Uposażenie administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 26 sierpnia 1966 r.

w sprawie uposażenia administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych.

Na podstawie art. 5, 8 ust. 2, art. 10 i 12 ust. 3 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o uposażeniu pracowników państwowych (Dz. U. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się do administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem kierowców i innych pracowników samochodowych, których zasady wynagradzania regulują odrębne przepisy.

§  2.

1. Ustala się tabelę stanowisk, kwalifikacji i uposażenia, zwaną dalej "tabelą", stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

2. Tabela dotyczy:

1) w części A - pracowników sądów wojewódzkich i Trybunału Ubezpieczeń Społecznych,

2) w części B - pracowników sądów powiatowych i okręgowych sądów ubezpieczeń społecznych,

3) w części C - pracowników wszystkich sądów,

4) w części D - pracowników obsługi.

3. Przewidziany w tabeli dodatek sądowy może być podwyższony dla woźnego sądowego przydzielonego do obsługi posiedzeń sądowych o kwotę od 100 do 150 zł w każdej z trzech przewidzianych stawek.

4. Zasady przyznawania dodatku sądowego jako dodatku uzasadnionego specjalnymi kwalifikacjami i warunkami pracy ustali Minister Sprawiedliwości.

§  3.

1. Pracownikom protokołującym na rozprawach na maszynach bądź za pomocą stenografowania przysługuje dodatek w wysokości od 50 do 350 zł miesięcznie.

2. Pracownikom protokołującym na posiedzeniach sądowych przysługują, jeżeli posiedzenie trwa dłużej niż 1 godzinę ponad obowiązujący w danym dniu czas urzędowania, dodatek w wysokości 38 zł.

3. Zasady i warunki przyznawania dodatku przewidzianego w ust. 1 ustala Minister Sprawiedliwości w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych.

4. Dodatek sądowy i dodatek wymieniony w § 3 ust. 2 nie podlegają podatkowi do wynagrodzeń.

§ 5. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac może wprowadzić do tabeli nowe stanowiska.

§ 6. Zakwalifikowania pracowników na stanowiska przewidziane w tabeli dokonują:

1) Prezes Trybunału Ubezpieczeń Społecznych i prezesi okręgowych sądów ubezpieczeń społecznych - każdy w stosunku do pracowników podległego mu sądu,

2) prezesi sądów wojewódzkich - w stosunku do pracowników sądu wojewódzkiego i sądów powiatowych okręgu sądu wojewódzkiego.

§  7.

1. Od dnia wejścia w życie rozporządzenia do pracy w sądach powszechnych i sądach ubezpieczeń społecznych mogą być przyjmowani na stanowiska przewidziane w tabeli wyłącznie pracownicy odpowiadający kwalifikacjom wymaganym na tych stanowiskach.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do awansowania na wyższe stanowiska bądź przenoszenia pracowników na inne stanowiska przewidziane w tabeli.

3. W uzasadnionych wypadkach ze względu na doświadczenie zawodowe pracownika bądź gdy wymaga tego interes służby, kierownicy jednostek wymienionych w § 6 mogą przyjąć do pracy, awansować na wyższe stanowisko bądź przenosić na stanowiska przewidziane w tabeli pracowników, którzy nie odpowiadają kwalifikacjom przewidzianym w tabeli.

4. Przepis ust. 3 nie ma zastosowania do pracowników przyjmowanych do pracy na stanowisko pomocnika sekretarza, na stanowiska, których zajmowanie uzależnione jest od złożenia egzaminu na stanowisko sekretarza sądowego bądź komornika sądowego, nadto na stanowisko starszego inspektora do spraw technicznych.

§ 8. Przy przyjęciu do pracy przyznaje się pracownikowi najniższe uposażenie zasadnicze przewidziane w tabeli dla danego stanowiska. Jeżeli pracownik posiada odpowiednie doświadczenie zawodowe bądź gdy wymaga tego interes służby, kierownik jednostki uprawniony do zakwalifikowania pracownika (§ 6) może przyznać uposażenie zasadnicze wyższe.

§  9.

