Sprawa C-59/26: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2026 r. - Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej
Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2026 r. - Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej(Sprawa C-59/26)(C/2026/1764)
(Dz.U.UE C z dnia 30 marca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (Przedstawiciele: P. Pernas Castrillo i J. Szczodrowski, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Rzeczpospolita Polska
Żądania strony skarżącej
- stwierdzenie, że poprzez niewyznaczenie swojego koordynatora ds. usług cyfrowych, który zapewniałby realizację zadań wynikających z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) 1 , Rzeczpospolita Polska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 49 tego rozporządzenia;
- stwierdzenie, że poprzez nieprzyznanie koordynatorowi ds. usług cyfrowych uprawnień niezbędnych do wykonywania jego zadań na podstawie rozporządzenia (UE) 2022/2065, Rzeczpospolita Polska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 51 tego rozporządzenia;
- stwierdzenie, że poprzez nieustanowienie systemu sankcji mającego zastosowanie do jakiegokolwiek naruszenia rozporządzenia (UE) 2022/2065, Rzeczpospolita Polska uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z art. 52 tego rozporządzenia;
- obciążenie Rzeczpospolitej Polskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
W rozporządzeniu (UE) 2022/2065ustanowiono przepisy, na mocy których państwa członkowskie są zobowiązane wyznaczyć swojego koordynatora ds. usług cyfrowych, powierzyć mu uprawnienia niezbędne do wykonywania jego zadań wynikających z tego rozporządzenia oraz wprowadzić przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń tego rozporządzenia.
Państwa członkowskie odgrywają kluczową rolę we wdrażaniu i nadzorowaniu rozporządzenia (UE) 2022/2065. W szczególności państwo członkowskie, w którym znajduje się główne miejsce prowadzenia działalności dostawcy usług pośrednich, ma wyłączne uprawnienia w zakresie nadzorowania i egzekwowania obowiązków wynikających z tego rozporządzenia w odniesieniu do tego dostawcy, z wyjątkiem wyłącznych uprawnień Komisji do nadzorowania i egzekwowania przepisów rozdziału III sekcja 5 tego rozporządzenia w odniesieniu do dostawców bardzo dużych platform internetowych i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych oraz uprawnień Komisji w zakresie, w jakim wszczęła ona postępowanie w sprawie tego samego naruszenia, do nadzorowania i egzekwowania innych obowiązków wynikających z tego rozporządzenia (tj. obowiązków nieobjętych rozdziałem III sekcja 5) w odniesieniu do tych dostawców.
Zgodnie z Art. 49 ust. 1 -2 państwa członkowskie są zobowiązane do wyznaczenia co najmniej jednego właściwego organu odpowiedzialnego za nadzorowanie dostawców usług pośrednich i egzekwowanie rozporządzenia (UE) 2022/2065 w danym państwie członkowskim. Motyw 111 rozporządzenia (UE) 2022/2065 wyjaśnia w tym względzie, że: "[k]oordynator ds. usług cyfrowych, jak również inne właściwe organy wyznaczone na podstawie niniejszego rozporządzenia, odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu skuteczności praw i obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu oraz realizacji jego celów (...)."
Zgodnie z art. 51 ust. 1-3 rozporządzenia (UE) 2022/2065 koordynatorzy ds. usług cyfrowych mają uprawnienia do czynności sprawdzających, egzekwowania i przyjmowania środków wymienionych w tym przepisie, aby umożliwić im wykonywanie ich zadań zgodnie z tym rozporządzeniem. Ponadto zgodnie z art. 51 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2022/2065 państwa członkowskie mają między innymi określić szczegółowe warunki i procedury wykonywania uprawnień wymienionych w art. 51 ust. 1-3 tego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 52 rozporządzenia (UE) 2022/2065 państwa członkowskie mają obowiązek ustanowić przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń tego rozporządzenia przez dostawców usług pośrednich podlegających ich jurysdykcji oraz wprowadzić wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia zgodnie z art. 51 tego rozporządzenia. Ponadto zgodnie z art. 52 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2022/2065 państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o tych przepisach i środkach oraz o wszelkich późniejszych zmianach, które ich dotyczą. W art. 52 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2022/2065 doprecyzowano warunki, jakie muszą spełniać przepisy dotyczące kar.
Dnia 24 lipca 2024 r. Komisja skierowała do Rzeczpospolitej Polskiej wezwanie do usunięcia uchybienia. Dnia 16 grudnia 2024 r. Komisja skierowała do Rzeczpospolitej Polskiej uzasadnioną opinię. Do daty wyznaczonej na zastosowanie się do uzasadnionej opinii Rzeczpospolita Polska nie podjęła jednak środków niezbędnych do wypełnienia swoich obowiązków wynikających z art. 49, 51 i 52 rozporządzenia (UE) 2022/2065. Zgodnie z art. 258 TFUE w zakresie, w jakim Rzeczpospolita Polska nie zastosowała się do uzasadnionej opinii, Komisja wnosi o stwierdzenie, że to państwo członkowskie uchybiło zobowiązaniom, które na nim ciążą na mocy art. 49, 51 i 52 rozporządzenia (UE) 2022/2065, oraz o obciążenie tego państwa członkowskiego kosztami postępowania.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1764 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-59/26: Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2026 r. - Komisja Europejska przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej |
| Data aktu: | 2026-03-30 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-30 |