władze lokalne i regionalne muszą być systematycznie angażowane od samego początku, a oceny oddziaływania terytorialnego oraz usystematyzowany dialog powinny stać się standardową praktyką.
Odnośnie do ocen oddziaływania na środowisko
8. Popiera wprowadzenie pojedynczych punktów kontaktowych w celu koordynacji wielokrotnych ocen, a także cyfryzację procedur. Ostrzega jednak, że rzeczywiste uproszczenie będzie skuteczne tylko wtedy, gdy będą mu towarzyszyć odpowiednie zasoby ludzkie, techniczne i finansowe dla wszystkich właściwych organów, w tym władz lokalnych i regionalnych, i gdy funkcjonowanie pojedynczych punktów kontaktowych będzie formalnie koordynowane z tymi władzami, gdy mają one uprawnienia do przeprowadzania ocen lub wydawania zezwoleń. Podkreśla, że ani tworzenie, ani prowadzenie pojedynczych punktów kontaktowych nie może zmieniać istniejącego podziału kompetencji między organami ds. ochrony środowiska a organami sektorowymi.
9. Popiera wysiłki na rzecz stworzenia szybszych, bardziej przewidywalnych i skoordynowanych procedur wydawania pozwoleń w celu przyspieszenia inwestycji prywatnych i publicznych w projekty strategiczne, w tym inicjatywy na rzecz neutralności klimatycznej, czystej energii, gospodarki o obiegu zamkniętym i dekarbonizacji przemysłu, w szczególności te związane z misjami UE i ukierunkowanymi terytorialnie ścieżkami transformacji. Podkreśla jednak, że szybkość nie może wiązać się z obniżeniem jakości. Wyraża głębokie zaniepokojenie, że jednolite unijne terminy procedur oceny oddziaływania na środowisko i preselekcji nie odzwierciedlają w odpowiedni sposób różnych zdolności terytorialnych i struktur administracyjnych. Podkreśla także, że zwłaszcza w przypadku złożonych procedur, takich jak oceny oddziaływania na środowisko, zbyt krótkie terminy mogą osłabić ochronę prawną i ostatecznie opóźnić podejmowanie decyzji ze względu na częstsze spory sądowe. Wzywa państwa członkowskie, by ustanowiły realistyczne i przewidywalne - niemniej elastyczne - procedury krajowe i terminy, które uwzględniają charakter, skalę, lokalizację i stopień złożoności przedsięwzięć, a także zdolności administracyjne właściwych organów, oraz które obejmują aspekty dotyczące ochrony ludności i zapobiegania zagrożeniom, skutki społeczne, prawa pracownicze i zdanie społeczności, tak by zapewnić terminowe podejmowanie decyzji, a jednocześnie zagwarantować znaczący udział społeczeństwa, koordynację na wszystkich szczeblach i solidność ocen.
10. Sprzeciwia się ograniczeniom w dostępie do wymiaru sprawiedliwości, w tym wprowadzeniu istotnych wyłączeń, które byłyby sprzeczne z konwencją z Aarhus.
11. Uważa, że przeglądy dotyczące gatunków chronionych nie powinny być wprowadzane w drodze zbiorczej procedury upraszczającej. Sugeruje poprawę wdrażania obecnego systemu odstępstw oraz - w razie potrzeby i po zaplanowanym teście warunków skrajnych - rozważenie ukierunkowanej zmiany w drodze specjalnej i spójnej rewizji odpowiednich dyrektyw.
Odnośnie do emisji przemysłowych
12. Apeluje o utrzymanie solidnych systemów zarządzania środowiskowego i orientacyjnych planów transformacji, aby ułatwić zarządzanie ryzykiem na poziomie zakładu oraz długoterminowe strategie dekarbonizacji, a przy tym zadbać o dobrobyt gospodarczy, konkurencyjność i odporność.
Odnośnie do odpadów i gospodarki o obiegu zamkniętym
13. Ostrzega, by nie dokonywać zapowiedzianego uchylenia lub zawieszenia bazy danych SCIP lub powiązanych obowiązków informacyjnych dotyczących substancji niebezpiecznych przed uruchomieniem w całej UE w pełni funkcjonalnego i interoperacyjnego systemu cyfrowego paszportu produktu zapewniającego co najmniej taki sam poziom identyfikowalności, dostępności i zdolności egzekwowania przepisów.
14. Podkreśla centralną rolę władz lokalnych i regionalnych w gospodarce o obiegu zamkniętym i zaznacza, że wszelkie zmiany przepisów dotyczących rozszerzonej odpowiedzialności producenta muszą zachowywać zasadę "zanieczyszczający płaci", zapewniać identyfikowalność i unikać tzw. jazdy na gapę lub przenoszenia obciążeń związanych z egzekwowaniem przepisów na władze lokalne.
15. Podkreśla, że polityka dotycząca gospodarki o obiegu zamkniętym powinna być pomyślana nie tylko jako ramy zgodności, ale również jako ramy innowacji i inwestycji, tak by umożliwiała miastom i regionom wypróbowywanie nowych rozwiązań opartych na obiegu zamkniętym, przyciąganie partnerów prywatnych i zwiększanie skali udanych praktyk ukierunkowanych terytorialnie, przy utrzymaniu silnych zabezpieczeń środowiskowych i wymogów dotyczących identyfikowalności.
