Sprawa T-238/26: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2026 r. - Novis/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2026 r. - Novis/Komisja(Sprawa T-238/26)
(C/2026/2924)
(Dz.U.UE C z dnia 8 czerwca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Novis Insurance Company, Novis Versicherungsgesellschaft, Novis Compagnia di Assicurazioni, Novis
Poistovńa a.s. (Bratisława, Słowacja) (przedstawiciele: A. Borner, S. Forster i S. Henrich, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 4 lutego 2026 r. [Ref. FISMA D.4/ARES(2026)1067348)], w której Komisja odmówiła stronie skarżącej dostępu do akt jej sprawy na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej; oraz
- obciążenie strony pozwanego ogółem kosztów postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1. Zarzut pierwszy, dotyczy naruszenia prawa strony skarżącej do dostępu do akt jej sprawy na podstawie art. 41 ust. 2 lit. b) Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej "Kartą"), ponieważ strona pozwana odmówiła, decyzją z dnia 4 lutego 2026 r. [nr ref. FISMA D.4/ARES(2026)1067348)] stronie skarżącej dostępu do akt Komisji dotyczących jej sprawy zgodnie z art. 41 ust. 2 lit. b) Karty (zwaną dalej "zaskarżona decyzja"), Komisja odmówiła stronie skarżącej dostępu do dokumentów stanowiących część (i) akt Komisji dotyczących postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii na podstawie art. 17 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady 1 ("postępowanie w sprawie naruszenia prawa Unii"), które skutkowało między innymi wydaniem przez Komisję formalnej opinii C (2022)6455 final z dnia 13 września 2022 r., oraz (ii) akt Komisji dotyczących toczącego się przeciwko Republice Słowackiej na podstawie art. 258 TFUE postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego [prowadzonego pod sygnaturą INFR (2023) 2077]:
- Komisja naruszyła art. 41 ust. 2 lit. b) Karty, odrzucając wniosek strony skarżącej na tej podstawie, że miała ona nie prowadzić wobec strony skarżącej żadnego postępowania administracyjnego ani żadnego innego rodzaju postępowania;
- różne wersje językowe przepisu dotyczącego prawa dostępu do akt zgodnie z art. 41 ust. 2 lit. b) Karty potwierdzają, że prawo to nie zależy od tego, czy akta są jawne w stosunku do wnioskodawcy, lecz od tego, czy akta te dotyczą jego sprawy;
- strona skarżąca twierdzi, że akta będące w posiadaniu Komisji dotyczące postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii oraz formalnej opinii Komisji C(2022)6455 final, a także toczącego się przeciwko Republice Słowackiej postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, stanowią akta dotyczącej jej sprawy. Wynika to z faktu, że, po pierwsze, postępowanie w sprawie naruszenia prawa Unii skutkowało bezpośrednio cofnięciem stronie skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności przez właściwy krajowy urząd nadzoru, a po drugie, postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego zostało wszczęte przez Komisję jako jego bezpośredni skutek, ponieważ Komisja uznała, że postępowanie w sprawie naruszenia prawa Unii nie osiągnęło (jeszcze) swojego celu;
- prawo dostępu do akt jest samoistnym prawem, odrębnym od prawa do bycia wysłuchanym. W szczególności prawo dostępu do akt zgodnie z art. 41 ust. 2 lit. b) Karty ma również zasadnicze znaczenie dla prawa do skutecznego środka prawnego. Prawo to nie wygasa z chwilą podjęcia przez organ konkretnego środka;
- jak niedawno potwierdził Sąd w wyroku z dnia 16 lipca 2025 r. w sprawie Ballmann/Europejska Rada Ochrony Danych (T-183/23, EU:T:2025:735), prawo wynikające z art. 41 ust. 2 lit. b) Karty nie wymaga, aby dany organ przewidział lub przyjął środek mający "negatywny wpływ";
- nawet gdyby uznano, że "negatywny wpływ" stanowi element art. 41 ust. 2 lit. b) Karty - co nie ma miejsca - warunek ten byłby spełniony, biorąc pod uwagę, że:
- postępowanie w sprawie naruszenia prawa Unii zostało przeprowadzone w ramach postępowania nadzorczego dotyczącego konkretnego przedsiębiorstwa, skupiającego się przede wszystkim na postępowaniu strony skarżącej i mającego na celu ostatecznie przyjęcie wobec niej (najsurowszych) środków;
- Komisja, za pomocą formalnej opinii C(2022)6455 final, wymogła w sposób prawienie wiążący od krajowego organu nadzorczego wydanie ostatecznego i wiążącego środka nadzorczego wobec strony skarżącej, którym zapewniłby zgodność z prawem Unii, oraz potwierdziła, że cofnięcie zezwolenia - z tytułu którego strona skarżąca była podmiotem uprawnionym - zapewni taką zgodność. W odpowiedzi krajowy organ nadzorczy wydał decyzję o cofnięciu stronie skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności;
- Komisja zwróciła niedawno uwagę, że postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Republice Słowackiej zostało wszczęte jako bezpośrednie "następstwo" postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii, mającego na celu zapewnienie przestrzegania prawa. Komisja odnotowała również, że krajowe postępowanie restrukturyzacyjne prowadzone wobec strony skarżącej, wszczęte po cofnięciu jej zezwolenia, zostało zawieszone, co oznacza, że cel postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii nie został jeszcze osiągnięty. Postępowanie to nadal naraża skarżącą na potencjalne dalsze negatywne konsekwencje;
- bez dostępu do akt będących w posiadaniu Komisji, strona skarżąca nie jest w stanie skuteczne rozważyć środki prawne przeciwko aktom przyjętym przez Komisję, Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) oraz właściwy organ krajowy w ramach postępowania w sprawie naruszenia prawa Unii oraz postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i je podjąć.
2. Zarzut drugi, dotyczy tego, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą niewystarczającego uzasadnienia, co stanowi naruszenie art. 41 ust. 2 lit. c) Karty:
- Komisja ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że nie prowadzi żadnej sprawy administracyjnej, ani żadnej innej w stosunku do strony skarżącej. Przedstawione uzasadnienie było niewystarczające, aby umożliwić stronie skarżącej zrozumienie podstaw odmowy i nie pozwala na skuteczną kontrolę sądową;
- żadne późniejsze wyjaśnienia Komisji, w tym w korespondencji administracyjnej, nie są w stanie dokonać jej konwalidacji.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2924 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-238/26: Skarga wniesiona w dniu 14 kwietnia 2026 r. - Novis/Komisja |
| Data aktu: | 2026-06-08 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-08 |