Ochrona przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 19 czerwca 1999 r.

w sprawie ochrony przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej

Na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1099) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady ochrony terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, zwanej dalej "ustawą".

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) (uchylony);

2) terenach jednostek wojskowych - rozumie się przez to nieruchomości Skarbu Państwa będące w trwałym zarządzie Ministra Obrony Narodowej lub wykorzystywane na podstawie innych tytułów prawnych i użytkowane przez jednostki wojskowe;

3) dowódcach jednostek wojskowych - rozumie się przez to również komendantów, dyrektorów, szefów jednostek wojskowych, o których mowa w pkt 4;

4) jednostkach wojskowych - rozumie się przez to jednostki wojskowe, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414);

5) przedsiębiorcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy;

6) obiektach chronionych - rozumie się przez to pojedyncze budynki lub zespoły budynków oraz oznakowane tereny wokół nich, które ze względu na charakter i zakres wykorzystania podlegają ochronie;

7) pełnomocniku ochrony - rozumie się przez to pełnomocnika do spraw ochrony informacji niejawnych;

8) etatowym pododdziale ochrony - rozumie się przez to wojskowy pododdział ochrony lub oddział wart cywilnych ujęty w etacie jednostki wojskowej i przeznaczony do realizacji zadań ochronnych.

§  3.

1. Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Garnizonu Warszawa, Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej oraz szefowie (dyrektorzy), którym podporządkowane są jednostki wojskowe, o których mowa w § 2 pkt 4, na wniosek dowódców podległych jednostek wojskowych, wyrażają zgodę na zaangażowanie specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych do ochrony terenów, obiektów lub urządzeń tych jednostek wojskowych.

2. Zgodę, o której mowa w ust. 1, w stosunku do jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych - na wniosek szefów lub dyrektorów tych jednostek organizacyjnych - wyrażają bezpośredni przełożeni tych jednostek.

3. Dowódca Garnizonu Warszawa wyraża zgodę, o której mowa w ust. 1, także w stosunku do komórek Ministerstwa Obrony Narodowej i jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, chronionych przez jednostki wojskowe podległe dowódcy Garnizonu Warszawa - na wniosek szefów lub dyrektorów tych komórek i jednostek organizacyjnych.

§ 4. Warunkiem zaangażowania do ochrony w jednostce wojskowej specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy jest wprowadzenie stosownych zmian w etacie jednostki wojskowej, gdy rozformowywany jest etatowy pododdział ochrony lub zmniejszany jest jego stan osobowy oraz zapewnione są środki finansowe na realizację usług ochronnych przez tę formację, a także wyrażenie zgody przez przedsiębiorcę na realizację usług ochronnych po ogłoszeniu mobilizacji, wprowadzeniu stanu wojennego lub w czasie wojny.

§ 5. Po ogłoszeniu mobilizacji, wprowadzeniu stanu wojennego lub w czasie wojny ochrona terenów jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych może być prowadzona przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne przedsiębiorców, zmilitaryzowane na zasadach i w trybie określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie militaryzacji jednostek organizacyjnych wykonujących zadania na rzecz obronności lub bezpieczeństwa państwa (Dz. U. Nr 78, poz. 707) ¹ .

§  6.

1. Do zakresu działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej należy:

1) ochrona terenów, obiektów i urządzeń jednostki wojskowej;

2) konwojowanie mienia jednostki wojskowej;

3) przekazywanie Policji, Żandarmerii Wojskowej lub wojskowym organom porządkowym osób ujętych podczas wykonywania zadań ochronnych;

4) współpraca z Żandarmerią Wojskową, wojskowymi organami porządkowymi i Policją, na zasadach określonych w odrębnych przepisach;

5) współpraca z wewnętrzną służbą ochrony oraz wojskową ochroną przeciwpożarową, jeżeli znajdują się na terenie jednostki wojskowej lub w obrębie ochranianych obiektów wojskowych;

6) wykonywanie innych zadań określonych w planie ochrony jednostki wojskowej.

