NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa T-70/26: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2026 r. - Technius/Komisja

Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2026 r. - Technius/Komisja
(Sprawa T-70/26)
(C/2026/1774)

Język postępowania: angielski

(Dz.U.UE C z dnia 30 marca 2026 r.)

Strony

Strona skarżąca: Technius LTD (Limassol, Cypr) (przedstawiciele: T. Bosch i L. Lautenbach, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- uznanie skargi za dopuszczalną;

- stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 26 listopada 2025 r. określającą opłatę nadzorczą mającą zastosowanie do Stripchat na podstawie art. 43 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 1  [C(2025) 8119 final]; oraz

- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty prawne i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2022/2065 w związku z art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/1127 2 .

- Strona pozwana oparła zaskarżoną decyzję na decyzji wskazującej zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065, w której stwierdzono, że usługa skarżącej ("Stripchat") kwalifikuje się jako bardzo duża platforma internetowa. Decyzja wskazująca jest niezgodna z prawem i nie ma charakteru ostatecznego ani wiążącego, a zatem nie może stanowić ważnej podstawy prawnej dla zaskarżonej decyzji nakładającej na Stripchat opłatę nadzorczą.

- U podstaw decyzji wskazującej leży istotny błąd w zakresie ustaleń faktycznych. Dane, na których oparła się strona pozwana, zostały skorygowane przez zewnętrznego dostawcę, który przekazał je stronie pozwanej na potrzeby podjęcia decyzji w sprawie klasyfikacji. W rezultacie strona pozwana błędnie założyła, że Stripchat ma ponad 45 mln aktywnych miesięcznie odbiorców usługi w Unii. Strona pozwana naruszyła zatem spoczywający na niej obowiązek staranności, polegający na wymogu dokładnego i bezstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy. Strona pozwana nie zweryfikowała dokładności i spójności wykorzystanych danych, nie podjęła działań w związku z oczywistymi wskazówkami, że wykorzystane dane nie są wystarczająco wiarygodne, oraz nie skorzystała z łatwo dostępnych alternatywnych źródeł w celu sprawdzenia wiarygodności wykorzystanych danych.

- Ponadto decyzja wskazująca jest obarczona zasadniczymi uchybieniami proceduralnymi i merytorycznymi. W szczególności strona pozwana nie przedstawiła odpowiedniego uzasadnienia i naruszyła prawo strony skarżącej do bycia wysłuchaną. Decyzja wskazująca jest ponadto wadliwa z powodu naruszenia zasady pewności prawa, ponieważ rozporządzenie (UE) 2022/2065 nie zawiera wystarczająco jasnej i przewidywalnej definicji odpowiedniego progu, a braku tego nie uzupełniają akty delegowane, w których wyjaśniono zastosowaną metodologię.

- W związku z tym, w braku ostatecznej i wiążącej decyzji przyjętej zgodnie z art. 33 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065, warunki nałożenia opłaty nadzorczej na podstawie art. 43 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2022/2065 w związku z art. 3 i art. 1 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/1127 nie są zatem spełnione. Już z tego powodu zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.

2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady dobrej administracji.

- Zaskarżona decyzja narusza również zasadę dobrej administracji, wyrażoną w art. 2 TUE w związku z art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Odmawiając powstrzymania się od dalszych czynności do czasu rozstrzygnięcia postępowania sądowego dotyczącego decyzji wskazującej, strona pozwana naruszyła zasady proporcjonalności i ekonomii procesowej wynikające z tej nadrzędnej zasady.

3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 296 ust. 2 TFUE oraz obowiązku uzasadnienia.

- Zaskarżona decyzja narusza obowiązek uzasadnienia, ponieważ nie przedstawiono w niej w sposób jasny, wyczerpujący i jednoznaczny faktów i argumentacji, na których oparła się strona pozwana. W szczególności decyzja ta nie zawiera żadnych informacji na temat jej związku prawnego i faktycznego z decyzją wskazującą, mimo że obowiązek uiszczania opłaty nadzorczej jest bezpośrednio i wyłącznie uzależniony od ważnego wskazania danego podmiotu jako bardzo dużej platformy internetowej.

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.U. 2022, L 277, s. 1).
2 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/1127 z dnia 2 marca 2023 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 o szczegółową metodykę i procedury dotyczące opłat nadzorczych pobieranych przez Komisję od dostawców bardzo dużych platform internetowych i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (Dz.U. 2023, L 149, s. 16).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.1774

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa T-70/26: Skarga wniesiona w dniu 3 lutego 2026 r. - Technius/Komisja
Data aktu:2026-03-30
Data ogłoszenia:2026-03-30