Pomoc państwa - Włochy - Pomoc państwa Nr C 42/2006 (ex NN 52/2006) - Poste Italiane - BancoPosta - Oprocentowanie rachunków bieżących zdeponowanych w Skarbie Państwa - Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE.

POMOC PAŃSTWA - WŁOCHY

Pomoc państwa Nr C 42/2006 (ex NN 52/2006)

Poste Italiane - BancoPosta

Oprocentowanie rachunków bieżących zdeponowanych w Skarbie Państwa

Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE

(2006/C 290/03)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(Dz.U.UE C z dnia 29 listopada 2006 r.)

Pismem z dnia 26 września 2006 r., zamieszczonym w języku oryginału na stronach następujących po niniejszym streszczeniu, Komisja powiadomiła Włochy o swojej decyzji w sprawie wszczęcia postępowania określonego w art. 88 ust. 2 traktatu WE dotyczącego wyżej wspomnianego środka pomocy.

Komisja postanowiła nie zgłaszać zastrzeżeń do innego środka pomocy, opisanego w piśmie następującym po niniejszym streszczeniu.

Zainteresowane strony mogą zgłaszać uwagi na temat środka pomocy, w odniesieniu do którego Komisja wszczyna postępowanie, w terminie jednego miesiąca od daty publikacji niniejszego streszczenia i następującego po nim pisma. Uwagi należy kierować do Kancelarii ds. pomocy państwa w Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej na następujący adres lub numer faksu:

European Commission

Directorate-General for Competition

Directorate State Aid II

State Aid Greffe

B-1049 Bruksela

Faks: (32-2) 296 12 42

Otrzymane uwagi zostaną przekazane władzom włoskim. Zainteresowane strony zgłaszające uwagi mogą wystąpić z odpowiednio umotywowanym pisemnym wnioskiem o objęcie ich tożsamości klauzulą poufności.

STRESZCZENIE

(1) Dnia 30 grudnia 2005 r. Associazione Bancaria Italiana (ABI) przesłała Komisji informacje na temat różnych środków na korzyść działalności bankowej Poste Italiane SpA (PI)⁽¹⁾. Działalność ta jest prowadzona przez całkowicie zintegrowany oddział PI o nazwie BancoPosta.

(2) Według ABI, środki finansowe gromadzone na rachunkach bieżących klientów BancoPosta są deponowane w Ministerstwie Gospodarki i Finansów Włoch. Depozyt ten przynosi PI odsetki w wysokości około 4 %, podczas gdy stopa oprocentowania rachunków bieżących w Banco-Posta wynosi około 1 %. Rozbieżność pomiędzy oprocentowaniem depozytów/pożyczek⁽²⁾ jest wyższa niż rozbieżność na rynku właściwym i tym samym stanowi pomoc państwa.

1.

OCENA

(3) Środki finansowe zgromadzone na rachunkach bieżących klientów BancoPosta zostały zdeponowane w Ministerstwie Ekonomii i Finansów (Skarb Państwa) i w Cassa depositi e Prestiti (CDP).

(4) Do końca 2004 r. pocztowe usługi w zakresie rachunków bieżących były zasadniczo regulowane ustawą z 1917 r. zmodyfikowaną dekretem nr 822 z dnia 22 listopada 1945 r. Ustawa ta stanowiła w szczególności, że środki finansowe zgromadzone na rachunkach bieżących klientów PI/BancoPosta powinny być deponowane na rachunku o stopie procentowej równej oprocentowaniu otrzymywanemu przez CDP za jej działalność finansową, pomniejszonemu o piętnaście setnych punktu procentowego.

(5) Od roku 2005 oprocentowanie podlega ustawie nr 266 z dnia 23 grudnia 2005 r. Stanowi ona, że odsetki wypłacane PI/BancoPosta definiowane są wspólnie przez Ministerstwo Gospodarki i Finansów i PI/BancoPosta, z uwzględnieniem parametrów rynkowych. Następnie dnia 23 lutego 2006 r. uchwalona została konwencja pomiędzy ministerstwem a PI/BancoPosta, definiująca konkretne mechanizmy określania stóp procentowych na okres trzech lat począwszy od 2005 r.

(6) Stopa procentowa na rok 2005 wynosi około 3,9 %.

(7) Odsetki wypłacane są PI/BancoPosta ze środków państwowych. Oprocentowanie pożyczek oferowane PI/Banco- Posta jest selektywne. Ponadto PI konkuruje z bankami i podmiotami finansowymi oferującymi produkty mogące w dużym stopniu zostać zastąpione produktami PI. Państwa członkowskie prowadzą handel w dziedzinie usług sektora finansowego i pocztowego. Oprocentowanie pożyczek umacnia pozycję PI w porównaniu z przedsiębiorstwami pocztowymi i bankowymi, konkurującymi z PI w zakresie handlu wewnątrzwspólnotowego. Dlatego też środek ten może wpływać na handel wewnątrzwspólnotowy i zakłócać konkurencję.

