Szczegółowe zasady wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 27 czerwca 2000 r.

w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych. ^*

Na podstawie art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332, z 1993 r. Nr 47, poz. 212, z 1994 r. Nr 127, poz. 627, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 497, Nr 106, poz. 677 i Nr 123, poz. 780, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych, zwanych dalej "opłatami", oraz organ właściwy do ustalania stawek opłat i organ właściwy do ich pobierania.

§  2.

1. Opłaty mogą być wprowadzane na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych bądź realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności obszaru dla tych pojazdów lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej.

2. Obszary, o których mowa w ust. 1, określa organ właściwy do zarządzania ruchem na drogach, w uzgodnieniu z zarządcą drogi.

3. Określając obszary, o których mowa w ust. 1, wyznacza się miejsca przeznaczone na parkowanie pojazdów przewożących lub kierowanych przez osoby niepełnosprawne mające trudności w poruszaniu się, stosownie do przepisów o znakach i sygnałach drogowych.

§  3.

1. 1 (utracił moc).

2. W razie gdy opłaty wprowadza się na drogach, dla których zarząd miasta nie jest zarządcą, wniosek powinien być uzgodniony z zarządcą tych dróg, w szczególności w zakresie zasad finansowania, organizacji i eksploatacji miejsc parkingowych.

§  4.

1. 2 (utracił moc).

2. Stawką podstawową jest opłata za jedną godzinę parkowania pojazdu samochodowego.

3. Stawki opłat mogą być ustalane z uwzględnieniem miejsca parkowania, kategorii pojazdów oraz możliwości ich progresywnego narastania z upływem czasu parkowania. Dla niektórych użytkowników drogi może być ustalana zerowa stawka opłaty.

§ 5. Rada miasta (gminy), a w mieście stołecznym Warszawie - właściwe rady gmin mogą, oprócz opłat jednorazowych, wprowadzić opłaty abonamentowe z możliwością zastosowania bonifikaty w stosunku do opłat jednorazowych.

§ 6. Opłaty mogą być pobierane za:

1) parkowanie pojazdów samochodowych w wyznaczonym miejscu w określone dni, w określonych godzinach lub całodobowo,

2) zastrzeżenie wydzielonego stanowiska postojowego (koperty) na prawach wyłączności w określonych godzinach lub całodobowo.

§  7.

1. Zarząd drogi jest upoważniony do kontroli uiszczania opłat.

2. W razie stwierdzenia niewniesienia opłaty, o której mowa w § 6 pkt 1, pobiera się opłatę podwyższoną, nie wyższą niż dziesięciokrotność stawki podstawowej.

3. Opłaty podwyższone ustalają organy, o których mowa w § 3 ust. 1.

§  8.

1. Opłaty są pobierane przez właściwe zarządy dróg.

2. 3 Zarząd drogi może upoważnić do kontroli uiszczania opłat oraz do ich pobierania inne jednostki organizacyjne.

3. Do dochodzenia opłat mają zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

§ 9. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

§ 10. Do czasu wprowadzenia opłat na zasadach wynikających z niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie dotychczasowe zasady.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2000 r.

* Z dniem 30 listopada 2003 r. nin. rozporządzenie traci moc w części dotyczącej szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych oraz organu właściwego do ustalania tych opłat, w związku z uchyleniem w tym zakresie art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.00.71.838) przez pkt III wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2002 r. (Dz.U.02.214.1816).

1 § 3 ust. 1 został uznany za niezgodny z art. 7, art. 92 ust. 1 i art. 94 Konstytucji RP, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2002 r. (Dz.U.02.214.1816). Zgodnie z pkt III tego wyroku wymieniony wyżej przepis traci moc z dniem 30 listopada 2003 r.

2 § 4 ust. 1 został uznany za niezgodny z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2002 r. (Dz.U.02.214.1816). Zgodnie z pkt III tego wyroku wymieniony wyżej przepis traci moc z dniem 30 listopada 2003 r.

3 Z dniem 30 listopada 2003 r. § 8 ust. 2 został uznany za niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP oraz z art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.00.71.838) w części, w której zawiera on upoważnienie dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, organu właściwego do pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych, a także z art. 21 ust. 1 wymienionej ustawy, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2002 r. (Dz.U.02.214.1816).

• Identyfikator: Dz.U.2000.51.608
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Szczegółowe zasady wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych.
• Data aktu: 27/06/2000
• Data ogłoszenia: 28/06/2000
• Data wejścia w życie: 01/07/2000