Zm.: rozporządzenie w sprawie pracowniczych urlopów wypoczynkowych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRACY, PŁAC I SPRAW SOCJALNYCH

z dnia 15 grudnia 1983 r.

zmieniające rozporządzenie w sprawie pracowniczych urlopów wypoczynkowych.

Na podstawie art. 173 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1981 r. Nr 6, poz. 23 i z 1982 r. Nr 31, poz. 214) zarządza się, co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych z dnia 21 października 1974 r. w sprawie pracowniczych urlopów wypoczynkowych (Dz. U. z 1974 r. Nr 43, poz. 259 i z 1976 r. Nr 40, poz. 238) wprowadza się następujące zmiany:

1) § 6 otrzymuje brzmienie:

"§ 6. Za czas urlopu wypoczynkowego pracownikowi przysługują:

1) należne z tytułu istniejącego stosunku pracy składniki wynagrodzenia, które na podstawie odrębnych przepisów są zaliczone do wynagrodzeń osobowych, z wyłączeniem:

a) nagród, gratyfikacji (nagród jubileuszowych) i odpraw, w tym przysługujących w związku z przejściem na emeryturę lub na rentę inwalidzką,

b) jednorazowych wynagrodzeń (wyrównań) wypłacanych w związku ze zgłoszeniem i przyjęciem projektu wynalazczego,

c) jednorazowych premii przysługujących pracownikom szkolącym z tytułu pomyślnie zdanego egzaminu przez szkolonego,

d) jednorazowych premii za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcia, wypłacanych niezależnie od premii periodycznych za podstawowe zadania pracownicze, które zostały przewidziane w przepisach o wynagradzaniu; do premii tych zalicza się również premie stanowiące udział ściśle określonych grup pracowników w korzyściach zakładu pracy w postaci uzyskanych w procesie pracy oszczędności, zwłaszcza materiałowych, paliw i energii, bądź w postaci dodatkowych wpływów w związku z polepszeniem wyników gospodarowania, których bezpośrednim źródłem pokrycia jest określona w odrębnych przepisach część tych oszczędności lub wpływów,

e) wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego oraz ekwiwalentu za urlop, a także wynagrodzenia za czas innej usprawiedliwionej nieobecności,

f) dodatkowego wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego i arbitrażowego,

g) dodatku objazdowego przysługującego pracownikom instytucji artystycznych,

h) wynagrodzenia za gotowość do pracy pracowników medycznych,

i) zasiłków chorobowych wypłacanych w czasie trwania stosunku pracy, pokrywanych ze środków zakładu pracy,

j) wynagrodzenia i odszkodowania przysługującego pracownikowi w razie rozwiązania stosunku pracy,

k) składników o charakterze nieperiodycznym, to jest składników, które w przepisach o ich przyznawaniu nie zostały związane z żadnym okresem (np. godzina, miesiąc, kwartał), lecz są przyznawane albo na podstawie oceny całokształtu pracy pracownika, albo po spełnieniu przez niego określonych warunków stanowiących podstawę dokonania wypłaty;

2) zaliczone odrębnymi przepisami do honorariów następujące wynagrodzenia za prace twórcze, autorskie i realizatorskie należące do podstawowej (statutowej) działalności zakładu pracy wypłacającego wynagrodzenie, jeżeli te prace wykonywane są przez pracowników własnych:

a) wynagrodzenia za pracę dziennikarską wypłacane dziennikarzowi przez redakcję, w której pełni stałą funkcję; w Komitecie do Spraw Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja" przez redakcję, w której dziennikarz pełni stałą funkcję, rozumie się w Warszawie zespół Polskiego Radia albo zespół Telewizji Polskiej, a w terenie - rozgłośnię regionalną albo ośrodek telewizyjny (z uwzględnieniem programu ogólnopolskiego),

b) wynagrodzenie za prace wynikające ze stałej funkcji pracownika, związane z przygotowaniem, realizacją i organizacją audycji radiowych i telewizyjnych w Komitecie do Spraw Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja" w Warszawie, w ośrodku telewizyjnym albo rozgłośni regionalnej, oraz wynagrodzenia za prace dla terytorialnie właściwego ośrodka telewizyjnego i programu ogólnopolskiego,

c) wynagrodzenia za prace związane z realizacją i opracowaniem filmów; zasady uwzględniania tego wynagrodzenia w wynagrodzeniu za czas urlopu oraz maksymalną wysokość, w jakiej wynagrodzenie to przysługuje za czas urlopu, określają odrębne przepisy.";

2) § 10 otrzymuje brzmienie:

"§ 10. 1. Wynagrodzenie za czas urlopu według składników wynagrodzenia określonych w § 7 ustala się mnożąc przeciętne wynagrodzenie za 1 dzień pracy przez liczbę dni, jakie by pracownik przepracował w tym okresie w ramach normalnego czasu pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, gdyby w tym czasie nie korzystał z urlopu.

