Sposób określania gruntów rolnych i leśnych zagrożonych erozją oraz zasady i tryb przeciwdziałania erozji.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRÓW ROLNICTWA ORAZ LEŚNICTWA I PRZEMYSŁU DRZEWNEGO

z dnia 26 października 1972 r.

w sprawie sposobu określania gruntów rolnych i leśnych zagrożonych erozją oraz zasad i trybu przeciwdziałania erozji.

Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów (Dz. U. Nr 27, poz. 249) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Wprowadza się obowiązek dokonywania inwentaryzacji gruntów rolnych i leśnych ulegających erozji.

2. Inwentaryzację gruntów wykonują organy do spraw rolnictwa i leśnictwa prezydiów powiatowych rad narodowych.

§ 2. Inwentaryzacja gruntów rolnych i leśnych ulegających erozji może mieć charakter ogólny lub szczegółowy.

§ 3. Inwentaryzację ogólną sporządza się dla wszystkich obszarów gruntów zagrożonych erozją na podstawie map glebowo-rolniczych w skali 1:25.000 lub innych map wskazujących na rodzaj utworu, z którego powstała gleba, a także na podstawie map topograficznych.

§ 4. Inwentaryzację szczegółową sporządza się na podstawie map glebowo-rolniczych w skali 1:5.000 oraz map topograficznych wyłącznie dla obszarów, dla których opracowuje się:

1) projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) projekt wyznaczenia terenów budowlanych na obszarach wsi,

3) założenia gospodarczo-przestrzenne do projektu scalania lub wymiany gruntów,

4) projekt gospodarczego urządzenia państwowego lub spółdzielczego gospodarstwa rolnego,

5) projekt melioracji,

6) dokumentację techniczną zagospodarowania gruntów spółki wodnej.

§  5.

1. Na podstawie wyników inwentaryzacji sporządza się plan kompleksowej ochrony gruntów rolnych i leśnych przed erozją, zwany dalej "planem kompleksowej ochrony", ustalający właściwy w danych warunkach sposób użytkowania gruntów.

2. W planie kompleksowej ochrony należy określić termin, warunki, sposoby i zadania w zakresie:

1) wprowadzania ustalonego sposobu użytkowania rolniczego lub leśnego gruntów,

2) dostosowania przestrzennego rozmieszczenia gruntów rolnych i leśnych oraz układu dróg do wymagań ochrony gleby przed erozją,

3) wykonania podstawowych i szczegółowych zabiegów przeciwerozyjnych,

4) obowiązków właścicieli gruntów,

a w odniesieniu do gruntów leżących w zlewni potoków górskich należy dodatkowo określić sposób zabudowy koryta wodnego.

3. Do podstawowych zabiegów przeciwerozyjnych zalicza się:

1) zabudowę wąwozów,

2) budowę zbiorników retencyjno-kolmatacyjnych,

3) budowę tarasów,

4) umocnienia dróg, rowów przydrożnych i rzek na terenach ulegających erozji,

5) zakładanie pasów zieleni ochronnej, biologiczną zabudowę potoków górskich i ich zlewni oraz biologiczną zabudowę koryt rzek i cieków wodnych,

6) rekultywację nieużytków.

4. Do szczegółowych zabiegów przeciwerozyjnych zalicza się:

1) wykonywanie zabiegów technicznych na użytkach rolnych (płotki, groble, rowy),

2) zakładanie trwałych użytków zielonych,

3) zakładanie sadów na zboczach,

4) zadrzewianie i zakrzewianie,

5) wprowadzanie przeciwerozyjnego układu pól,

6) zabiegi agromelioracyjne.

5. Projekt planu kompleksowej ochrony powinien być wykonany co najmniej w 2 wariantach użytkowania gruntów z określeniem wartości niezbędnych nakładów i przewidywanych efektów.

§ 6. Projekt planu kompleksowej ochrony opracowuje się na podstawie zlecenia:

1) organu do spraw:

a) rolnictwa i leśnictwa,

b) ochrony środowiska

prezydium powiatowej rady narodowej lub

2) państwowego gospodarstwa rolnego, leśnego albo rolniczej spółdzielni produkcyjnej, zaopiniowanego przez właściwy do spraw rolnictwa i leśnictwa organ prezydium powiatowej rady narodowej.

§ 7. Projekt planu kompleksowej ochrony przed zatwierdzeniem powinien być wyłożony do wglądu właścicieli gruntów na okres 21 dni w celu zgłoszenia uwag i wniosków.

§  8.

1. Projekt planu kompleksowej ochrony zatwierdza prezydium powiatowej rady narodowej na wniosek organu do spraw rolnictwa i leśnictwa tego prezydium, sporządzony po zasięgnięciu opinii organu do spraw ochrony środowiska.

2. Jeżeli projekt planu kompleksowej ochrony obejmuje obszary położone w granicach administracyjnych dwóch lub więcej powiatów - zatwierdzenia dokonuje prezydium wojewódzkiej rady narodowej, a jeżeli są to obszary położone na terenie dwóch lub więcej województw - prezydium wojewódzkiej rady narodowej, na której terenie działania położona jest większa część obszaru objętego projektem, w porozumieniu z prezydiami zainteresowanych wojewódzkich rad narodowych.

3. Po zatwierdzeniu planu kompleksowej ochrony organ do spraw rolnictwa i leśnictwa prezydium powiatowej rady narodowej określa obowiązki właścicieli gruntów stosownie do przepisów art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji gruntów (Dz. U. Nr 27, poz. 249).

§  9.

1. Podstawowe zabiegi przeciwerozyjne wykonywane są na koszt Państwa.

2. Szczegółowe zabiegi przeciwerozyjne wykonują właściciele gruntów w ramach własnych środków.

§ 10. Konserwacji i eksploatacji urządzeń, powstałych w wyniku wykonania:

1) podstawowych zabiegów przeciwerozyjnych - dokonuje się na koszt Państwa,

2) szczegółowych zabiegów przeciwerozyjnych - dokonuje się na koszt właściciela gruntu.

§ 11. Przepisy rozporządzenia dotyczące:

1) prezydiów wojewódzkich rad narodowych stosuje się odpowiednio do prezydiów rad narodowych miast wyłączonych z województw,

2) prezydiów powiatowych rad narodowych stosuje się odpowiednio do prezydiów rad narodowych miast stanowiących powiaty oraz do prezydiów dzielnicowych rad narodowych w miastach wyłączonych z województw.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1972.48.305
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Sposób określania gruntów rolnych i leśnych zagrożonych erozją oraz zasady i tryb przeciwdziałania erozji.
• Data aktu: 1972-10-26
• Data ogłoszenia: 1972-11-24
• Data wejścia w życie: 1972-11-24