Sprawa T-90/26: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2026 r. - Tiktok Technology/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2026 r. - Tiktok Technology/Komisja(Sprawa T-90/26)(C/2026/1779)
(Dz.U.UE C z dnia 30 marca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Tiktok Technology Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Batchelor i M. Frese, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji w całości; oraz
- obciążenie Komisji Europejskiej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w związku z niniejszym postępowaniem.
Zarzuty prawne i główne argumenty
Na poparcie wniesionej w niniejszej sprawie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji C(2025) 8122 final z dnia 26 listopada 2025 r. określającej opłatę nadzorczą mającą zastosowanie do TikToka na podstawie art. 43 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 1 (zwanej dalej "decyzją"), strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia art. 266 ust. 1 TFUE. Komisja nie zastosowała się do wyroku Sądu w sprawie T-58/24 2 , określając metodologię obliczania średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców ponownie w akcie wykonawczym, a nie w akcie delegowanym, czego wymagał ów wyrok.
2. Zarzut drugi jest oparty na twierdzeniu, że decyzja narusza art. 33 ust. 3, art. 43 ust. 3 i 5 oraz art. 87 rozporządzenia 2022/2065 poprzez bezprawne włączenie metodologii szacowania średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców do aktu wykonawczego zamiast do aktu delegowanego oraz poprzez zastosowanie szacunków tej liczby, które nie są zgodne z jej definicją zawartą w motywie 77 i w art. 3 lit. p) rozporządzenia 2022/2065.
- Decyzja narusza art. 33 ust. 3, art. 43 ust. 3 i 5 oraz art. 87 rozporządzenia 2022/2065 poprzez określenie metodologii obliczania średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców w akcie wykonawczym zamiast w akcie delegowanym.
- Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego 2023/1127 (zwanego dalej "rozporządzeniem delegowanym") 3 , na którym opiera się decyzja w odniesieniu do wykorzystania źródeł zewnętrznych, nie ma zastosowania na mocy art. 277 TFUE.
- Decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. b) rozporządzenia 2022/2065 w związku z art. 3 lit. p) tego rozporządzenia poprzez wykorzystanie danych, które nie spełniają definicji średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców zawartej w rzeczonym rozporządzeniu.
- Decyzja narusza zasadę równego traktowania poprzez zastosowanie tego samego podejścia do dostawców znajdujących się w różnej sytuacji.
- Uzasadnienie decyzji dotyczące wykorzystania zewnętrznych źródeł danych nie uzasadnia przyjętego w niej niezgodnego z prawem podejścia.
3. W myśl zarzutu trzeciego decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. c) rozporządzenia 2022/2065 poprzez niezastosowanie w stosunku do strony skarżącej górnego limitu wysokości opłaty wynoszącego 0,05 % dochodu netto dostawcy usług (zwanego dalej "górnym limitem wysokości opłaty").
- Decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. c) rozporządzenia 2022/2065, ponieważ nie zastosowano w niej do strony skarżącej górnego limitu wysokości opłaty. W decyzji bezprawnie stwierdzono, że górny limit wysokości opłaty ma zastosowanie do grupy kapitałowej dostawcy, co jest sprzeczne z art. 43 ust. 5 lit. c) rozporządzenia 2022/2065, który stanowi, że górny limit wysokości opłaty ma zastosowanie do podmiotu prawnego świadczącego usługę, a nie do jego grupy.
- Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego, na którym opiera się decyzja, nie ma zastosowania na mocy art. 277 TFUE.
4. Zarzut czwarty opiera się na twierdzeniu, że decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. b) rozporządzenia 2022/2065 poprzez przyjęcie, że obowiązek zapłaty pozostałych kwot dotyczy strony skarżącej.
- Decyzja narusza wymóg proporcjonalności opłaty nadzorczej do średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców usług każdego dostawcy zgodnie z art. 43 ust. 5 lit. b) rozporządzenia 2022/2065 poprzez przyjęcie, że obowiązek zapłaty pozostałych kwot dotyczy strony skarżącej.
- Artykuł 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego, na którym opiera się decyzja, nie ma zastosowania na mocy art. 277 TFUE.
5. W myśl zarzutu piątego decyzja narusza art. 43 ust. 2 rozporządzenia 2022/2065 poprzez nałożenie opłaty nadzorczej opartej na kosztach wykraczających poza zakres art. 43 ust. 2 tego rozporządzenia.
- Decyzja narusza art. 43 ust. 2 rozporządzenia 2022/2065 poprzez nałożenie opłaty nadzorczej opartej na całkowitych kosztach poniesionych przez Komisję na podstawie tego rozporządzenia. Koszty niezbędne do wykonywania zadań niezwiązanych z nadzorem nie mogą być finansowane ze środków pochodzących z opłat nadzorczych.
- Decyzja narusza art. 43 ust. 2 rozporządzenia 2022/2065 poprzez nałożenie opłaty nadzorczej w oparciu o koszty personelu Komisji, w tym koszty związane z personelem stałym. Artykuł 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego, na którym opiera się decyzja, nie ma zastosowania na mocy art. 277 TFUE.
6. W myśl zarzutu szóstego decyzja narusza przysługujące stronie skarżącej prawo do bycia wysłuchaną. Wstępne określenie wysokości rocznej opłaty nadzorczej i dostęp do akt nie zapewniły stronie skarżącej odpowiedniej możliwości wypowiedzenia się na temat wykorzystanych przez Komisję danych dotyczących średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców wykorzystanych ani na temat obliczenia opłaty.
7. Zarzut siódmy jest opaty na twierdzeniu, że w decyzji naruszono obowiązek uzasadnienia. Decyzja nie zawiera wystarczającego uzasadnienia w odniesieniu do szacunków Komisji dotyczących średniej miesięcznej liczby aktywnych odbiorców usług TikToka, metodologii zastosowanej do obliczenia tej liczby dla innych dostawców, identyfikacji dostawców, którzy osiągnęli górny limit wysokości opłaty, ani kosztów Komisji pokrywanych z opłaty nadzorczej.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1779 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-90/26: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2026 r. - Tiktok Technology/Komisja |
| Data aktu: | 2026-03-30 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-30 |