Sprawa C-304/26 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 4 lutego 2026 r. w sprawie T-394/24, Škor/Komisja, wniesione w dniu 2 kwietnia 2026 r. przez Jána Škora
Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 4 lutego 2026 r. w sprawie T-394/24, Škor/Komisja, wniesione w dniu 2 kwietnia 2026 r. przez Jána Škora(Sprawa C-304/26 P)
(C/2026/3048)
(Dz.U.UE C z dnia 15 czerwca 2026 r.)
Strony
Wnoszący odwołanie: Ján Škor (przedstawiciel: T. Klinka, advokát)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku;
- przekazanie sprawy Sądowi Unii Europejskiej do ponownego rozpoznania;
- obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego;
- rozstrzygnięcie o pozostałych kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie;
posiłkowo, o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku;
- zasądzenie od Komisji na rzecz Jána Škora kwoty 7 000 000 EUR;
- obciążenie Komisji kosztami postępowania odwoławczego i pozostałymi kosztami poniesionymi w postępowaniach w obu instancjach.
Zarzuty i główne argumenty
1. Zarzut pierwszy odwołania dotyczy naruszenia prawa przy ocenie przedawnienia roszczenia o odszkodowanie za szkodę lub o zadośćuczynienie za krzywdę niezgodnie zarówno z art. 46 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mającego zastosowanie do postępowania przed Sądem na podstawie art. 53 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak i z właściwym orzecznictwem Trybunału. Sąd nie dokonał prawidłowej oceny przedawnienia roszczenia o zadośćuczynienie za krzywdę, uznając z naruszeniem orzecznictwa Trybunału, że roszczenie to uległo przedawnieniu w całym zakresie, i stwierdzając, że z tego powodu skarga jest niedopuszczalna.
2. Zarzut drugi odwołania dotyczy błędnego zastosowania art. 340 akapit drugi TFUE, wskutek czego doszło do naruszenia zasady prawa do odszkodowania i właściwego orzecznictwa Trybunału, w następstwie czego wnoszący odwołanie nie uzyskał naprawienia szkody, która w sposób oczywisty została spowodowana zachowaniem OLAF-u. Dokonując prawnej oceny wyrządzenia wnoszącemu odwołanie szkody w postaci krzywdy, Sąd przyjął zbyt formalistyczne podejście, poprzez co ostatecznie zanegował sens art. 340 akapit drugi TFUE i naruszył zasady prawa do odszkodowania i właściwe orzecznictwo Trybunału, w następstwie czego nie przyznał wnoszącemu odwołanie naprawienia szkody w sposób oczywisty spowodowanej zachowaniem drugiej strony postępowania, mianowicie OLAF-u.
3. Zarzut trzeci odwołania dotyczy przeinaczenia okoliczności faktycznych wskutek tego, że nie zostały uwzględnione dowody istotne dla wyroku. Sąd przyjął niewłaściwą ocenę prawną okoliczności faktycznych, nie uwzględniając szeregu dowodów, które wnoszący odwołanie należycie przedstawił w związku ze szkodą spowodowaną zachowaniem OLAF-u w zakresie jego życia osobistego i zawodowego oraz zdrowia psychicznego i fizycznego, mimo że częściowo wyraźnie odnosi się on do odpowiedniego opisu okoliczności faktycznych. Dowody przedstawione przez wnoszącego odwołanie jasno i zrozumiale odzwierciedlają okoliczności faktyczne wyraźnie różniące się od okoliczności faktycznych, które Sąd jednostronnie ustalił na niekorzyść wnoszącego odwołanie.
4. Zarzut czwarty odwołania dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia orzeczenia, który to obowiązek wynika z art. 36 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, art. 117 regulaminu postępowania przed Sądem i art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w związku z przedawnieniem roszczenia o odszkodowanie i niezgodnego z prawem zachowania OLAF-u. Sąd naruszył obowiązek uzasadnienia swojego orzeczenia, gdy stwierdził przedawnienie roszczenia o odszkodowanie, nie uzasadniając w przekonujący sposób niewystępowania po dniu 30 lipca 2019 r. szkody ciągłej, której wyrządzenie wnoszącemu odwołanie jest podnoszone, przy czym nawet nie rozważał dokładniej istnienia roszczenia o odszkodowanie i spełnienia jego przesłanek.
5. Zarzut piąty odwołania dotyczący naruszenia prawa wnoszącego odwołanie do bycia wysłuchanym na podstawie art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sąd dopuścił się uchybienia proceduralnego, nie ustosunkowując się do wszystkich zarzutów, wskutek czego naruszył prawo wnoszącego odwołanie do rzetelnego procesu na podstawie art. 47 akapit drugi Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
6. Zarzut szósty odwołania dotyczący naruszenia kryteriów przydzielania sprawy przewidzianych w art. 25-29 regulaminu postępowania przed Sądem oraz zasady sędziego powołanego zgodnie z prawem ustanowionej w art. 47 Karty ze względu na to, że nastąpiło nieuzasadnione i nieprzejrzyste zastąpienie dwóch z trzech członków dziewiątej izby, której przydzielono sprawę.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3048 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-304/26 P: Odwołanie od wyroku Sądu (dziewiąta izba) wydanego w dniu 4 lutego 2026 r. w sprawie T-394/24, Škor/Komisja, wniesione w dniu 2 kwietnia 2026 r. przez Jána Škora |
| Data aktu: | 2026-06-15 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-15 |