Sprawa T-219/26: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2026 r. - RV/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2026 r. - RV/Komisja(Sprawa T-219/26)
(C/2026/2913)
(Dz.U.UE C z dnia 8 czerwca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: RV (przedstawiciele: S. Simanovski i J. Peters, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie częściowej nieważności dorozumianej decyzji Komisji Europejskiej z dnia 29 stycznia 2026 r. oddalającej ponowny wniosek skarżącego z dnia 8 grudnia 2025 r. dotyczący wniosku EASE 2025/4572 w zakresie, w jakim Komisja odmówiła w niej dostępu do dokumentów objętych zakresem wniosku skarżącego z dnia 9 września 2025 r., z wyjątkiem zawartych w nich danych osobowych; oraz
- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Skarga dotyczy dostępu do dokumentów związanych z przeprowadzoną przez Komisję oceną zgodności z dorobkiem prawnym Unii Europejskiej art. 79 greckiej ustawy nr 5218/2025, który przewiduje zawieszenie na okres trzech miesięcy składania wniosków o udzielenie azylu dla osób przybywających do Grecji na pokładzie statków z Afryki Północnej oraz ich powrotu do kraju pochodzenia lub kraju, z którego przybywają.
Na poparcie skargi skarżący podnosi sześć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej "Kartą"):
- Komisja nie rozpatrzyła ponownego wniosku skarżącego, zarejestrowanego w dniu 8 grudnia 2025 r., w terminach określonych w art. 8 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1049/2001, przez co naruszyła prawo do dobrej administracji zapisane w art. 41 Karty. Wynikająca z tego dorozumiana decyzja odmowna na podstawie art. 8 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia stanowiła również naruszenie prawa skarżącego do uzasadnionej decyzji na podstawie art. 41 Karty w związku z art. 296 TFUE.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia art. 42 Karty, art. 15 ust. 3 TFUE i art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001:
- Komisja nie przedstawiła kompletnego wykazu dokumentów objętych zakresem wniosku skarżącego, czym naruszyła art. 42 Karty i art. 15 ust. 3 TFUE.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w odniesieniu do oceny prawnej ze względu na niewystarczające uzasadnienie ryzyka szkody:
- Komisja nie wykazała w sposób szczegółowy i konkretny, że ujawnienie opinii prawnej przekazanej Dyrekcji Generalnej ds. Migracji i Spraw Wewnętrznych (zwanej dalej "DG HOME") przez Służbę Prawną (zwaną dalej "SJ") w sposób konkretny i rzeczywisty naruszyłoby zdolność instytucji do uzyskiwania szczerych porad prawnych, w sposób racjonalnie przewidywalny i niehipotetyczny. Powołanie się przez Komisję na wstępny charakter opinii, jej pilny charakter i wrażliwy pod względem politycznym charakter oraz ryzyko ujawnienia rozbieżności zdań między instytucjami stanowi jedynie ogólne i abstrakcyjne rozumowanie, niewystarczające do uzasadnienia wyjątku.
4. Zarzut czwarty dotyczący nieuwzględnienia w należyty sposób nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001:
- nawet gdyby powołany wyjątek miał zastosowanie, Komisja nie dokonała jego wyważenia względem nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem. Interes ten wynika z trzech konkretnych względów: po pierwsze, z konieczności publicznej rozliczalności wykorzystania funduszy Unii przy wdrażaniu zawieszenia procedury azylowej w Grecji, ze względu na sprzeczne publiczne oświadczenia władz greckich i Komisji dotyczące tego, czy wykorzystano środki z [Funduszu Azylu, Migracji i Integracji] FAMI; po drugie, z konieczności zapewnienia przejrzystości i rozliczalności w odniesieniu do długotrwałego zaangażowania operacyjnego agencji UE ([Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu] EUAA, Frontexu i Europolu) w kontekście budzącym obawy dotyczące praw podstawowych; oraz, po trzecie, ocena skarżącego, zgodnie z którą wstępna opinia prawna jest w praktyce jedynym pismem świadczącym o jakiejkolwiek przeprowadzonej przez Komisję analizie prawnej działania oraz że ostateczne stanowisko nie zostanie nigdy przyjęte, co sprawia, iż wyjątek dotyczący dokumentów wstępnych staje się faktycznie trwały.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w odniesieniu do wstępnego dochodzenia DG HOME:
- odmowa udzielenia przez Komisję częściowego dostępu do dokumentu zawierającego własną wstępną ocenę prawną dokonaną przez DG HOME oraz do pytań skierowanych do SJ ze względu na jego domniemany nieodłączny związek z opinią prawną rozszerza zakres stosowania art. 4 ust. 2 tiret drugie poza jego granice. Nie jest możliwe, aby znajomość pytań skierowanych do SJ pozwalała na wyciągnięcie wniosków co do treści udzielonej porady, a Komisja nie wykazała również, że istnieje racjonalnie przewidywalne ryzyko dla chronionego interesu.
6. Zarzut szósty dotyczący naruszenia art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001.
- Komisja nie udzieliła częściowego dostępu do nieobjętych ochroną części dochodzenia DG HOME i odpowiedzi SJ, czego wymaga obowiązek częściowego ujawnienia przewidziany w art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001. W szczególności informacje faktyczne dotyczące wykorzystania lub potencjalnego wykorzystania funduszy Unii Europejskiej - które to informacje można oddzielić od jakiejkolwiek analizy prawnej - zostały utajnione bez odpowiedniego uzasadnienia. Ponadto Komisja odmówiła dostępu do opinii prawnych, powołując się raczej na ich kategorię, a nie na ich rzeczywistą treść, co jest sprzeczne z przyjętym w orzecznictwie Sądu wymogiem konkretnej oceny każdego dokumentu z osobna.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2913 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-219/26: Skarga wniesiona w dniu 8 kwietnia 2026 r. - RV/Komisja |
| Data aktu: | 2026-06-08 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-08 |