Sprawa C-418/24, Obadal: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 kwietnia 2026 r. - TJ v. Comunidad de Madrid

Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 kwietnia 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo - Hiszpania) - TJ/Comunidad de Madrid

(Sprawa C-418/24 ¹ , Obadal ² )

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Umowy o pracę na czas określony zawierane w sektorze publicznym - Klauzula 5 - Środki mające na celu zapobieganie nadużyciom wynikającym z zawierania kolejnych umów o pracę lub nawiązywania kolejnych stosunków pracy na czas określony i karanie tych nadużyć - Przekształcanie umów o pracę zawartych na czas określony w umowę na czas nieokreślony - Uregulowania krajowe niezezwalające na takie przekształcenie, lecz przewidujące inne środki w celu zapobiegania takim nadużyciom i karanie takich nadużyć - Skuteczne, odstraszające i proporcjonalne środki mające na celu karanie)

Język postępowania: hiszpański

(C/2026/3139)

(Dz.U.UE C z dnia 22 czerwca 2026 r.)

Sąd odsyłający

Tribunal Supremo

Strony w postępowaniu głównym

Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: TJ

Druga strona postępowania: Comunidad de Madrid

przy udziale: Ministerio Fiscal

Sentencja

Klauzulę 5 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy interpretować w ten sposób, że:

- w pierwszej kolejności, stoi ona na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, zgodnie z ich wykładnią dokonaną w orzecznictwie krajowym, które przewidują jako środek mający na celu karanie nadużyć wynikających z zawierania kolejnych umów o pracę na czas określony w rozumieniu tej klauzuli 5, przekształcanie tych umów w "stosunek pracy zawarty na czas nieokreślony, ale nie na stałe", ponieważ środek ten, w zakresie, w jakim sprowadza się do utrzymania stosunku pracy o charakterze tymczasowym, a zatem prekaryjnej sytuacji danego pracownika, nie pozwala ani na należyte karanie tego nadużycia, ani na usunięcie konsekwencji naruszenia prawa Unii, oraz

- w drugiej kolejności, nie stanowi odpowiednich środków w celu zapobiegania takim nadużyciom i karania za nie, szereg środków polegających, po pierwsze, na wypłacie zryczałtowanych odszkodowań, ograniczonych podwójną górną granicą, w przypadku ustania tego stosunku pracy, po drugie, na systemie odpowiedzialności organów administracji publicznej o niejednoznacznym, abstrakcyjnym i nieprzewidywalnym charakterze, a także, po trzecie, na organizowaniu postępowań w sprawie naboru, które - przy uwzględnieniu wcześniejszego doświadczenia danego pracownika i czasu służby poświęconego przez niego na wykonywanie jego zadań - nie ograniczają tego uwzględnienia do kandydatów, którzy padli ofiarą takiego nadużycia, jeżeli środki te nie pozwalają ani na należyte karanie tego nadużycia, ani na usunięcie konsekwencji naruszenia prawa Unii.

1 Dz. C, C/2024/5603.

2 Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2026.3139
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa C-418/24, Obadal: Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 14 kwietnia 2026 r. - TJ v. Comunidad de Madrid
• Data aktu: 2026-04-14
• Data ogłoszenia: 2026-06-22