Sprawa C-216/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen (Niemcy) w dniu 23 marca 2022 r. - A.A./Bundesrepublik Deutschland
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen (Niemcy) w dniu 23 marca 2022 r. - A.A./Bundesrepublik Deutschland(Sprawa C-216/22)
(2022/C 244/22)
(Dz.U.UE C z dnia 27 czerwca 2022 r.)
Sąd odsyłający
Verwaltungsgericht Sigmaringen
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: A.A.
Strona pozwana: Bundesrepublik Deutschland
Pytania prejudycjalne
1) a) Czy przepis prawa krajowego, który dopuszcza wniesienie kolejnego wniosku tylko w przypadku, gdy zmienił się na korzyść wnioskodawcy stan faktyczny lub prawny, na którym opierała się pierwotna decyzja odmowna, jest zgodny z art. 33 ust. 2 lit. d) i art. 40 ust. 2 dyrektywy 2013/32/UE 1 ?
b) Czy art. 33 ust. 2 lit. d) i art. 40 ust. 2 dyrektywy 2013/32/UE sprzeciwiają się przepisowi prawa krajowego, który nie uznaje za "nowy element" względnie "nową okoliczność" lub "nowe ustalenie" orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (w tym wypadku: w postępowaniu o wydanie orzeczenia prejudycjalnego zgodnie z art. 267 TFUE), jeśli orzeczenie to nie stwierdza niezgodności przepisu prawa krajowego z prawem unijnym, a jedynie ogranicza się do wykładni prawa unijnego? Jakie warunki muszą być ewentualnie spełnione, aby należało uwzględnić wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym dokonuje się jedynie wykładni prawa unijnego, jako "nowy element" względnie "nową okoliczność" lub "nowe ustalenie"?
2) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytania 1a i 1b: Czy art. 33 ust. 2 lit. d) i art. 40 ust. 2 dyrektywy 2013/32/UE należy interpretować w ten sposób, że jako "nowy element" względnie "nową okoliczność" lub "nowe ustalenie" należy uwzględnić wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzający istnienie silnego domniemania, iż odmowa pełnienia służby wojskowej w okolicznościach określonych w art. 9 ust. 2 lit. e) dyrektywy 2011/95/UE 2 jest związana z jednym z pięciu powodów wymienionych w art. 10 tej dyrektywy?
3) a) Czy art. 46 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) dyrektywy 2013/32/UE należy interpretować w ten sposób, że środek zaskarżenia przed sądem decyzji o niedopuszczalności wydanej przez organ rozstrzygający w rozumieniu art. 33 ust. 2 lit. d) i art. 40 ust. 5 dyrektywy 2013/32/UE ogranicza się do zbadania, czy organ rozstrzygający słusznie przyjął istnienie przesłanek pozwalających na uznanie kolejnego wniosku o udzielenie azylu za niedopuszczalny na podstawie art. 33 ust. 2 lit. d) oraz art. 40 ust. 2 i 5 dyrektywy 2013/32/UE?
b) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 3a: Czy art. 46 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) dyrektywy 2013/32/UE należy rozumieć w ten sposób, środek zaskarżenia przed sądem decyzji o niedopuszczalności obejmuje także badanie, czy istnieją przesłanki do udzielenia ochrony międzynarodowej w rozumieniu art. 2 lit. b) dyrektywy 2011/95/UE, jeżeli po przeprowadzeniu własnego badania sąd stwierdzi, że nie zachodzą przesłanki pozwalające na odrzucenie kolejnego wniosku o udzielenie azylu ze względu na niedopuszczalność?
c) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 3b: Czy takie rozstrzygnięcie sądu wymaga uprzedniego przyznania wnioskodawcy szczególnych gwarancji proceduralnych na podstawie art. 40 ust. 3 zdanie trzecie w związku z przepisami rozdziału II dyrektywy 2013/32/UE? Czy sąd jest uprawniony do samodzielnego przeprowadzenia tego postępowania, czy też musi je przekazać organowi rozstrzygającemu - w razie potrzeby po zawieszeniu postępowania sądowego? Czy wnioskodawca może zrzec się tych gwarancji proceduralnych?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2022.244.18 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-216/22: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen (Niemcy) w dniu 23 marca 2022 r. - A.A./Bundesrepublik Deutschland |
| Data aktu: | 2022-06-27 |
| Data ogłoszenia: | 2022-06-27 |