Sprawa T-274/26: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2026 r. - Holst Porzellan/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2026 r. - Holst Porzellan/Komisja(Sprawa T-274/26)
(C/2026/3420)
(Dz.U.UE C z dnia 6 lipca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Holst Porzellan GmbH (Halle, Niemcy) (przedstawiciel: K. Beck)
Strona przeciwna: Komisja Europejska
Żądania
Strona przeciwna wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2026/274 z dnia 5 lutego 2026 r. 1 w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżącej;
- tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności wspomnianego rozporządzenia w zakresie, w jakim nakłada ono na produkty przywożone przez skarżącą cło antydumpingowe wyższe od cła, które zostałoby nałożone w braku błędnego określenia wartości normalnej i marginesu dumpingu;
- obciążenie strony przeciwnej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwanaście zarzutów.
1. Niedopuszczalne odwrócenie ciężaru dowodu i uchybienie proceduralne
Komisja często odrzucała wnioski i uwagi zainteresowanych stron z uzasadnieniem, że nie były one poparte dowodami, podczas gdy jednocześnie dała stronom jedynie 12 dni na przedstawienie uwag i sama nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia. Ponadto Komisja naruszyła termin na wszczęcie postępowania i odrzuciła zastrzeżenia bez omówienia argumentów. Odmowa przesłuchania przed urzędnikiem ds. przesłuchań wzmacnia naruszenie prawa do bycia wysłuchanym.
2. Naruszenie prawa do obrony poprzez niezapowiedziane wprowadzenie znacznie zwiększonych ogólnych ceł
Komisja zapowiedziała po raz pierwszy w dokumencie informacyjnym zniesienie indywidualnych stawek celnych i wprowadzenie ogólnej stawki celnej w wysokości 79 %, nie wspominając wcześniej o tej decydującej zmianie metody na etapie wszczęcia postępowania. Stanowiłoby to naruszenie prawa do obrony zainteresowanych przedsiębiorstw, ponieważ nie miały one możliwości przedstawienia uwag na temat tej decydującej zmiany.
3. Oczywisty błąd w ocenie przy ustalaniu wartości normalnej
Komisja wykorzystała nieodpowiednie przedsiębiorstwo referencyjne i nieskorygowane w odniesieniu do segmentów, w przypadku którego modele biznesowe i warunki rynkowe nie są porównywalne. Ponadto nie skorygowała ona poziomu handlu i w nieuzasadniony sposób zmieniła bazę danych dla czynników produkcji. Błąd w ocenie uzupełnia wykorzystanie danych bezpośrednio przez wnioskodawcę i nieuwzględnienie tureckiej hiperinflacji w metodzie kursu walutowego.
4. Oczywisty błąd w ocenie w zakresie stwierdzenia obniżek cen
Komisja stwierdziła obniżki cen, podczas gdy strony przedstawiły wnioski dowodowe dotyczące podwyżek cen i pominęła te oferty. Stanowi to oczywisty błąd w ocenie, ponieważ rzeczywiste dane dotyczące cen (tabela A.27) wskazują na spójne podwyżki cen.
5. Przeciwstawna ocena tych samych okoliczności faktycznych i arbitralne stosowanie prawa
Komisja uzyskała zupełnie odmienne wyniki w ramach dwóch dochodzeń, czego nie uzasadniają nowe okoliczności. Komisja przejęła dane i argumentację bez weryfikacji przez wnioskodawcę i nie oparła się na niezależnych źródłach.
6. Nieopublikowanie wniosku i załączników
Komisja nie opublikowała skargi antydumpingowej i załączników, co narusza prawo do skutecznej ochrony sądowej. Strony nie były w stanie zapoznać się z wnioskiem i danymi wejściowymi, a zatem nie były w stanie przedstawić uzasadnionych uwag w tym zakresie.
7. Naruszenie zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań
Komisja opublikowała rozporządzenie z wyprzedzeniem, w przeciwieństwie do konkretnych ogłoszeń o dacie jego przyjęcia. Narusza to zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, ponieważ strony mogły zasadnie polegać na zapowiedziach Komisji.
8. Naruszenie interesu Unii
Komisja nie uwzględniła w należyty sposób interesów importerów, dystrybutorów, sprzedawców detalicznych i konsumentów przy ustalaniu stawek celnych na poziomie 79 %, mimo że istnieje niedobór na poziomie 33-57 % potrzeb Unii. Ponadto środek faworyzuje producentów z państw trzecich, a konkretnie z Turcji i dyskryminuje eksporterów europejskich.
9. Brak wiarygodności oceny szkody
Zaskarżone rozporządzenie opiera się na niewiarygodnej ocenie szkody. Pod wieloma względami Komisja błędnie określiła i przedstawiła szkodę poniesioną przez producentów unijnych, co doprowadziło do nadmiernego marginesu szkody w wysokości 79 %.
10. Wątpliwy dobór próby
Dobór próby nie jest reprezentatywny. Komisja wzięła pod uwagę jedynie producentów o największej wielkości sprzedaży, ignorując w ten sposób różnorodność przedsiębiorstw i fragmentaryczną strukturę przemysłu chińskiego. Jest to sprzeczne z art. 17 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. 2 , który wymaga reprezentatywnego wyboru.
11. Niewystarczające kworum wnioskodawców
Kworum wnioskodawców wydaje się niewystarczające, ponieważ 28,6 % producentów popierających skargę nie jest w stanie poprzeć skargi i nie dokonano rozróżnienia między mocami produkcyjnymi a wielkościami produkcji. Stanowi to naruszenie art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036.
12. Proporcjonalność
Zaskarżone rozporządzenie narusza zasadę proporcjonalności poprzez nałożenie stawki celnej w wysokości 79 %. Stawka celna niezbędna do zrównania cen wynosi w rzeczywistości jedynie 43,78 %, a nie 79 %, co zwiększa ceny końcowe Chin o około 20 % powyżej cen europejskich. Stanowi to naruszenie art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3420 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-274/26: Skarga wniesiona w dniu 30 kwietnia 2026 r. - Holst Porzellan/Komisja |
| Data aktu: | 2026-07-06 |
| Data ogłoszenia: | 2026-07-06 |