1. Pracownik może otrzymać wyższe uposażenie zasadnicze tylko w drodze awansu.

2. Pracownik może być awansowany w obrębie danego stanowiska nie częściej niż co dwa lata. Jako terminy awansowe ustala się dzień 1 stycznia i 22 lipca ze zmianą wynagrodzenia od dnia 1 sierpnia.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą wypadków powołania pracownika na wyższe stanowisko lub ustalenia wynagrodzenia po okresie próbnym; nie dotyczą również wypadków, gdy pracownik podwyższy kwalifikacje, uzyskując wykształcenie średnie lub wyższe albo złoży pomyślnie egzamin na stanowisko sekretarza.

4. Podwyżka uposażenia zasadniczego przyznana w związku z awansem nie może przekroczyć 300 zł miesięcznie.

5. Przepisy ust. 4 mają również zastosowanie przy podwyżce uposażenia zasadniczego przyznanej w związku z wprowadzeniem w życie niniejszego rozporządzenia.

§  10.

1. Pracownikowi posiadającemu wysokie kwalifikacje oraz praktykę w zakresie czynności ściśle związanych z jego stanowiskiem lub gdy wymagają tego ważne względy służbowe, może Minister Sprawiedliwości przyznać uposażenie zasadnicze o 10% wyższe od maksymalnego uposażenia zasadniczego, przewidzianego w tabeli dla zajmowanego przez pracownika stanowiska.

2. Liczba pracowników, którym podwyższono uposażenie w trybie ust. 1, nie może przekroczyć 15% ogółu pracowników administracyjnych zatrudnionych w każdej z instancji sądowych.

§ 11. Wynagrodzenie za każdą efektywną godzinę pracy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się w wysokości proporcjonalnej do uposażenia określonego na danym stanowisku za pracę w pełnym wymiarze czasu pracy.

§  12.

1. Tworzy się fundusz nagród dla pracowników objętych rozporządzeniem w wysokości 4% planowanego osobowego funduszu płac.

2. Zasady gospodarowania funduszem nagród ustala Minister Sprawiedliwości.

§  13.

1. Utrzymuje się w mocy nagradzanie pracowników zatrudnionych przy ściąganiu należności sądowych.

2. Nagrody z tego tytułu wypłaca się z oddzielnego funduszu nagród ustalonego w wysokości 0,6% od globalnej kwoty uiszczeń.

3. Regulamin nagród ustali Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów i Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac oraz w uzgodnieniu z Zarządem Głównym Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych.

§ 131. 1

1. Oprócz uposażenia zasadniczego ustalonego w tabeli komornikowi sądowemu przysługuje część opłat pobranych za dokonane przez niego czynności egzekucyjne, nie więcej jednak aniżeli 40% tych opłat - jako dodatkowe wynagrodzenie prowizyjne.

2. Wysokość dodatkowego wynagrodzenia prowizyjnego oraz zasady jego wypłaty określi w drodze rozporządzenia Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Finansów i Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac.

§ 14. Rzemieślnicy wykwalifikowani mogą otrzymywać za terminowe i należyte jakościowo wykonywanie zadań premię w wysokości do 30% uposażenia zasadniczego.

§  15.

1. Pracownikom obsługowym z wyjątkiem starszych strażników, strażników, dozorców i portierów przysługuje wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych na zasadach określonych w ustawie z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy w przemyśle i handlu (Dz. U. z 1933 r. Nr 94, poz. 734 z późniejszymi zmianami).

2. Pracownikom zatrudnionym na stanowiskach starszego strażnika, strażnika, portiera i dozorcy przysługuje wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych w wysokości:

1) za godzinę ponad 8 godzin na dobę bądź ponad 6 godzin w sobotę do pełnych 12 godzin na dobę (ponad 46 godzin tygodniowo do 72 godzin tygodniowo) - 110% stawki godzinowej uposażenia podstawowego,

2) za godziny nadliczbowe ponad 12 godzin na dobę oraz za godziny nadliczbowe przypadające w niedzielę i święta oraz w nocy - 200% stawki godzinowej uposażenia podstawowego.

