Sprawa T-126/26: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2026 - Semmelweis Egyetem/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2026 - Semmelweis Egyetem/Komisja(Sprawa T-126/26)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 7 kwietnia 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Semmelweis Egyetem (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: P. Nagy i Z. Lehoczki, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej C(2025) 8654 final z dnia 5 grudnia 2025 r.,
- obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
W skardze strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji C(2025) 8654 final z dnia 5 grudnia 2025 r. (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją"), notyfikowanej stronie skarżącej w dniu 8 grudnia 2025 r., w której Komisja odmówiła dostępu do dokumentów żądanych przez stronę skarżącą na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 1 dotyczących sprawozdań kwartalnych przedłożonych Komisji przez Węgry zgodnie z art. 3 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506 2 w dniach 16 marca 2023 r., 16 czerwca 2023 r., 18 września 2023 r. i 12 grudnia 2023 r., a także korespondencji między Węgrami a Komisją od momentu przyjęcia decyzji wykonawczej 2022/2506 w celu zbadania odpowiednich nowych środków zaradczych w rozumieniu art. 7 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2020/2092 3 .
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1. Zarzut pierwszy, zgodnie z którym Komisja, naruszając prawo zastosowała ogólne domniemanie poufności w odniesieniu do dokumentów dotyczących postępowań wszczętych na podstawie rozporządzenia 2020/2092:
- po pierwsze, sam fakt, że żądane dokumenty stanowią element "[dochodzenia]", nie powoduje automatycznie powstania ogólnego domniemania poufności. Mimo że definicja pojęcie dochodzenia, w rozumieniu art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia nr 1049/2001 ma szeroki zakres, to jednak zgodnie z orzecznictwem nie każde dochodzenie jest objęte ogólnym domniemaniem poufności;
- po drugie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wyłącznie w odniesieniu do zamkniętego katalogu postępowań (mianowicie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, kontroli połączeń przedsiębiorstw, pomocy państwa lub postępowania EU Pilot) uznaje się takie ogólne domniemanie. Postępowania przewidziane w art. 6 i 7 rozporządzenia 2020/2092 nie należą do tych kategorii i brak jest przykładów w orzecznictwie, które uzasadniałyby włączenie ich przez analogię do zakresu omawianego domniemania;
- po trzecie, strona pozwana nie wykazała w sposób solidny i przekonujący, że ujawnienie żądanych dokumentów byłoby sprzeczne z prawidłowym przebiegiem lub celami postępowania toczącego się na podstawie rozporządzenia 2020/2092.
W związku z tym strona pozwana naruszyła prawo, stosując ogólne domniemanie poufności do żądanych dokumentów.
2. Zarzut drugi, zgodnie z którym strona pozwana naruszyła art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia nr 1049/2001 ze względu na brak wystarczająco ścisłego lub istotnego związku między żądanymi dokumentami a toczącym się postępowaniem sądowym w sprawie T-138/23, Semmelweis Egyetem/Rada, który uzasadniałby zastosowanie tego wyjątku:
- po pierwsze, wyjątki od zasady jak najszerszego publicznego dostępu [do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji] należy podawać ścisłej wykładni. To na instytucji spoczywa obowiązek wykazania w sposób szczegółowy i konkretny, że ujawnienie dokumentów naruszyłoby chroniony interes w sposób konkretny i rzeczywisty oraz że ryzyko takie jest racjonalnie przewidywalne. Zaskarżona decyzja ogranicza się do stwierdzenia istnienia ryzyka dla postępowania w sprawie T-138/23 bez powołania dowodów na okoliczności jakiejkolwiek konkretnej szkody;
- po drugie, dokumenty, których udostępnienia żądano nie zostały sporządzone na potrzeby postępowania sądowego i nie ujawniały strategii procesowej ani stanowiska prawnego strony pozwanej.
W konsekwencji nie zachodzi wystarczająco ścisły lub istotny związek między żądanymi dokumentami a toczącym się postępowaniem sądowym, który uzasadniałby zastosowanie wyjątku przewidzianego w rozporządzeniu nr 1049/2001.
3. Trzeci zarzut, zgodnie z którym strona pozwana naruszyła prawo i nie uzasadniła tezy, iż nie występuje nadrzędny interes publiczny w ujawnieniu żądanych dokumentów, których ujawnienie przyczyniłoby się do przejrzystości i kontroli publicznej:
- po pierwsze, strona pozwana odrzuciła argumenty strony skarżącej bez obiektywnej oceny, czy ujawnienie przyczyniłoby się do przejrzystości i kontroli publicznej;
- po drugie, żądane dokumenty dotyczą stosowania mechanizmu warunkowości w zakresie praworządności, ochrony budżetu Unii oraz oceny środków zaradczych przyjętych przez państwo członkowskie. Przejrzystość w tych sprawach leży z natury rzeczy w interesie publicznym;
- po trzecie, strona pozwana nie dokonała w kontekście ujawnienia, rzeczywistej oceny równowagi między interesem chronionym a interesem publicznym.
W konsekwencji, ustanawiając nadmiernie wysoki próg dowodowy i nie uznając przejrzystości za autonomiczny interes publiczny, strona pozwana pozbawiła zasadę otwartości jakiegokolwiek praktycznego znaczenia w dziedzinie o wyjątkowym znaczeniu.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1903 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-126/26: Skarga wniesiona w dniu 18 lutego 2026 - Semmelweis Egyetem/Komisja |
| Data aktu: | 2026-04-07 |
| Data ogłoszenia: | 2026-04-07 |