Zm.: rozporządzenie w sprawie wysokości należności świadków i stron w postępowaniu sądowym.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 15 kwietnia 1991 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości należności świadków i stron w postępowaniu sądowym.

Na podstawie art. 16 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 lipca 1990 r. w sprawie wysokości należności świadków i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 48, poz. 284) § 1 otrzymuje brzmienie:

"§ 1. Określoną w art. 2 ust. 2 dekretu górną granicę należności za utracony dzienny zarobek, którą sąd może przyznać, ustala się w wysokości 4% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce uspołecznionej, przewidywanego na kwartał poprzedzający wypłatę tej należności, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego stosownie do przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym."

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 1991 r.

• Identyfikator: Dz.U.1991.36.159
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Zm.: rozporządzenie w sprawie wysokości należności świadków i stron w postępowaniu sądowym.
• Data aktu: 1991-04-15
• Data ogłoszenia: 1991-04-29
• Data wejścia w życie: 1991-05-01