Sprawa C-40/26 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba rozpoznająca sprawę w składzie pięciu sędziów) wydanego w dniu 19 listopada 2025 r. w sprawie T-367/23, Amazon EU/Komisja, wniesione w dniu 29 stycznia 2026 r. przez Amazon EU Sàrl
Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba rozpoznająca sprawę w składzie pięciu sędziów) wydanego w dniu 19 listopada 2025 r. w sprawie T-367/23, Amazon EU/Komisja, wniesione w dniu 29 stycznia 2026 r. przez Amazon EU Sarl(Sprawa C-40/26 P)
(C/2026/2872)
(Dz.U.UE C z dnia 8 czerwca 2026 r.)
Strony
Wnosząca odwołanie: Amazon EU Sarl (przedstawiciele: A. Conrad i M. Frank, Rechtsanwalte, I. loannidis, dikigoros, H. Saugmandsgaard 0e i R. Wittrup Laursen, advokater, oraz R. Spanó, logmadur)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Bundesverband E-Commerce und Versandhandel Deutschland eV (bevh), Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej, Bureau europeen des unions de consommateurs (BEUC)
Żądania wnoszącej odwołanie
- Uchylenie zaskarżonego wyroku;
- skorzystanie z przysługującego Trybunałowi na mocy art. 61 akapit pierwszy zdanie drugie statutu Trybunału Sprawiedliwości uprawnienia do wydania orzeczenia ostatecznego w sprawie;
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2023) 2746 final z dnia 25 kwietnia 2023 r. wskazującej Amazon Store jako bardzo dużą platformę internetową na podstawie art. 33 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (zwanej dalej "sporną decyzją");
- tytułem żądania ewentualnego, stwierdzenie nieważności spornej decyzji w zakresie, w jakim nakłada ona na wnoszącą odwołanie:
- obowiązek zapewnienia odbiorom opcji dla każdego systemu rekomendacji, która nie jest oparta na profilowaniu, zgodnie z art. 38 rozporządzenia (UE) 2022/2065 1 ; lub
- obowiązek zbierania i podawania do wiadomości publicznej repozytorium reklam na podstawie art. 39 rozporządzenia (UE) 2022/2065;
- tytułem dalszego żądania ewentualnego - przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; oraz
- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania
Zarzuty i główne argumenty
Odwołanie opiera się na następujących zarzutach:
Po pierwsze, Sąd dokonał błędnej wykładni pojęcia "ryzyka systemowego", a tym samym błędnie zastosował art. 52 ust. 1 Karty. Sąd naruszył prawo przy dokonywaniu wykładni pojęcia "ryzyka systemowego", utożsamiając wszelkie ryzyko pojawiające się na bardzo dużej platformie internetowej z ryzykiem "systemowym" wyłącznie ze względu na zasięg platformy. Tym samym Sąd przeinaczył ocenę proporcjonalności ingerencji w prawa skarżącej wynikające z Karty.
Po drugie, Sąd nie wziął pod uwagę, że prawodawca nie skorzystał z przysługujących mu uprawnień dyskrecjonalnych, a tym samym błędnie zastosował art. 52 ust. 1 i art. 47 Karty. Sąd naruszył prawo, ponieważ nie zbadał prawidłowo procesu legislacyjnego i nie stwierdził, że brak jest podstawy dowodowej pozwalającej na zastosowanie sekcji 5 rozdziału III rozporządzenia 2022/2065 do bardzo dużych internetowych platform handlowych. Ponadto Sąd niezgodnie z prawem zastąpił uzasadnienie prawodawcy swoim własnym uzasadnieniem i naruszył prawo, wymagając, aby wnosząca odwołanie wykazała, że rozpatrywane środki są oparte na obiektywnych kryteriach związanych z celami prawodawcy i że wynikające z nich obciążenia są proporcjonalne do tych celów.
Po trzecie, Sąd błędnie zastosował art. 20 i 52 ust. 1 Karty. Sąd naruszył prawo, stosując błędne podejście do ustawodawczych uprawnień dyskrecjonalnych i poziomu kontroli. Ze względu na to naruszenie prawa Sąd błędnie przyjął, że nałożenie na bardzo duże internetowe platformy handlowe takich samych obowiązków jak obowiązki nałożone bardzo duże platformy mediów społecznościowych, platformy udostępniania treści i wyszukiwarki, pomimo różnic w ich modelach biznesowych i profilach ryzyka, jest uzasadnione na podstawie art. 20 Karty. Ponadto Sąd błędnie stwierdził, że traktowanie bardzo dużych internetowych platform handlowych w sposób odmienny od małych internetowych platform handlowych i mniejszych sprzedawców detalicznych, pomimo podobieństw między ich modelami biznesowymi i profilami ryzyka, było uzasadnione na podstawie art. 20 Karty.
Po czwarte, Sąd błędnie zastosował art. 16 i 52 ust. 1 Karty. Sąd naruszył prawo poprzez oparcie się na błędnym poziomie kontroli, brak odpowiedniej oceny każdego etapu wymaganej analizy proporcjonalności i nieuwzględnienie braku uzasadnionego celu i proporcjonalności art. 38 i 39 rozporządzenia 2022/2065 w odniesieniu do internetowych platform handlowych.
Po piąte, Sąd błędnie zastosował art. 11 i 52 ust. 1 Karty. Sąd naruszył prawo poprzez oparcie się na błędnym kryterium kontroli i błędne stwierdzenie, że ingerencja art. 38 aktu o usługach cyfrowych w prawo wnoszącej odwołanie do rozpowszechniania informacji handlowych była uzasadniona.
Po szóste, Sąd błędnie zastosował art. 7 i art. 52 ust. 1 Karty. Sąd naruszył prawo poprzez oparcie się na błędnym poziomie kontroli i błędne stwierdzenie, że ingerencja art. 39 aktu o usługach cyfrowych w prawo do prywatności była uzasadniona.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2872 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-40/26 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma izba rozpoznająca sprawę w składzie pięciu sędziów) wydanego w dniu 19 listopada 2025 r. w sprawie T-367/23, Amazon EU/Komisja, wniesione w dniu 29 stycznia 2026 r. przez Amazon EU Sàrl |
| Data aktu: | 2026-06-08 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-08 |