(8) Aby środek stanowił pomoc państwa, musi on również przynosić korzyści beneficjentom. W niniejszej sprawie korzyść mogłaby wynikać jedynie z odsetek od pożyczek.

(9) Odsetki od pożyczek płacone przez państwo stanowią korzyść gospodarczą, jeśli są one wyższe niż oprocentowanie, które byłoby płacone PI/BancoPosta w warunkach rynkowych przez kredytobiorcę prywatnego za zdeponowane środki finansowe zależnie od ich charakteru i kwoty.

(10) Sprawa wymaga podzielenia oceny na dwie części, dotyczące: środków obowiązujących do roku 2004 i środków obowiązujących od roku 2005.

Począwszy od 2005 r.

(11) Od 2005 r. pieniądze gromadzone na rachunkach bieżących klientów PI/BancoPosta są deponowane wyłącznie w Skarbie Państwa. Ponadto, według Włoch, odsetki od pożyczek są obecnie określane zgodnie z parametrami rynkowymi, poprzez odniesienie do średniej ważonej dochodów z rządowych papierów wartościowych w okresie lat trzydziestu (80 %) i dziesięciu (10 %) oraz z dwunastomiesięcznych obligacji skarbowych (10 %). Stopy oprocentowania rządowych papierów wartościowych i obligacji skarbowych, służące do obliczeń, są weryfikowane co dwa tygodnie. Ponadto w przypadku dużych zmian krzywej oprocentowania (na przykład zmiana stosunku oprocentowania długo- i krótkoterminowego) PI ma możliwość modyfikacji sposobu dokonywania obliczeń.

(12) Przewaga instrumentów długoterminowych jest według Włoch uzasadniona, ponieważ gromadzone środki finansowe są zazwyczaj długoterminowe z natury. W związku z tym Włochy nie uważają oprocentowania pożyczek za korzystne dla PI/BancoPosta.

(13) Zdaniem Komisji rynkowe stopy procentowe powinny być zazwyczaj ustalane przy uwzględnieniu stopy procentowej, jaką skłonny byłby zapłacić PI kredytobiorca prywatny jako oprocentowanie zdeponowanych środków finansowych, zależnie od ich charakteru i kwoty.

(14) Na obecnym etapie należy wziąć pod uwagę, że depozyt PI/BancoPosta w Skarbie Państwa złożony jest na rachunku bieżącym. Skarb Państwa, a nie PI, pokrywa ryzyko płynności związane ze zdeponowanymi środkami finansowymi. Ponadto pieniądze zgromadzone na bieżącym rachunku Skarbu Państwa są obecnie wykorzystywane na pokrycie zwykłych potrzeb budżetowych.

(15) Nie jest wystarczająco jasne, czy alternatywnym instrumentem finansowym, którego Włochy użyłyby zamiast pieniędzy udostępnionych przez PI/BancoPosta, byłyby głównie obligacje długoterminowe. Poza tym pomimo że Włochy traktują niedawny przyrost środków finansowych zgromadzonych na rachunkach bieżących klientów PI/ BancoPosta jako potwierdzenie stabilności środków Skarbu Państwa, wielkość środków finansowych udostępnionych CDP i Skarbowi Państwa wykazywała na przestrzeni lat daleko idące wahania.

(16) Ponadto nie można wykluczyć, że ze względu na prawne zobowiązanie PI/BancoPosta do deponowania środków zgromadzonych na bieżących rachunkach klientów w Skarbie Państwa, wyznaczenie rynkowych wskaźników porównawczych nie było możliwe. W tej sytuacji Komisja musiałaby ustalić koszt prowadzenia tego rachunku przez PI/BancoPosta (co powinno być możliwe na podstawie efektywnego i analitycznego systemu rachunkowości) i powiększyć go o odpowiedni margines. Suma ta reprezentowałaby ad hoc"rynkowe" stopy procentowe.

(17) Podsumowując, można stwierdzić, że istnieją wątpliwości co do odnośnego sposobu wyznaczania odpowiedniego odnośnika rynkowego oprocentowania, jakie Skarb Państwa powinien wypłacać PI/BancoPosta.

(18) Jeśli wynikiem sposobu określania oprocentowania obowiązującego od roku 2005 miałaby być pomoc państwa, musiałaby ona prawdopodobnie:

– być uznana za nową pomoc;

– być uznana za nielegalną, ponieważ odnośna ustawa i konwencja zostały wdrożone na mocy dekretu ministerialnego z naruszeniem art. 88 ust. 3 traktatu;

– być uznana za niezgodną z traktatem WE.

