Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji: wniosek EGF/2012/001 IE/Talk Talk (COM(2012)0423 - C7-0204/2012 - 2012/2157(BUD)).

A.

mając na uwadze, że Unia Europejska opracowała odpowiednie instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami poważnych zmian strukturalnych w handlu światowym oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy,

B.

mając na uwadze, że zakres działań Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) został rozszerzony w odniesieniu do wniosków przedłożonych po dniu 1 maja 2009 r. i obejmuje pomoc dla pracowników, których zwolnienie było bezpośrednim skutkiem światowego kryzysu finansowego i gospodarczego,

C.

mając na uwadze, że pomoc finansowa Unii dla zwolnionych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najskuteczniej, zgodnie ze wspólną deklaracją Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, przyjętą na posiedzeniu pojednawczym w dniu 17 lipca 2008 r., a także przy należytym uwzględnieniu Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w odniesieniu do przyjęcia decyzji o uruchomieniu EFG,

D.

mając na uwadze, że Irlandia przedstawiła wniosek o przyznanie jej pomocy w związku z 592 zwolnieniami, z których 432 zostało wskazanych jako tych, które mają zostać objęte pomocą w przedsiębiorstwie Talk Talk Broadband Services (Ireland) Limited (dalej "Talk Talk") i u trzech z jego dostawców w Irlandii;

E.

mając na uwadze, że złożony wniosek spełnia kryteria kwalifikowalności przewidziane w rozporządzeniu w sprawie EFG,

1.

zgadza się z Komisją, że warunki wymienione w art. 2 lit. a) rozporządzenia o EFG zostały spełnione i że w związku z tym Irlandia ma prawo do pomocy finansowej na mocy tego rozporządzenia;

2.

odnotowuje, że w dniu 29 lutego 2012 r. władze Irlandii złożyły wniosek o wkład finansowy z EFG i uzupełniły go dodatkowymi informacjami do dnia 15 maja 2012 r., a także zauważa, że Komisja udostępniła swoją ocenę dnia 27 lipca 2012 r.; z zadowoleniem stwierdza, że Irlandia przeprowadziła ocenę i dostarczyła dodatkowych informacji szybko i precyzyjnie;

3.

odnotowuje, że siedziba Talk Talk znajdowała się na obrzeżach miasta Waterford w południowo-wschodnim regionie Irlandii (NUTS III) oraz że poziom bezrobocia w tym regionie utrzymuje się na wyższym poziomie od średniego poziomu bezrobocia w całym kraju; ponadto w wyniku kryzysu finansowego i gospodarczego sytuacja w regionie jeszcze się pogorszyła, gdyż stopa bezrobocia w regionie wzrosła z 4,9 % w 2007 r. do 18,2 % w 2011 r. przy średniej krajowej 14,3 %;

4.

zwraca uwagę, że zwolnienia miały miejsce w regionie południowo-wschodnim, w którym poziom zatrudnienia spadł z 62,7 do 58,1 % w okresie 2007-2011 i w którym stopa bezrobocia jest wyższa, niż średnia krajowa;

5.

ubolewa nad decyzją zawarcia przez przedsiębiorstwo Talk Talk sojuszu z trzema głównymi dostawcami spoza UE, do których przeniosło ono znaczną część swojej działalności, powpisuje się w strategię przynoszącą szkody przemysłowi UE pod względem miejsc pracy i niekorzystnie odbijającą się na strategii "Europa 2020";

6.

odnotowuje, że w Talk Talk miały miejsce dwie wcześniejsze tury zwolnień (w kwietniu 2010 r. i w kwietniu 2011 r.), które objęły za każdym razem 50 osób; postrzegano je jednak jako wynik restrukturyzacji kadry zarządzającej, która umożliwiła zarządzane filią w Waterford bezpośrednio z głównej siedziby w Zjednoczonym Królestwie; ponadto oszacowano 40 % spadek ilości odbieranych połączeń w centrum Talk Talk w Waterford;

7.

przypomina, jak ważne jest zwiększenie szans wszystkich pracowników na zatrudnienie przez odpowiednie szkolenia oraz uznanie ich umiejętności i kompetencji zdobytych w trakcie kariery zawodowej; oczekuje, że oferta szkoleniowa w skoordynowanym pakiecie będzie dostosowana do poziomu i potrzeb zwolnionych pracowników, zwłaszcza że większość z nich była zatrudniona w działach obsługi klienta i wsparcia technicznego;

8.

ubolewa nad faktem, że Talk Talk podjęło nagłą decyzję o zamknięciu oddziału Waterford, oferując pracownikom jedynie 30-dniowy okres wypowiedzenia, który nie pozwolił na odpowiednią dyskusję na temat planu redukcji zatrudnienia ani na zaangażowanie partnerów społecznych; ubolewa nad faktem, że w planowanie i opracowywanie wkładu z EFG nie zaangażowano partnerów społecznych, jako że na szczeblu Talk Talk nie istniały związki zawodowe; zwraca jednak uwagę, że odbyły się bezpośrednie konsultacje z zainteresowanymi pracownikami;

9.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że władze Irlandii postanowiły rozpocząć wdrażanie skoordynowanego pakietu już w dniu 7 września 2011 r., na długo przed decyzją władzy budżetowej o przyznaniu wsparcia;

10.

