Sprawa T-28/26: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2026 r. - Hiszpania/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2026 r. - Hiszpania/Komisja(Sprawa T-28/26)
Język postępowania: hiszpański
(Dz.U.UE C z dnia 16 marca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: Królestwo Hiszpanii (przedstawiciele: Gavela Llopis, L. Aguilera Ruiz i S. Núñez Silva, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności art. 11 i 12 - w zakresie, w jakim zezwala on na ich stosowanie - decyzji Komisji Europejskiej C(2025) 7357 z dnia 6 listopada 2025 r. dotyczącej ogólnych przepisów wykonawczych do art. 27 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej i art. 12 ust. 1 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej;
- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami postępowania w zakresie, w jakim sprzeciwia się ona niniejszej skardze.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia art. 9 TUE, art. 18 TFUE i art. 1d regulaminu pracowniczego w związku z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej ze względu na naruszenie zasady równości i niedyskryminacji w dostępie do zatrudnienia w służbie publicznej Unii Europejskiej, w jej aspekcie dotyczącym niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową i wiek. Naruszenie to nie jest wystarczająco uzasadnione i proporcjonalne.
Zaskarżona decyzja, umożliwiając na końcowym etapie postępowań w sprawie naboru personelu (który jest etapem zatrudnienia) uprzywilejowanie kandydata ze względu na przynależność państwową w sytuacji równości kompetencji i ograniczając z tego tylko powodu (tzn. ze względu na przynależność państwową innego, bardziej reprezentowanego państwa członkowskiego) możliwości innego kandydata [art. 11 lit. b) zaskarżonej decyzji], wprowadza dyskryminację ze względu na przynależność państwową.
Podobnie wprowadzenie możliwości stosowania celów naboru opartych na przynależności państwowej [art. 11 lit. d) zaskarżonej decyzji] stanowi w sposób jeszcze bardziej poważny i oczywisty naruszenie przywoływanych zasad równości i niedyskryminacji. Poza tym w niniejszym przypadku nieokreślony i raczej ogólny charakter środka pozwoliłby Komisji, w sposób w znacznym zakresie dyskrecjonalny, na ukierunkowanie procedur zatrudnienia, a nawet postępowań w sprawie naboru, na cel, jakim jest przyznanie korzyści kandydatom z państw członkowskich niedoreprezentowanych geograficznie.
Wobec powyższego Królestwo Hiszpanii uważa, że ustanawiając w art. 11 i 12 swojej decyzji takie środki, które umożliwiają wprowadzenie rozróżnienia oczywiście nieodpowiedniego i nieproporcjonalnego w stosunku do realizacji zgodnego z prawem, co do zasady, celu, takiego jak cel polegający na osiągnięciu równowagi geograficznej, Komisja naruszyła art. 18 TFUE w związku z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 1d i 21 akapit pierwszy regulaminu pracowniczego, wskutek czego należy stwierdzić nieważność tych środków.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia przewidzianej w art. 27 regulaminu pracowniczego zasady kompetencji w dostępie do zatrudnienia w służbie publicznej w zakresie, w jakim konieczność podjęcia skutecznych środków w celu zaradzenia sytuacji nierównowagi geograficznej nie pozwala na uchylenie lub nadwątlenie zasady kompetencji jako kryterium zatrudnienia personelu w służbie Unii Europejskiej.
W zakresie, w jakim zaskarżona decyzja ustanawia środki prowadzące do ograniczenia polegającego na ukierunkowaniu procedur zatrudnienia w zależności od kryterium przynależności państwowej lub na uprzywilejowaniu obywateli określonego państwa członkowskiego w sytuacjach analogicznych kompetencji, powoduje ona lub w każdym razie umożliwia naruszenie zasady kompetencji przy naborze personelu.
Królestwo Hiszpanii uważa, że art. 11 i 12 zaskarżonej decyzji w sposób oczywisty naruszają art. 27 regulaminu pracowniczego w zakresie, w jakim nie uwzględniają kryteriów dotyczących kompetencji cechujących kandydatów, lecz przy ich zatrudnianiu dają pierwszeństwo ich statusowi odnoszącemu się do obywatelstwa niektórych państw członkowskich niedoreprezentowanych geograficznie. Taki sposób postępowania oznacza uchybienie obowiązkom, które wspomniany art. 27 nakłada na instytucje przy zatrudnianiu personelu, polegających na uwzględnieniu kryteriów ściśle związanych z kompetencjami i interesem służby, co może de facto skutkować zastrzeżeniem stanowisk w zależności od przynależności państwowej.
Królestwo Hiszpanii uważa również, że przyczyny nierównowagi geograficznej mają bardzo różne źródła oraz powody i wobec tego wymagają podjęcia odpowiednich działań w celu zaradzenia takiej sytuacji, działań, które nie polegają na uprzywilejowaniu przynależności państwowej jako kryterium determinującego zatrudnienie, co jak wskazano w zarzucie pierwszym, narusza prawo pierwotne i prawo wtórne Unii oraz nie spełnia kryterium proporcjonalności ustanowionego przez Trybunał w dziedzinie ograniczeń dotyczących podstawowych zasad Unii.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.1355 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-28/26: Skarga wniesiona w dniu 15 stycznia 2026 r. - Hiszpania/Komisja |
| Data aktu: | 2026-03-16 |
| Data ogłoszenia: | 2026-03-16 |