Przed rokiem 2005

(19) Do roku 2004 włącznie gdyby sposób obliczania oprocentowania pożyczek stanowił pomoc państwa, byłaby to tzw. "istniejąca pomoc".

(20) Stopy oprocentowania nakładane przez państwo na środki finansowe przekazane z rachunków bieżących klientów PI/BancoPosta zasadniczo obliczane były do końca 2004 r. zgodnie z ustawą z 1917 r., zmienioną w 1945 r.

(21) Tym samym środek stosowany do końca 2004 r., jeśli stanowiłby pomoc, musiałby zostać zakwalifikowany jako istniejąca pomoc zgodnie z art. 1 lit. b) ppkt (i), (iv) oraz (v) rozporządzenia proceduralnego⁽³⁾.

(22) Stosowanie tego środka ustało najpóźniej dnia 31 grudnia 2004 r. w wyniku retroaktywnego zastosowania ustawy nr 266 z dnia 23 grudnia 2005 r. Nie jest zatem zasadne sugerowanie podjęcia odpowiednich środków w rozumieniu art. 18 rozporządzenia proceduralnego.

2.

WNIOSKI

(23) Komisja zdecydowała, że oprocentowanie płacone przez państwo na rzecz PI/BancoPosta stanowi istniejącą pomoc (o ile zostanie uznane za pomoc) stosowaną do roku 2004. Ponieważ stosowanie tego środka ustało w 2004 r., nie jest zasadne sugerowanie podjęcia odpowiednich środków w rozumieniu art. 18 rozporządzenia proceduralnego.

(24) Jeśli chodzi o sposób obliczania stóp procentowych nakładanych na środki finansowe zdeponowane w Skarbie Państwa od 2005 r., Komisja, stosując procedurę określoną w art. 88 ust. 2 traktatu WE, występuje do władz włoskich o to, aby przedłożyły swoje komentarze oraz aby dostarczyły wszelkich informacji, które mogą być pomocne w ocenie środka pomocy. Na potrzeby oceny, głównie w celu określenia odpowiednich rynkowych stóp procentowych (jeśli takie istnieją), stosowanych wobec depozytów wspomnianych powyżej, konieczne są następujące informacje:

– definicja porównywalnego instrumentu finansowego dla państwa, biorąc pod uwagę czas trwania, poziom gwarancji i płynność depozytu oraz użycie zdeponowanych środków finansowych;

– definicja stopy procentowej zaproponowanej przez prywatnego inwestora i zaakceptowanej przez prywatnego kredytodawcę w odniesieniu do wspomnianego wyżej porównywalnego instrumentu;

– alternatywny instrument finansowania, jaki zostałby użyty przez Włochy w przypadku konieczności zastąpienia środków przekazanych przez PI/Banco- Posta;

– wartości rynkowych stóp procentowych do zastosowania w 2005 i 2006 r.; potrzebne są konkretne stopy oprocentowania możliwych składowych indywidualnych (krótko-, średnio-, długoterminowych...) zagregowanej rynkowej stopy oprocentowania.

– opis rocznych kosztów gromadzenia i deponowania środków finansowych płynących z bieżących rachunków klientów PI/BancoPosta; należy oprzeć się na szczegółowych danych wynikających z analitycznego systemu rachunkowości na rok 2005 (dane faktyczne) i 2006 (założenia budżetowe).

– szacunkowy odpowiedni margines zakładany na potrzeby dokonywania czynności wspomnianych powyżej.

Zgodnie z art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 wszelka bezprawnie przyznana pomoc może podlegać windykacji od jej beneficjenta.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

TEKST PISMA

grafika

______

⁽¹⁾ W niniejszej decyzji PI oznacza Poste Italiane SpA i, w stosownym przypadku, jej poprzednika (Ente Posta Italiane, publiczne usługi pocztowe...).

⁽²⁾ Pożyczka - tutaj w rozumieniu: pieniądze przesłane do Skarbu Państwa/CDP; depozyt oznacza pieniądze zdeponowane przez klientów BancoPosta na rachunkach bieżących.

⁽³⁾ Rozporządzenie Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 93 (obecnie art. 88) traktatu WE (Dz.U. L 83 z 27.3.1999, str. 1).

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2006.290.8
• Rodzaj: Informacja
• Tytuł: Pomoc państwa - Włochy - Pomoc państwa Nr C 42/2006 (ex NN 52/2006) - Poste Italiane - BancoPosta - Oprocentowanie rachunków bieżących zdeponowanych w Skarbie Państwa - Zaproszenie do zgłaszania uwag zgodnie z art. 88 ust. 2 traktatu WE.
• Data aktu: 29/11/2006
• Data ogłoszenia: 29/11/2006