Warunki i tryb usprawiedliwienia niestawiennictwa oskarżonych, świadków i innych uczestników procesu karnego z powodu choroby.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRÓW SPRAWIEDLIWOŚCI ORAZ ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 20 sierpnia 1998 r.

w sprawie warunków i trybu usprawiedliwienia niestawiennictwa oskarżonych, świadków i innych uczestników procesu karnego z powodu choroby.

Na podstawie art. 117 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa warunki i tryb usprawiedliwienia niestawiennictwa na wezwanie lub zawiadomienie w postępowaniu karnym, z powodu choroby, oskarżonych, świadków i innych uczestników procesu karnego, których obecność była obowiązkowa lub którzy wnosili o dopuszczenie do czynności, będąc uprawnionymi do wzięcia w niej udziału.

§  2.

1. Organ prowadzący postępowanie karne usprawiedliwia niestawiennictwo uczestników tego postępowania z powodu choroby, po przedłożeniu przez nich zaświadczenia wystawionego przez:

1) lekarza publicznego zakładu opieki zdrowotnej wyznaczonego przez kierownika zakładu opieki zdrowotnej, sprawującego taką opiekę w miejscu zamieszkania lub pobytu uczestnika procesu - z zastrzeżeniem ust. 3,

2) ordynatora oddziału szpitala, w którym osoba wezwana lub zawiadomiona przebywa na leczeniu,

3) lekarza udzielającego świadczeń zdrowotnych w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, sanatorium, prewentorium, innym nie wymienionym z nazwy zakładzie przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielania całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych w odpowiednim stałym pomieszczeniu, w których uczestnik przebywa na leczeniu.

2. Niestawiennictwo z powodu choroby uczestników procesu karnego, będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej albo innymi osobami uprawnionymi do korzystania ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez zakłady opieki zdrowotnej tworzone i utrzymywane przez Ministrów Obrony Narodowej lub Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Przedsiębiorstwo Państwowe "Polskie Koleje Państwowe", usprawiedliwia się również po przedłożeniu przez nich zaświadczenia wystawionego przez właściwego lekarza wojskowego, właściwego lekarza służby zdrowia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji lub lekarza Kolejowej Służby Zdrowia.

3. W nagłych wypadkach upoważniony lekarz może wydać zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, osobie zamieszkałej poza terenem jego działania, przesyłając odpis wydanego zaświadczenia lekarzowi właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania zbadanej osoby.

4. Wzór zaświadczenia stanowi załącznik do rozporządzenia.

§ 3. Zaświadczenie, o którym mowa w § 2, może być wydane po okazaniu wezwania lub zawiadomienia organu prowadzącego postępowanie karne i dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz po przeprowadzeniu badania lekarskiego.

§ 4. Lekarz wydający zaświadczenie, o którym mowa w § 2, po przeprowadzeniu badania wpisuje treść wydanego orzeczenia do dokumentacji medycznej osoby badanej.

§  5.

1. Lekarze, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, są zobowiązani przyjmować osoby ubiegające się o wydanie zaświadczeń w określonych dniach i godzinach uzgodnionych z kierownikami zakładów opieki zdrowotnej, a w razie obłożnej choroby tych osób - odwiedzić je w domu.

2. Informacje o dniach i godzinach przyjęć tych lekarzy należy wywiesić w zakładach opieki zdrowotnej, w których wykonują czynności.

§  6.

1. Kierownicy zakładów opieki zdrowotnej przekazują prezesom sądów wojewódzkich informacje o wyznaczeniu lekarzy, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, oraz ustaleniu dni i godzin ich przyjęć, a także o wszelkich zmianach w tym zakresie.

2. Prezesi sądów wojewódzkich zarządzają sporządzenie wykazów wyznaczonych lekarzy z terenu województwa wraz z siedzibami, dniami i godzinami ich przyjęć oraz informację o innych, wymienionych w § 2, możliwościach uzyskania zaświadczenia. Wykazy te należy wywiesić w siedzibach sądów, prokuratur, komend i komisariatów Policji oraz samorządu adwokackiego.

§ 7. Przeprowadzenie badania przez lekarza w celu usprawiedliwienia niestawiennictwa uczestnika procesu karnego z powodu choroby i wystawienie zaświadczenia, o którym mowa w § 2, nie podlega opłacie.

§ 8. Traci moc rozporządzenie Ministrów Sprawiedliwości, Obrony Narodowej oraz Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 24 października 1970 r. w sprawie warunków i trybu usprawiedliwiania niestawiennictwa z powodu choroby uczestników procesu w sprawach karnych (Dz. U. Nr 27, poz. 218).

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

ZAŁĄCZNIK

ZAŚWIADCZENIE Nr ................

zdrowotnej, zakładu opieki zdrowotnej

Ministerstwa Obrony Narodowej, Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji lub

Przedsiębiorstwa Państwowego "Polskie

Koleje Państwowe")

..................

(data)

Na podstawie wyników badania lekarskiego, przeprowadzonego

w dniu .......................................................,

zaświadcza się, że Pan(i) .............. syn (córka) ..........

urodzony(a) dnia ............ zamieszkały(a) w ................

przy ul. ............ nr ... m. ... z powodu: .................

...............................................................

...............................................................

(opis przyczyny niemożności stawienia się)

nie może stawić się na wezwanie (zawiadomienie) ...............

w sprawie .....................................................

...............................................................

Przypuszczalny okres niemożności stawienia się z powodu choroby

...............................................................

...............................

(pieczęć, nr statystyczny

i podpis lekarza)

• Identyfikator: Dz.U.1998.111.706
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Warunki i tryb usprawiedliwienia niestawiennictwa oskarżonych, świadków i innych uczestników procesu karnego z powodu choroby.
• Data aktu: 1998-08-20
• Data ogłoszenia: 1998-08-26
• Data wejścia w życie: 1998-09-01