Sprawa T-264/26: Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2026 r. - Nord Stream 2 / Parlament i Rada
Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2026 r. - Nord Stream 2 / Parlament i Rada(Sprawa T-264/26)
(C/2026/3080)
(Dz.U.UE C z dnia 15 czerwca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Nord Stream 2 AG (Steinhausen, Szwajcaria) (przedstawiciele: T. Winter i S. Thürk, Rechtsanwälte)
Strona pozwana: Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności rozporządzenia (UE) 2026/261 1 ;
- tytułem żądania ewentualnego: stwierdzenie nieważności art. 3 ust. 1 pierwsza część zdania, art. 4 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 4 lit. b), a także art. 8 rozporządzenia (UE) 2026/261;
- obciążenie Parlamentu i Rady kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie jest nieważne z powodu braku właściwości.
- Skarżąca podnosi, że zaskarżone rozporządzenie zostało oparte na błędnych podstawach prawnych, a mianowicie na art. 194 ust. 2 i art. 207 TFUE. W rzeczywistości chodzi tu o akt analogiczny do sankcji, która powinna była zostać oparta na art. 215 TFUE. Ten wybór niewłaściwej podstawy prawnej skutkuje nieważnością rozporządzenia.
2. Zarzut drugi, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie narusza zasadę proporcjonalności.
- Zdaniem skarżącej ustanowiony zakaz importu nie jest ani odpowiedni, ani konieczny do osiągnięcia zaanonsowanych celów, jakimi są bezpieczeństwo czy też dywersyfikacja dostaw. Ponadto nałożenie tego zakazu pociąga za sobą nieproporcjonalne obciążenia, zwłaszcza w kontekście znacznie już ograniczonego importu gazu z Rosji oraz środków alternatywnych, które mogłyby zostać podjęte.
3. Zarzut trzeci, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie narusza prawo własności skarżącej.
- Skarżąca podnosi, że zaskarżone rozporządzenie w rzeczywistości pozbawia ją możliwości ekonomicznego wykorzystania jej gazociągu. Stanowi to faktyczne wywłaszczenie bez odszkodowania.
4. Zarzut czwarty, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie narusza przysługującą skarżącej swobodę prowadzenia działalności gospodarczej.
- Skarżąca podnosi, że zaskarżone rozporządzenie uniemożliwia jej prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej związanej z eksploatacją gazociągu. Środek ten jest nieproporcjonalny i nie uwzględnia w wystarczającym stopniu jej interesów gospodarczych.
5. Zarzut piąty, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie narusza zasadę równości.
- Skarżąca jest zdania, że jest traktowana w sposób nieuzasadniony i bez istnienia obiektywnego uzasadnienia inaczej niż inne podmioty rynkowe, w szczególności inni operatorzy rurociągów.
6. Zarzut szósty, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie jest nieważne ze względu na to, iż jest dotknięte nadużyciem władzy.
- Wreszcie, skarżąca podnosi, że instytucje Unii zdecydowały się zastosować zwykłą procedurę ustawodawczą, aby obejść wymogi obowiązujące w dziedzinie prawa sankcji, co stanowi nadużycie władzy.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3080 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-264/26: Skarga wniesiona w dniu 27 kwietnia 2026 r. - Nord Stream 2 / Parlament i Rada |
| Data aktu: | 2026-06-15 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-15 |