Sprawa T-92/26: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2026 r. - Zalando/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2026 r. - Zalando/Komisja(Sprawa T-92/26)
Język postępowania: niemiecki
(Dz.U.UE C z dnia 13 kwietnia 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Zalando SE (Berlin, Niemcy) (przedstawiciele: R. Briske, D. Üge, K. Ewald, L. Schneider i J. Trouet, Rechtsanwälte)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 listopada 2025 r. o sygnaturze C(2025)8117 final 1 ;
- obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery poniższe zarzuty.
1. Zarzut pierwszy: naruszenie art. 3 lit. p), art. 24, art. 33, art. 43 ust. 5 lit. b) oraz motywu 77 rozporządzenia (UE) 2022/2065 2 , zasady równego traktowania (art. 20 Karty praw podstawowych) oraz art. 290 i 291 TFUE Pozwana zastąpiła jasną definicję prawną średniej liczby aktywnych miesięcznie odbiorców własną, ukrytą w załączniku metodyką szacunku, która nie jest ani zgodna z prawem Unii ani nie spełnia wymogów przejrzystości i równego traktowania.
Pojęcie średniej liczby aktywnych miesięcznie odbiorców usługi należy rozumieć w sposób jednolity i spójny w rozporządzeniu (UE) 2022/2065 i stosować w ten sam sposób do wskazania, obowiązków w zakresie przejrzystości i ustalania wysokości opłat. Metodyka pozwanej opiera się na danych pochodzących od innych dostawców, opartych na modelach, rezygnuje z deduplikacji międzykanałowej i nie uwzględnia zautomatyzowanych lub nieautentycznych zastosowań.
Prowadzi to do przeszacowania liczby odbiorców, w szczególności w przypadku usług hybrydowych, takich jak usługa skarżącej, co skutkuje nadmiernym obciążeniem w stosunku do usług jednokanałowych, które nie jest obiektywnie uzasadnione i jest sprzeczne z zasadą równości.
Ponadto pozwana wykroczyła poza swoje kompetencje, ponieważ określenie liczby użytkowników stanowi istotny element mechanizmu pobierania opłat, który zgodnie z art. 290 TFUE może być regulowany jedynie w drodze aktów delegowanych.
2. Zarzut drugi: przekroczenie upoważnienia przewidzianego w art. 43 ust. 5 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2022/2065 oraz naruszenie art. 20 Karty praw podstawowych
Pozwana wykorzystuje art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/1127 3 w celu horyzontalnego przeniesienia niepobranych kwot opłat na innych dostawców i opiera tę redystrybucję na "wspólnej metodyce" sprzecznej z prawem Unii. W ten sposób przepis dotyczący maksymalnej kwoty staje się faktycznie mechanizmem horyzontalnego podziału obciążenia. Czyniąc tak, pozwana wykroczyła poza upoważnienie przyznane jej na mocy art. 43 rozporządzenia (UE) 2022/2065.
Wynikający stąd podział stanowi strukturalnie nieproporcjonalne obciążenie w szczególności dla usług hybrydowych, takich jak usługa skarżącej, co nie ma obiektywnego związku z rzeczywistą liczbą odbiorców oraz narusza zasadę równego traktowania.
Ponadto, pomimo że skarżąca sama nie uiszcza kwot zaległej opłaty, jest traktowana jako źródło "niepobranych kwot" w ramach zniekształconego systemu opłat, co nakłada na nią nieproporcjonalne i dyskryminujące obciążenie.
3. Zarzut trzeci: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym [art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych]
Pozwana nie poinformowała skarżącej przed wydaniem decyzji o faktach, źródłach danych i etapach obliczeń istotnych dla oszacowania średniej liczby aktywnych miesięcznie odbiorców w zrozumiałej i uporządkowanej formie ani nie wyjaśniła konkretnego zastosowania "wspólnej metodyki" do jej usługi. Skarżąca musiała zaakceptować złożoną metodykę ustalania opłat nie mając możliwości zrozumienia sposobu jej funkcjonowania i wpływu na jej własne dane dotyczące odbiorców.
Skarżąca nie była zatem w stanie wypowiedzieć się w świadomy sposób na temat konkretnego wpływu na jej własne dane dotyczących odbiorców, w tym na temat liczby odbiorców zadeklarowanej zgodnie z art. 24 rozporządzenia (UE) 2022/2065, ani zweryfikować wiarygodności szacunków dotyczących średniej liczby aktywnych miesięcznie odbiorców.
Ponadto w zaskarżonej decyzji pozwana nie dokonała merytorycznej oceny kluczowych zastrzeżeń prawnych podniesionych przez skarżącą, w szczególności w odniesieniu do koncepcji metodyki w świetle wyroków Meta 4 i TikTok 5 , ewentualnego podwójnego liczenia w przypadku zastosowania hybrydowego oraz roli zgłoszeń na podstawie art. 24, lecz w znacznej mierze odrzuciła je w sposób ogólnikowy. To uchybienie proceduralne miało istotny wpływ na prawo skarżącej do obrony i samo w sobie pociąga za sobą stwierdzenie nieważności decyzji.
4. Zarzut czwarty: naruszenie prawa do bycia wysłuchanym [art. 41 ust. 2 lit. a) Karty praw podstawowych]
Pozwana nie przedstawiła w zrozumiały sposób głównych argumentów faktycznych i prawnych, w szczególności w odniesieniu do oszacowania średniej liczby aktywnych miesięcznie odbiorców, określenia współczynnika (U), zapobiegania podwójnemu liczeniu i składu mianownika podziału.
Istotne aspekty, takie jak istotne źródła danych, ważenie, liczba odbiorców lub zasady dotyczące unikania podwójnego liczenia, a także konkretne zastosowanie "wspólnej metodyki" do usługi skarżącej pozostają niejasne.
Kluczowe zastrzeżenia skarżącej - w szczególności w świetle orzecznictwa Meta i TikTok oraz normatywnego charakteru metodyki - nie zostały szczegółowo zbadane.
Zamiast tego pozwana przeniosła istotne dla decyzji rozważania do załączników i dokumentów technicznych, co uniemożliwia skarżącej skuteczne wykonanie jej praw, a Sądowi - dokonanie odpowiedniej kontroli decyzji.
Decyzja jest zatem nieważna z powodu naruszenia art. 296 TFUE.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2041 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-92/26: Skarga wniesiona w dniu 9 lutego 2026 r. - Zalando/Komisja |
| Data aktu: | 2026-04-13 |
| Data ogłoszenia: | 2026-04-13 |