2. Zasady opracowywania planów ochrony jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej regulują odrębne przepisy.

3. Zakres i przedmiot działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej określa się w umowie zawartej pomiędzy dowódcą jednostki wojskowej a przedsiębiorcą, w której zamieszcza się w szczególności:

1) wskazanie, zgodnie z planem ochrony, terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych podlegających ochronie;

2) zobowiązanie przedsiębiorcy do strzeżenia przed kradzieżą, zniszczeniem lub uszkodzeniem powierzonego mienia wojskowego;

3) uprawnienie przedsiębiorcy do kontroli dokumentów uprawniających do wstępu, wjazdu i przebywania na terenach jednostek organizacyjnych lub w obiektach wojskowych, wynoszenia lub wywożenia mienia oraz uniemożliwienia nielegalnego wejścia osób postronnych na tereny komórek i jednostek organizacyjnych oraz do obiektów chronionych;

4) zakres i sposób prowadzenia kontroli wykonywania zadań ochrony terenów jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych przez pracowników ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej prowadzonych przez przełożonych oraz osoby określone w odrębnych przepisach, posiadające upoważnienia do kontroli stanu ochrony terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urządzeń wojskowych;

5) uzbrojenie i wyposażenie oraz umundurowanie pracowników ochrony;

6) podległość pracowników ochrony;

7) uprawnienia osób funkcyjnych jednostki wojskowej oraz służb dyżurnych w stosunku do pracowników ochrony;

8) szczegółowe zasady odpowiedzialności przedsiębiorcy i pracowników ochrony za powierzone ochronie mienie;

9) szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych o klauzuli "poufne" lub wyższej zawarte w "Instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego", załączonej do umowy, w związku z jej wykonywaniem przez przedsiębiorcę i pracowników ochrony;

10) skutki oraz zakres odpowiedzialności stron umowy z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków;

11) obowiązek przekazania dowódcy jednostki wojskowej przez przedsiębiorcę wykazu wszystkich pracowników ochrony przewidzianych do ochrony terenu, obiektu lub urządzeń wraz z podaniem numeru legitymacji kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej;

12) obowiązek bieżącego szkolenia przez przedsiębiorcę pracowników ochrony, o których mowa w pkt 11, odbywania przez nich, co najmniej raz na kwartał, strzelań z broni będącej na ich wyposażeniu, w tym przedstawiania dowódcy ochranianej jednostki wojskowej ich wyników, oraz udział w kwartalnych szkoleniach z pozorowanym naruszeniem systemu ochrony ochranianej jednostki wojskowej.

4. Szczegółowe zadania i sposób działania specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej określa się w instrukcji ochrony terenu komórki lub jednostki organizacyjnej, obiektu lub urządzenia wojskowego, stanowiącej załącznik do umowy, o której mowa w ust. 3, opracowanej i podpisanej przez przedsiębiorcę oraz dowódcę jednostki wojskowej, w której zamieszcza się w szczególności:

1) charakterystykę ochranianego terenu, obiektu lub urządzeń jednostki wojskowej;

2) cel ochrony;

3) obowiązki dowódców i pracowników ochrony;

4) zadania pracowników ochrony podczas pełnienia służby ochronnej, w tym warianty zmian pracowników ochrony na posterunkach np. co jedna, dwie lub trzy godziny oraz w czasie patrolowania;

5) wykaz osób upoważnionych do otwierania pomieszczeń podlegających ochronie - opracowany przez jednostkę wojskową;

6) imienny wykaz przełożonych pracowników ochrony, którymi są:

a) przedsiębiorca,

b) dowódcy ochrony wyznaczeni przez przedsiębiorcę;

7) sposób postępowania pracowników ochrony w przypadku ujawnienia przestępstwa lub wykroczenia albo w razie zwiększonego zagrożenia ochranianego terenu, obiektu lub urządzenia wojskowego oraz w przypadku zaistnienia kradzieży, pożaru lub innych zdarzeń losowych;

