Kuba-Polska. Umowa o wzajemnym zniesieniu obowiązku wizowego. Warszawa.1979.01.27.

UMOWA

między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Kuby o wzajemnym zniesieniu obowiązku wizowego,

podpisana w Warszawie dnia 27 stycznia 1979 r.

Rząd Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rząd Republiki Kuby

- kierując się pragnieniem rozszerzenia i pogłębienia przyjaznych stosunków między obu Państwami oraz

- dążąc do stworzenia warunków ułatwiających obywatelom obu Państw poznanie historii, kultury i piękna drugiego kraju,

zgodziły się na następujące postanowienia:

Artykuł  1

Obywatele obu Państw są zwolnieni od obowiązku posiadania wiz przy podróżach do drugiego Państwa w zakresie i na warunkach określonych niniejszą Umową.

Artykuł  2

1. Obywatele jednego Państwa, stale przebywający na jego terytorium lub terytorium innego państwa socjalistycznego, są zwolnieni od obowiązku posiadania wiz przy podróżach na pobyt czasowy na terytorium drugiego Państwa i przy przejazdach przez to terytorium, jeżeli posiadają jeden z dokumentów podróży, wymienionych w załączniku stanowiącym integralną część niniejszej Umowy.

2. Obywatele jednego Państwa, stale przebywający na terytorium innego Państwa niż określone w ustępie 1, są zwolnieni od obowiązku posiadania wiz przejazdowych w przypadku podróży przez terytorium drugiego Państwa w drodze do i z Państwa ojczystego.

Artykuł  3

Umawiające się Strony wymienią w drodze dyplomatycznej w ciągu trzydziestu dni od dnia podpisania niniejszej Umowy wzory dokumentów podróży. W tej samej drodze będą one informować się wzajemnie o zmianie tych dokumentów, przekazując sobie równocześnie ich wzory przynajmniej na trzydzieści dni przed ich wprowadzeniem.

Artykuł  4

Obywatele jednego Państwa mogą przekraczać granicę drugiego Państwa przez każde przejście graniczne dozwolone dla ruchu międzynarodowego.

Artykuł  5

1. Obywatele jednego Państwa mogą przebywać na terytorium drugiego Państwa przez okres do trzech miesięcy.

2. W uzasadnionych przypadkach właściwe organy Państwa pobytu mogą zezwolić na dłuższy pobyt w ramach ważności dokumentu podróży, z tym jednak że łączny czas pobytu nie może przekroczyć sześciu miesięcy.

3. Obywatele jednego Państwa, udający się na terytorium drugiego Państwa w celach służbowych, mogą przebywać na tym terytorium przez okres wykonywania swoich obowiązków. Postanowienie to stosuje się odpowiednio do członków ich rodzin.

Artykuł  6

1. Postanowienia niniejszej Umowy nie naruszają prawa każdego z obu Państw do odmowy wjazdu lub pobytu na jego terytorium obywatelowi drugiego Państwa.

2. Właściwe organy każdego z obu Państw będą informować się wzajemnie o odmowie wjazdu lub pobytu na ich terytorium obywatelom drugiego Państwa.

Artykuł  7

1. Postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do obywateli jednego Państwa, którzy zamierzają udać się na terytorium drugiego Państwa w celach niesłużbowych na okres dłuższy niż trzy miesiące lub osiedlić się na tym terytorium. W takich przypadkach powinni mieć oni wizy drugiego Państwa.

2. Obywatele jednego Państwa, przebywający stale na terytorium drugiego Państwa, mogą wyjeżdżać do Państwa ojczystego bez wizy Państwa stałego pobytu.

3. Obywatele jednego Państwa, przebywający stale na terytorium drugiego Państwa, mogą wyjeżdżać do państw trzecich pod warunkiem zachowania przepisów Państwa stałego pobytu.

Artykuł  8

1. Obywatel jednego Państwa, który w czasie pobytu na terytorium drugiego Państwa utracił swój dokument podróży, obowiązany jest niezwłocznie zgłosić ten fakt właściwemu organowi Państwa pobytu. Organ ten wystawi bezpłatne zaświadczenie o zgłoszeniu utraty dokumentu podróży.

2. Przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny wyda swemu obywatelowi, o którym mowa w ustępie 1, dokument zastępczy uprawniający do powrotu do Państwa ojczystego po zaopatrzeniu go w klauzulę wyjazdową przez właściwy organ Państwa pobytu.

Artykuł  9

Umowa niniejsza podlega zatwierdzeniu zgodnie z prawem każdej z Umawiających się Stron i wejdzie w życie w dniu wymiany not stwierdzających jej zatwierdzenie.

Artykuł  10

Umowa niniejsza zawarta jest na czas nieokreślony. Może być ona wypowiedziana w drodze notyfikacji przez każdą z Umawiających się Stron. W takim przypadku utraci ona moc po upływie sześciu miesięcy od dnia wypowiedzenia.

Umowę niniejszą sporządzono w Warszawie dnia 27 stycznia 1979 roku w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i hiszpańskim, przy czym obydwa teksty mają jednakową moc.

ZAŁĄCZNIK

Dokumenty podróży obywateli Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej:

paszport dyplomatyczny

paszport służbowy

paszport

paszport zbiorowy

paszport konsularny

licencja lotnicza

książeczka żeglarska z delegacją służbową

Dokumenty podróży obywateli Republiki Kuby:

paszport dyplomatyczny

paszport służbowy

paszport urzędowy

paszport

książeczka żeglarska.

• Identyfikator: Dz.U.1979.17.106
• Rodzaj: umowa międzynarodowa
• Tytuł: Kuba-Polska. Umowa o wzajemnym zniesieniu obowiązku wizowego. Warszawa.1979.01.27.
• Data aktu: 1979-01-27
• Data ogłoszenia: 1979-08-01
• Data wejścia w życie: 1979-06-12