2. W celu ustalenia przeciętnego wynagrodzenia za 1 dzień pracy, o którym mowa w ust. 1, podstawę wymiaru dzieli się przez liczbę dni przepracowanych przez pracownika w okresie, z którego została ustalona podstawa wymiaru.

3. Do liczby dni przepracowanych, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się przepracowanych niedziel i świąt, jeżeli pracownik w zamian za pracę w te dni nie otrzymał innych dni wolnych od pracy.";

3) skreśla się § 11 i 12;

4) § 15 otrzymuje brzmienie:

"§ 15. 1. Wynagrodzenie określone w § 6 pkt 2 lit. a) i b) oraz wynagrodzenie za występy ponad normę, wypłacane pracownikowi artystycznemu przez instytucję artystyczną (teatralną, muzyczną, cyrk), i wynagrodzenie za występy albo opracowania w liczbie i rodzaju przewidzianych w umowie o pracę, wypłacane dyrektorowi - kierownikowi artystycznemu przez instytucję teatralną lub muzyczną, uwzględnia się w wynagrodzeniu za czas urlopu - na podstawie przeciętnej tych wynagrodzeń wypłaconych w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu.

2. Zasady ustalania wynagrodzenia za 1 dzień urlopu oraz wynagrodzenia za urlop według składników wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1, określa właściwy minister w trybie przewidzianym w § 20.";

5) § 19 otrzymuje brzmienie:

"§ 19. Ekwiwalent pieniężny za urlop ustala się tak jak wynagrodzenie za czas urlopu ze zmianami określonymi w § 19¹-19⁴.";

6) po § 19 dodaje się § 19¹-19⁵ w brzmieniu:

"§ 19¹. 1. Ekwiwalent pieniężny za 1 dzień urlopu według składników wynagrodzenia określonych w § 7 oblicza się dzieląc przeciętne miesięczne wynagrodzenie według tych składników przez 25,5.

2. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie ustala się dzieląc podstawę wymiaru przez 3.

3. Jeżeli w okresie, z którego ustala się podstawę wymiaru, pracownik nie przepracował wszystkich dni wynikających z obowiązującego go rozkładu czasu pracy w ramach normalnego czasu pracy - w celu ustalenia podstawy wymiaru przeciętne wynagrodzenie za 1 dzień pracy z tego okresu mnoży się przez liczbę dni, jakie by pracownik przepracował w tym okresie w ramach normalnego czasu pracy zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

4. Ekwiwalent pieniężny za urlop ustala się mnożąc ekwiwalent za 1 dzień urlopu przez liczbę dni urlopu, za które wypłaca się ekwiwalent.

§ 19². Ekwiwalent pieniężny za 1 dzień urlopu według składników wynagrodzenia określonych w stawkach miesięcznych w stałej wysokości oblicza się dzieląc to wynagrodzenie przysługujące w miesiącu nabycia prawa do ekwiwalentu przez 25,5. Ekwiwalent pieniężny za urlop ustala się mnożąc ekwiwalent za 1 dzień urlopu przez liczbę dni urlopu, za które wypłaca się ekwiwalent.

§ 19³. Składniki wynagrodzenia wypłacane za okresy dłuższe niż 1 miesiąc (§ 14) uwzględnia się w ekwiwalencie pieniężnym za urlop na podstawie przeciętnego wynagrodzenia wypłaconego w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc, w którym pracownik nabył prawo do ekwiwalentu, przepisy § 19¹ stosuje się odpowiednio. Przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop według tych składników nie stosuje się przepisu § 8 ust. 4.

§ 19⁴. W zamian za deputaty i inne świadczenia w naturze, o których mowa w § 16 ust. 1, wypłaca się ekwiwalent pieniężny.

§ 19⁵. Przepisy § 19 oraz § 19¹-19⁴ stosuje się zarówno przy ustalaniu ekwiwalentu za urlop za rok bieżący, jak i za urlop za lata ubiegłe.";

7) w § 20:

a) dotychczasową treść przepisu oznacza się jako ust. 1 i wprowadza się w nim następujące zmiany:

– w pkt 1 skreśla się wyrazy "ust. 3 zaliczane do innych funduszów niż osobowy fundusz płac",

– skreśla się pkt 2;

b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

"2. Właściwy minister w trybie określonym w ust. 1 może ustalić, jeżeli jest to uzasadnione rozkładem czasu pracy lub innymi ważnymi przyczynami, że wynagrodzenie za czas urlopu lub ekwiwalent pieniężny za urlop oblicza się na podstawie przeciętnego wynagrodzenia za 1 godzinę pracy.".

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1984 r.

• Identyfikator: Dz.U.1983.70.316
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Zm.: rozporządzenie w sprawie pracowniczych urlopów wypoczynkowych.
• Data aktu: 15/12/1983
• Data ogłoszenia: 24/12/1983
• Data wejścia w życie: 01/01/1984