Sprawa C-62/26 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma) wydanego w dniu 26 listopada 2025 r. w sprawie T-524/22, MeSoFa/Komisja, wniesione w dniu 5 lutego 2026 r. przez MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji
Odwołanie od wyroku Sądu (siódma) wydanego w dniu 26 listopada 2025 r. w sprawie T-524/22, MeSoFa/Komisja, wniesione w dniu 5 lutego 2026 r. przez MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji(Sprawa C-62/26 P)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 13 kwietnia 2026 r.)
Strony
Wnoszący odwołanie: MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji (przedstawiciele: M. Fellner i P. Blaschke, Rechtsanwälte)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska, Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, Republika Chorwacji, Parlament Europejski, Rada Unii Europejskiej i Europejski Bank
Żądania wnoszącego odwołanie
Strona wnosząca odwołanie zwraca się do Trybunału o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku;
- obciążenie stron będących pozwanymi w pierwszej instancji oraz interwenientami w pierwszej instancji ich własnymi kosztami poniesionym przed Sądem i przed Trybunałem;
- obciążenie Komisji Europejskiej i SRB kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w postępowaniu przed Sądem i Trybunałem; oraz
- stwierdzenie nieważności decyzji SRB z dnia 1 marca 2022 r. (SRB/EES/2022/21).
Zarzuty i główne argumenty
Zarzut pierwszy: SRB przekroczyła swoje kompetencje
Sąd popełnił błąd, stwierdzając, że SRB nie przekroczyła swoich uprawnień, przyjmując odrębne decyzje w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do skarżącej (brak restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji) i jej spółek zależnych (restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja), zamiast traktować te podmioty jako grupę zgodnie z planem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy. Decyzje te stanowiły jedną "ogólną decyzję" o likwidacji grupy. Postępując w ten sposób, SRB bezprawnie ominęła zabezpieczenia związane z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją na poziomie grupy, traktując podmioty indywidualnie. Sąd popełnił błąd, opierając się na nieprawomocnym wyroku dotyczącym statusu wnioskodawcy jako podmiotu nieobjętego restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, zamiast zawiesić niniejsze postępowanie.
Zarzut drugi (część pierwsza): Naruszenie prawa do bycia wysłuchanym
Prawo skarżącej do bycia wysłuchaną zostało naruszone, ponieważ SRB nie skontaktowała się ze skarżącą jako jedynym akcjonariuszem przed podjęciem decyzji o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Sąd błędnie stwierdził, że takie działanie spowolniłoby proces restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub zagroziłoby stabilności finansowej, i oparł się na nie mającym zastosowania orzecznictwie dotyczącym banków z wieloma akcjonariuszami.
Zarzut drugi (część druga): W przedmiocie braku uzasadnienia
Sąd błędnie potwierdził, że SRB przedstawiła wystarczające uzasadnienie dla odejścia od planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy oraz dla stwierdzenia, że nie istnieją alternatywne środki sektora prywatnego. SRB jedynie opisała założenia faktyczne, które Sąd błędnie uznał za wystarczające uzasadnienie. Obszerne zredagowanie danych ilościowych dotyczących płynności w zaskarżonej decyzji uniemożliwia kontrolę sądową, ponieważ ocena FOLTF oparta na płynności nie może zostać zweryfikowana bez danych liczbowych, na których się opiera.
Zarzut trzeci: Analiza "upadłości lub prawdopodobieństwa upadłości" (FOLTF)
Sąd nie odniósł się do faktu, że analiza FOLTF dotycząca Sberbank banka d.d. (Chorwacja; "SBHR") była merytorycznie nieprawidłowa i opierała się na niekompletnych faktach, w szczególności na nieuwzględnieniu już podpisanej umowy nabycia udziałów w celu sprzedaży spółek zależnych.
Zarzut czwarty: Brak odpowiedniego uwzględnienia znaczenia alternatywnych środków zgodnie z art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 806/2014 1
Sąd nie odniósł się do faktu, że SRB naruszyła art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 806/2014, nie badając w sposób niezależny, czy alternatywne środki sektora prywatnego mogłyby zapobiec upadłości, a zamiast tego opierając się wyłącznie na ocenie EBC. Ponadto Sąd nie odniósł się do faktu, że SRB miała obowiązek proaktywnej oceny konkretnych opcji, takich jak zawieszenie praw głosu lub finansowanie pomostowe przez nabywcę w ramach planowanej transakcji.
Zarzut piąty: Brak uwzględnienia najmniej uciążliwego rozwiązania
Sąd nie odniósł się do faktu, że SRB naruszyła obowiązek wyboru najmniej uciążliwego środka restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wybierając środek w postaci sprzedaży przedsiębiorstwa zamiast środka instytucji pomostowej.
Zarzut szósty i ósmy: Naruszenie przepisów dotyczących sprzedaży przedsiębiorstwa
Sąd nie uwzględnił faktu, że raporty z wyceny zawierały poważne błędy i nie spełniały minimalnych standardów określonych w art. 20 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, o czym świadczy ogromny "zysk z okazji" odnotowany przez nabywców bezpośrednio po transakcji. Zastosowana procedura marketingowa naruszała art. 39 dyrektywy 2014/59/UE 2 , ponieważ miała charakter dyskryminacyjny, ograniczając liczbę oferentów i dając im tylko kilka godzin na udzielenie odpowiedzi, co poważnie zagroziło osiągnięciu celu, jakim było uzyskanie maksymalnej ceny sprzedaży. Ponadto SRB nie skontaktowała się ze skarżącą w sprawie znanego nabywcy Adria-Transaction, arbitralnie wykluczając wiarygodnego uczestnika rynku.
Zarzut siódmy: W przedmiocie naruszenia zasady proporcjonalności
Sąd nie odniósł się do faktu, że zaskarżona decyzja naruszała zasadę proporcjonalności, ponieważ nie uwzględniono w niej wpływu trzech odrębnych decyzji dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na całą grupę bankową. Doprowadziło to do zniszczenia znacznej wartości poprzez oddzielną sprzedaż spółek zależnych. Podczas gdy skarżąca poniosła straty w wysokości ponad 877 mln EUR, nowi właściciele spółek zależnych odnotowali natychmiastowe nadzwyczajne zyski w wysokości 307,8 mln EUR. Świadczy to o tym, że obciążenia i korzyści nie zostały rozłożone równomiernie.
Zarzut dziewiąty: Odejście od planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji
Sąd nie odniósł się do faktu, że SRB naruszyła art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, odstępując od planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy, nie wykazując, że odstępstwo to pozwoli skuteczniej osiągnąć cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wzbudził uzasadnione oczekiwania, że grupa zostanie poddana restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jako całość, a uzasadnienie SRB dla odstąpienia od planu było nieprawdziwe pod względem faktycznym i niewystarczające pod względem prawnym.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2016 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-62/26 P: Odwołanie od wyroku Sądu (siódma) wydanego w dniu 26 listopada 2025 r. w sprawie T-524/22, MeSoFa/Komisja, wniesione w dniu 5 lutego 2026 r. przez MeSoFa Vermögensverwaltungs AG, w likwidacji |
| Data aktu: | 2026-04-13 |
| Data ogłoszenia: | 2026-04-13 |