Odnośnie do INSPIRE
16. Popiera wysiłki na rzecz usprawnienia INSPIRE w celu ograniczenia powielania działań, ale wzywa Komisję do dopilnowania, aby zniesienie szczegółowych obowiązków technicznych nie skutkowało stopniowym rozdrobnieniem danych przestrzennych w państwach członkowskich i regionach. Zwraca uwagę na konieczność zachowania ograniczonego zbioru wspólnych elementów referencyjnych - zwłaszcza w przypadku danych o dużym znaczeniu transgranicznym - a także odpowiednich metadanych i uproszczonych mechanizmów koordynacji technicznej. Przypomina, że interoperacyjne systemy danych, platformy cyfrowe i narzędzia wspomagane sztuczną inteligencją są niezbędne dla organów publicznych i użytkowników końcowych w kontekście poprawy skuteczności, przewidywalności i jakości ocen oddziaływania na środowisko oraz zwiększania skali innowacyjnych rozwiązań w obszarach takich jak przystosowanie się do zmiany klimatu, mobilność, gospodarka o obiegu zamkniętym i systemy energetyczne.
Wzmocnienie pozycji miast i regionów jako ekosystemów innowacji i inwestycji
17. Podkreśla, że powodzenie europejskiej transformacji klimatycznej i przemysłowej zależy od ustawodawstwa, które zapewnia przewidywalne normy prawne i jasne ścieżki transformacji oraz którego wdrażanie jest nieskomplikowane. Zaznacza w tym kontekście, że kluczowe znaczenie ma bardziej systematyczne powiązanie ustawodawstwa UE z ukierunkowanymi na realizację misji działaniami lokalnymi i regionalnymi, w tym umowami w sprawie miasta neutralnego dla klimatu, strategiami inteligentnej specjalizacji i innymi instrumentami innowacji ukierunkowanych terytorialnie, które przekładają cele europejskie na praktyczne wdrażanie. Podkreśla, że lokalne zielone łady, jako praktyczne instrumenty wdrażania, funkcjonujące w synergii z misjami UE oraz lokalnymi portfelami transformacji, również mogą odgrywać istotną rolę, w szczególności poprzez dostarczanie ważnych informacji zwrotnych na potrzeby przyszłych działań upraszczających oraz zapewnienie, by ustawodawstwo UE wspierało skalowanie innowacyjnych rozwiązań. Jest przekonany, że ramy finansowe i regulacyjne muszą być zatem projektowane tak, by zwiększyć atrakcyjność projektów związanych z misjami dla inwestorów prywatnych oraz wspierać powielanie i intensyfikację działań w całej Europie, w tym w regionach słabiej rozwiniętych.
Praktyczne wytyczne i finansowanie dla władz lokalnych i regionalnych
18. Podkreśla, że uproszczeniu muszą towarzyszyć odpowiednie finansowanie, personel i wielojęzyczne szkolenia dla władz lokalnych i regionalnych, a także praktyczne wytyczne we wszystkich językach urzędowych, modelowe procedury i przyjazne dla użytkownika narzędzia cyfrowe, zwłaszcza dla mniejszych gmin, które często borykają się z ograniczeniami strukturalnymi oraz związanymi ze zdolnościami i zasobami. Wzywa Komisję, by w ciągu jednego roku od wejścia w życie odpowiednich środków przygotowała wytyczne dotyczące wdrażania, specjalnie dostosowane do potrzeb władz lokalnych i regionalnych.
19. Zwraca uwagę, że obecne dążenie do uproszczenia i ponowny przegląd niedawno przyjętych przepisów mogą powodować niepewność prawa dla władz lokalnych i regionalnych i inwestorów. Dlatego wzywa Komisję, by unikała ponownego zmieniania niedawno zmienionych przepisów dotyczących ochrony środowiska przed upływem czasu wystarczającego na wdrożenie, monitorowanie i ocenę skutków tych przepisów, chyba że dowody wyraźnie wskazują na pilną potrzebę ukierunkowanej korekty.
20. Uważa, że wnioski w obecnym kształcie nie budzą zastrzeżeń z punktu widzenia zasady pomocniczości, ponieważ opierają się na obowiązującym prawodawstwie UE. Zauważa jednak, że niektóre propozycje mogą prowadzić do niezamierzonych konsekwencji w zakresie pomocniczości, jeżeli wiążą się z przesunięciami odpowiedzialności między różnymi szczeblami sprawowania rządów. Wyraża przy tym obawy co do zgodności wniosków z zasadą proporcjonalności, w szczególności w przypadkach, gdy środki upraszczające mogą prowadzić do przeniesienia obciążeń administracyjnych, finansowych lub związanych z egzekwowaniem przepisów na władze lokalne i regionalne, co byłoby nieproporcjonalne do deklarowanych korzyści.
Bruksela, dnia 7 maja 2026 r.
Przewodnicząca
Europejskiego Komitetu Regionów
Kata TÜTTŐ
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3468 |
| Rodzaj: | opinia |
| Tytuł: | Opinia Europejskiego Komitetu Regionów - Uproszczenie obciążeń administracyjnych w przepisach o ochronie środowiska |
| Data aktu: | 2026-05-07 |
| Data ogłoszenia: | 2026-07-24 |