Sprawa T-110/26: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2026 r. - QX/Parlament
Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2026 r. - QX/Parlament(Sprawa T-110/26)(C/2026/2258)
(Dz.U.UE C z dnia 27 kwietnia 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: QX (przedstawiciel: M. Kozak, adwokat)
Strona pozwana: Parlament Europejski
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego D(2025) 37941 z dnia 18 grudnia 2025 r. lub, tytułem żądania ewentualnego,
- orzeczenie, że art. 5k ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (UE) nr 833/2014 1 nie ma zastosowania do strony skarżącej, zgodnie z art. 277 TFUE, i - na tejpodstawie - stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego D(2025) 37941 z dnia 18 grudnia 2025 r.; oraz
- obciążenie Parlamentu Europejskiego kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi następujące zarzuty:
1. Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia art. 5 ust. 4 TUE w związku z art. 20 TFUE w zakresie, w jakim decyzja Parlamentu Europejskiego D(2025) 37941 z dnia 18 grudnia 2025 r. (zwana dalej "zaskarżoną decyzją") nie uwzględnia statusu strony skarżącej jako obywatelki Unii Europejskiej i nakłada środki ograniczające, które w sposób nieproporcjonalny naruszają prawa wynikające z obywatelstwa Unii.
Strona skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja w sposób niezgodny z prawem ogranicza prawa wynikające z obywatelstwa Unii poprzez pozbawienie jej możliwości nawiązania stosunków umownych z Parlamentem Europejskim wyłącznie ze względu na jej rosyjskie obywatelstwo, bez przeprowadzenia indywidualnej oceny konieczności lub proporcjonalności. Posiadanie podwójnego obywatelstwa, w tym obywatelstwa państwa trzeciego, nie pozbawia obywatela Unii praw wynikających z art. 20 TFUE. Automatyczne stosowanie art. 5k ust. 1 lit. a) do obywateli Unii posiadających obywatelstwo państwa trzeciego jest niezgodne z wymogiem dokonywania wykładni prawa wtórnego zgodnie z prawem pierwotnym i skutkuje nadmierną ingerencją w prawo strony skarżącej do prowadzenia działalności gospodarczej w Unii. Parlament Europejski nie zbadał, czy wykluczenie strony skarżącej, która nie ma żadnych powiązań z państwem rosyjskim ani z rosyjską gospodarką, a której wynagrodzenie byłoby wypłacane jej pracodawcy z Unii, przyczynia się do realizacji celu systemu sankcji, jakim jest osłabienie zasobów finansowych Federacji Rosyjskiej. Decyzja wykracza zatem poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów rozporządzenia nr 833/2014.
2. Zarzut drugi, dotyczący naruszenia art. 296 TFUE oraz art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zakresie, w jakim w zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono, dlaczego środki ograniczające są konieczne i proporcjonalne w odniesieniu do strony skarżącej.
Strona skarżąca twierdzi, że zaskarżona decyzja nie została uzasadniona w sposób umożliwiający jej zrozumienie powodów wykluczenia lub podważenie zgodności tego środka z prawem. Parlament Europejski odwołał się jedynie do art. 5k ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 833/2014 i stwierdził, iż nie przewidziano żadnych wyjątków dla osób posiadających podwójne obywatelstwo. Nie wyjaśnił, dlaczego zastosowanie tego przepisu wobec skarżącej było konieczne i proporcjonalne w świetle jej statusu obywatelki Unii, ani nie odniósł się do braku jakiegokolwiek faktycznego związku między jej sytuacją a celami środków ograniczających. Brak zindywidualizowanego uzasadnienia uniemożliwia skuteczną kontrolę sądową i stanowi naruszenie obowiązku uzasadnienia.
3. Zarzut trzeci, podniesiony tytułem pomocniczym na podstawie art. 277 TFUE, dotyczący niezgodności z prawem art. 5k ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 833/2014 ze względu na naruszenie art. 5 ust. 4 TUE w związku z art. 20 TFUE w zakresie, w jakim art. 5k ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 833/2014 wyklucza z możliwości składania ofert obywateli Unii posiadających podwójne obywatelstwo, takich jak strona skarżąca, oraz narusza zasadę proporcjonalności zawartą w art. 5 ust. 4 TUE.
Tytułem pomocniczym strona skarżąca podnosi zarzut niezgodności z prawem art. 5k ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 833/2014 w zakresie, w jakim przepis ten automatycznie wyklucza obywateli Unii posiadających obywatelstwo rosyjskie z udziału w zamówieniach publicznych i nie przewiduje jakiejkolwiek indywidualnej oceny ani żadnego wyjątku opartego na braku powiązań z państwem rosyjskim lub rosyjską gospodarką. Strona skarżąca twierdzi, że przepis ten jest niezgodny z art. 20 TFUE i art. 5 ust. 4 TUE, ponieważ nakłada on na obywateli Unii ogólne ograniczenie, które wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celów systemu sankcji. Przepis ten nie wprowadza rozróżnienia między osobami, które mogą przyczyniać się, bezpośrednio lub pośrednio, do finansowania rosyjskich działań wojennych, a obywatelami Unii, którzy nie mają z tym związku, i narusza w ten sposób zasadę proporcjonalności.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2258 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-110/26: Skarga wniesiona w dniu 14 lutego 2026 r. - QX/Parlament |
| Data aktu: | 2026-04-27 |
| Data ogłoszenia: | 2026-04-27 |