3. Pracownikom określonym w ust. 2 przysługuje w tygodniu jeden dzień (pełne 24 godziny) wolny od pracy, z tym że co trzeci tydzień wolny dzień od pracy powinien przypadać w niedzielę.

4. W celu ustalenia stawki godzinowej za pracę określoną w ust. 2 dzieli się miesięczne uposażenie podstawowe pracownika przez 200.

§ 16. Oprócz uposażenia ustalonego w tabeli pracownicy sądów mogą otrzymywać umundurowanie oraz odzież ochronną i roboczą, przysługującą według norm określonych w odrębnych przepisach.

§ 17. Dodatkowe wynagrodzenie maszynistek zatrudnionych w hali maszyn i wynagrodzenia funkcyjne dla rewidentów określają odrębne przepisy.

§ 18. Sprzątaczki wynagradzane według powierzchni sprzątanej, stanowiącej podstawę ustalenia stawki jednostkowej za m² powierzchni sprzątanej, są wynagradzane według stawki podstawowej, którą określi Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac.

§ 19. Pracownicy administracyjni zatrudnieni w sądach powszechnych i sądach ubezpieczeń społecznych w dniu wejścia w życie rozporządzenia, którzy na podstawie dotychczasowych przepisów posiadają kwalifikacje wymagane dla zajmowanego stanowiska lub którzy zostali od tych wymagań zwolnieni, zachowują dotychczasowe stanowiska bądź podlegają zaszeregowaniu na stanowisko odpowiednie dla zajmowanego - niezależnie od wymaganych w tabeli kwalifikacji.

§ 20. Z dniem wejścia w życie rozporządzenia pracownikom objętym rozporządzeniem nie przysługuje dodatek określony w uchwale nr 301 Rady Ministrów z dnia 14 września 1963 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku kwartalnego dla pracujących.

§  21.

1. Dla pracowników objętych regulacją płac aktualnie pobierany przejściowy dodatek mieszkaniowy, wprowadzony uchwałą nr 187 Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku mieszkaniowego (Monitor Polski Nr 43, poz. 239), ulega z dniem 1 października 1966 r. trwałemu zmniejszeniu o kwotę równą 50% podwyżki wynagrodzenia netto, uzyskanej w wyniku regulacji, nie wyższą jednak od dodatku mieszkaniowego.

2. Przez podwyżkę wynagrodzenia należy rozumieć wzrost netto stałych elementów wynagrodzenia (uposażenia zasadniczego oraz dopłat do tego uposażenia).

3. W razie gdy kwota podwyżki (ust. 2) jest niższa niż 200% pełnego dodatku mieszkaniowego, pozostałą część dodatku, po potrąceniu kwoty określonej w ust. 1, wypłaca się do dnia 31 grudnia 1966 r.

4. Począwszy od dnia 1 stycznia 1967 r. ustalanie wysokości pozostałej części dodatku następuje w okresach półrocznych.

5. Za podstawę do określenia wysokości pozostałej części dodatku na każde półrocze, począwszy od I półrocza 1967 r. przyjmuje się porównanie średniomiesięcznego zarobku netto z poprzedniego półrocza ze średniomiesięcznym zarobkiem netto z okresu bazowego, tj. od dnia 1 września 1964 r. do dnia 31 sierpnia 1965 r., powiększonym o kwotę podwyżki wynagrodzenia netto w dniu 1 września 1966 r.

6. Wzrost zarobku w stosunku do powiększonego zgodnie z ust. 5 zarobku bazowego powoduje obniżenie w następnym półroczu dodatku, o którym mowa w ust. 3, w wysokości 50% uzyskanego wzrostu zarobku netto.

7. W razie uzyskania w przekroju rocznym - począwszy od 1967 r. średniomiesięcznego wzrostu zarobku w wysokości co najmniej 200% kwoty dodatku, o którym mowa w ust. 3, następuje trwała utrata dodatku niezależnie od wysokości zarobku uzyskiwanego w późniejszych okresach. W tym celu niezależnie od obliczeń półrocznych dokonuje się obliczeń zarobku osiągniętego w każdym roku kalendarzowym.