zwraca uwagę, że władze Irlandii zgłaszają skargi na ograniczenia czasowe związane z wdrażaniem EGF, co uniemożliwia oferowanie szkoleń, których czas trwania przekracza 24-miesięczny okres realizacji; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że dla konkretnych pracowników opracowano przyspieszone studia licencjackie, podczas których kładzie się nacisk na stwierdzone u nich niedobory kwalifikacji i które można ukończyć w okresie realizacji EFG;

11.

podkreśla, że należy wyciągnąć wnioski z przygotowania i wdrażania tego i innych wniosków dotyczących masowych zwolnień;

12.

ubolewa nad faktem, że rozporządzenie EFG dopuszcza zastępowanie wsparciem z EFG świadczeń socjalnych wymaganych prawem krajowym; podkreśla, że wsparcie z EFG należy przyznawać przede wszystkim na szkolenia i poszukiwanie zatrudnienia oraz na programy doradztwa zawodowego i promowanie przedsiębiorczości, ponadto powinno ono uzupełniać działania instytucji krajowych i nie powinno zastępować zasiłku dla bezrobotnych czy też innych świadczeń socjalnych, które zgodnie z prawem krajowym leżą w gestii instytucji krajowych;

13.

zwraca się do zainteresowanych instytucji o podjęcie niezbędnych działań na rzecz poprawy przepisów proceduralnych i budżetowych celem szybszego uruchamiania EFG; docenia ulepszoną procedurę wprowadzoną przez Komisję w następstwie wniosku Parlamentu o przyspieszenie uwalniania dotacji, mającą na celu przedstawianie władzy budżetowej oceny Komisji dotyczącej kwalifikowalności wniosku o wsparcie z EFG równocześnie z wnioskiem o jego uruchomienie; wyraża nadzieję, że dalsze usprawnienia procedury zostaną uwzględnione w nowym rozporządzeniu w sprawie EFG (2014-2020) oraz że uda się osiągnąć większą skuteczność, przejrzystość i rozpoznawalność EFG;

14.

przypomina, że instytucje zobowiązane są do zagwarantowania sprawnej i szybkiej procedury przyjmowania decyzji w sprawie uruchomienia EFG, zapewniając jednorazowe, ograniczone w czasie indywidualne wsparcie mające na celu pomoc pracownikom zwolnionym w wyniku globalizacji oraz kryzysu finansowego i gospodarczego; podkreśla rolę, jaką EFG może odegrać w powrocie zwolnionych pracowników na rynek pracy;

15.

podkreśla, że zgodnie z art. 6 rozporządzenia w sprawie EFG należy zadbać o to, aby EFG wspierał trwały powrót zwolnionych pracowników na rynek pracy; ponadto podkreśla, że pomoc z EFG może współfinansować jedynie aktywne środki na rynku pracy prowadzące do długotrwałego zatrudnienia; ponownie podkreśla, że wsparcie z EFG nie zastępuje działań, za podjęcie których - na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych - odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, ani środków restrukturyzacji przedsiębiorstw lub sektorów; ubolewa nad faktem, że EFG może zachęcać przedsiębiorstwa do zastępowania siły roboczej zatrudnionej na umowy pracownikami zatrudnianymi na bardziej elastycznych warunkach i krótkoterminowo;

16.

odnotowuje, że informacje na temat skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług, które mają być finansowane z EFG, obejmują dane na temat jego komplementarności z działaniami finansowanymi z funduszy strukturalnych; ponownie wzywa Komisję do przedstawiania analizy porównawczej tych danych w sprawozdaniach rocznych w celu zapewnienia pełnego przestrzegania obowiązujących przepisów i zapobiegania powielaniu usług finansowanych przez Unię;

17.

z zadowoleniem przyjmuje fakt, że w następstwie ponawianych wniosków Parlamentu w budżecie na rok 2012 znalazły się środki na płatności w wysokości 50.000.000 EUR w pozycji budżetowej EFG 04 05 01; przypomina, że EFG został stworzony jako osobny specjalny instrument z własnymi celami i terminami i że w związku z tym ma prawo do własnych środków, co pozwoli uniknąć przesuwania środków z innych linii budżetowych, jak to miało miejsce w przeszłości i co mogłoby być szkodliwe dla realizacji celów politycznych EFG;

18.

wyraża ubolewanie z powodu decyzji Rady o zablokowaniu przedłużenia odstępstwa związanego z kryzysem, które pozwalało na objęcie pomocą finansową oprócz osób tracących pracę z powodu zmian w kierunkach światowego handlu również pracowników zwalnianych w wyniku obecnego kryzysu finansowego i gospodarczego, a także na podwyższenie stopy współfinansowania przez Unię do wysokości 65 % kosztów programu w przypadku wniosków złożonych po terminie przypadającym w dniu 31 grudnia 2011 r., oraz wzywa Radę do niezwłocznego ponownego wprowadzenia tego środka;

19.

zatwierdza decyzję załączoną do niniejszej rezolucji;

20.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady niniejszej decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

21.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.

Identyfikator:	Dz.U.UE.C.2014.68E.87
Rodzaj:	rezolucja
Tytuł:	Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji: wniosek EGF/2012/001 IE/Talk Talk (COM(2012)0423 - C7-0204/2012 - 2012/2157(BUD)).
Data aktu:	2012-10-23
Data ogłoszenia:	2014-03-07

Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji: wniosek EGF/2012/001 IE/Talk Talk (COM(2012)0423 - C7-0204/2012 - 2012/2157(BUD)).

Dz.U.UE.C.2014.68E.87