8) sposób powiadamiania przez przełożonych, o których mowa w pkt 6, dowódcy jednostki wojskowej oraz właściwego wojskowego organu porządkowego określonego w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 568 i 628 oraz z 2014 r. poz. 1055) - w przypadku ujawnienia przestępstwa lub wykroczenia albo w razie zwiększonego zagrożenia ochranianego terenu, obiektu lub urządzenia wojskowego, w czasie konwojowania oraz w przypadku zaistnienia kradzieży, pożaru lub innych zdarzeń losowych;

9) zasady udzielania pierwszej pomocy medycznej;

10) wyciągi z ustaw i innych dokumentów normatywnych dotyczących warunków i sposobów postępowania pracowników ochrony przy użyciu broni palnej oraz podczas stosowania środków przymusu bezpośredniego;

11) uprawnienia osób funkcyjnych jednostki wojskowej i służb dyżurnych w stosunku do dowódców i pracowników ochrony oraz zakres i sposób prowadzenia przez przełożonych i osoby upoważnione kontroli wykonywania zadań ochronnych;

12) miejsce i sposób ładowania i rozładowania broni przez dowódcę i pracowników ochrony.

§ 6a. (uchylony).

§ 7. Podczas wykonywania zadań ochronnych w granicach obiektów, obszarów i terenów jednostek wojskowych oraz poza ich granicami pracownicy ochrony specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych korzystają z uprawnień wynikających z art. 36 ust. 1 ustawy. Z uprawnieniami tymi zapoznaje się stany osobowe jednostki wojskowej lub obiektu wojskowego chronionych przez przedsiębiorcę.

§ 8. Dowódca jednostki wojskowej jest obowiązany:

1) udostępnić nieodpłatnie przedsiębiorcy:

a) pomieszczenia na potrzeby wykonywania zadań ochronnych, pomieszczenia socjalne dla pracowników ochrony oraz punkt doraźnej pomocy medycznej, zabezpieczający daną jednostkę wojskową,

b) środki łączności do powiadamiania i alarmowania oficera dyżurnego jednostki wojskowej (osoby odpowiedzialnej za ochronę terenu, obiektu lub urządzenia) o zaistniałych zdarzeniach oraz

2) zapewnić niezbędne oświetlenie obiektów oraz ich właściwe zabezpieczenie przeciwpożarowe.

§ 9. Dowódca ochrony specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej przedsiębiorcy jest obowiązany posiadać następujące dokumenty:

1) instrukcję ochrony jednostki, obiektu lub urządzenia wojskowego;

2) plan lub wyciąg z tego planu ochrony jednostki, obiektu lub urządzenia - opracowany przez jednostkę wojskową;

3) tabelę posterunków;

4) książkę meldunków;

5) w zależności od potrzeb - książkę ewidencji kluczy oraz rejestr zdarzeń alarmowych;

6) wzory dokumentów uprawniających do wejścia (wyjścia) lub wjazdu (wyjazdu) na (z) teren(u) chronionego obiektu wojskowego;

7) wykaz telefonów alarmowych i służbowych;

8) sygnały powszechnego ostrzegania i alarmowania;

9) plan ochrony przeciwpożarowej;

10) spis wyposażenia pomieszczeń wartowni;

11) wzory plomb i odciski pieczęci każdego posterunku;

12) brudnopis.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1 Rozporządzenie utraciło moc z dniem 26 grudnia 2009 r. na podstawie § 19 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 listopada 2009 r. w sprawie militaryzacji jednostek organizacyjnych wykonujących zadania na rzecz obronności lub bezpieczeństwa państwa (Dz.U.2009.210.1612).

• Identyfikator: Dz.U.2014.1770 t.j.
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Ochrona przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej.
• Data aktu: 19/06/1999
• Data ogłoszenia: 10/12/2014
• Data wejścia w życie: 27/07/1999