Sprawa T-89/25: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2025 r. - Meta Platforms Ireland/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2025 r. - Meta Platforms Ireland/Komisja(Sprawa T-89/25)
Język postępowania: angielski
(Dz.U.UE C z dnia 14 kwietnia 2025 r.)
Strony
Strona skarżąca: Meta Platforms Ireland Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciel: A. Komninos, G. Forwood, I. Sarmas i H. Gafsen, lawyers)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania 1
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- uwzględnienie zarzutów pierwszego i drugiego i stwierdzenie niemożności stosowania wobec skarżącej art. 5 ust. 2 zdanie drugie i art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/1127 2 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 o szczegółową metodykę i procedury dotyczące opłat nadzorczych pobieranych przez Komisję od dostawców bardzo dużych platform internetowych i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (zwanego dalej "SFR"), a tym samym stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;
- uwzględnienie zarzutów trzeciego, czwartego, piątego i szóstego i stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji;
- zgodnie z art. 88 regulaminu postępowania zarządzenie środków organizacji postępowania żądanych w ramach zarzutu trzeciego w zakresie, w jakim Sąd uzna to za konieczne; oraz
- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji błędnie obliczono kwotę maksymalnego górnego limitu mającego zastosowanie do opłaty skarżącej poprzez odniesienie do światowego dochodu Meta Platforms, Inc. na podstawie drugiego zdania art. 5 ust. 2 rozporządzenia o opłacie nadzorczej, ponieważ przepis ten narusza art. 43 ust. 4 3 i art. 43 ust. 5 DSA oraz art. 290 ust. 1 TFUE, i w związku z tym należy uznać go za niemający zastosowanie na podstawie art. 277 TFUE.
2. Zarzut drugi dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji niesłusznie nałożono na skarżącą obowiązek zapłaty części "kwot rezydualnych", które nie zostały zapłacone przez innych dostawców ze względu na zastosowanie górnego pułapu ich opłat nadzorczych, na podstawie mechanizmu przewidzianego w art. 5 ust. 4 SFR, ponieważ przepis ten narusza art. 43 ust. 5 lit. b) DSA, art. 290 ust. 1 TFUE, zasadę proporcjonalności i zasadę równego traktowania, a zatem należy uznać, że nie ma on zastosowania na podstawie art. 277 TFUE.
3. Zarzut trzeci dotyczący tego, dotyczący tego, że zaskarżona decyzja obarczona jest naruszeniem prawa skarżącej do bycia wysłuchaną w odniesieniu do obliczenia tzw. "kwot rezydualnych" oraz do metody AMAR (zwanej dalej "ARM").
4. Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja jest pozbawiona uzasadnienia w odniesieniu do metody AMAR.
5. Zarzut piąty dotyczący tego, że metoda obliczenia AMAR w zaskarżonej decyzji jest błędna i narusza art. 290 ust. 1 i art. 291 ust. 2 TFUE, art. 33 ust. 3, art. 43 ust. 4 i art. 87 DSA, a także zasadę proporcjonalności.
6. Zarzut szósty dotyczący tego, że obliczenie opłaty nadzorczej skarżącej jest błędne i narusza art. 43 ust. 5 lit. b) i c) DSA.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2025.2094 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-89/25: Skarga wniesiona w dniu 6 lutego 2025 r. - Meta Platforms Ireland/Komisja |
| Data aktu: | 2025-04-14 |
| Data ogłoszenia: | 2025-04-14 |