8. W zakresie uregulowanym niniejszym rozporządzeniem nie mają zastosowania przepisy uchwały nr 187 Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1965 r. w sprawie wprowadzenia przejściowego dodatku mieszkaniowego (Monitor Polski Nr 43, poz. 239).

§ 22. Przepisy § 21 nie mają zastosowania do pracowników objętych uchwałą nr 228 Rady Ministrów z dnia 30 lipca 1966 r. w sprawie podwyżki wynagrodzeń za pracę najniżej zarabiających pracowników przedsiębiorstw, instytucji i urzędów (Monitor Polski Nr 40, poz. 202).

§  23.

1. W stosunku do pracowników objętych rozporządzeniem tracą moc wszystkie przepisy w zakresie w nim uregulowanym, w szczególności:

1) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1961 r. w sprawie uposażenia administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 40, poz. 204),

2) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 marca 1965 r. w sprawie uzupełnienia tabeli stanowisk administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 12, poz. 82),

3) uchwała nr 279 Rady Ministrów z dnia 9 kwietnia 1955 r. w sprawie dodatków dla pracowników sądów powszechnych za udział w posiedzeniach sądowych (Monitor Polski Nr 36, poz. 349).

2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w § 2 ust. 4 pozostają w mocy przepisy dotychczasowe.

§ 24. Wykonanie rozporządzenia porucza się Ministrowi Sprawiedliwości, Ministrowi Finansów oraz Przewodniczącemu Komitetu Pracy i Płac.

§ 25. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 września 1966 r.

ZAŁĄCZNIK

TABELA STANOWISK, KWALIFIKACJI I UPOSAŻENIA PRACOWNIKÓW ADMINISTRACYJNYCH SĄDÓW POWSZECHNYCH I SĄDÓW UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH

A. Sądy wojewódzkie i Trybunał Ubezpieczeń Społecznych
Lp.	Stanowisko	Wymagane kwalifikacje w zakresie	Uposażenie zasadnicze	Dodatek sądowy stawka w zł
		wykształcenia	liczby lat pracy zawodowej	miesięczne w stawkach od-do w zł	1	2	3
1	2	3	4	5	6	7	8
1	Kierownik oddziału (sekcji kadr) główny księgowy, naczelnik sekretariatu prezydialnego (TUS)	wyższe	4	2.300-3.200	300	400	500
		średnie	8	1.900-2.900
2	Starszy rewident, starszy inspektor, starszy referent do spraw ..., kierownik (sekretarz) biura okręgowej komisji badania zbrodni hitlerowskich	wyższe	3	1.900-2.900	300	400	500
		średnie	6	1.600-2.700
3	Starszy inspektor do spraw technicznych	wyższe	4	2.600-3.900	-	-	-
		średnie	6	1.600-3.000
4	Starszy kurator zawodowy	wyższe	3	1.800-2.900	300	400	500
		średnie	6	1.500-2.400
5	Kurator zawodowy	wyższe	2	1.500-2.700	300	400	500
		średnie	4	1.300-2.300
6	Kierownik sekretariatu	średnie i egzamin sekretarski	5	1.500-2.700	260	350	440
7	Rewident, inspektor	wyższe	1	1.500-2.200	260	350	440
		średnie	3	1.300-1.900
8	Główny kasjer sądowy	średnie	3	1.300-2.000	220	300	380
9	Kierownik biblioteki	średnie	3	1.300-1.800	150	220	300
B. Sądy powiatowe i okręgowe sądy ubezpieczeń społecznych
1	Starszy kurator zawodowy	wyższe	3	1.800-2.900	300	400	500
		średnie	6	1.500-2.400
2	Kurator zawodowy	wyższe	2	1.500-2.700	300	400	500
		średnie	4	1.300-2.300
3	Kierownik sekretariatu (rachuby)	średnie i egzamin sekretarski	5	1.500-2.700	260	350	440
4	Główny księgowy	wyższe	2	1.500-2.700	260	350	440
		średnie	4	1.300-2.300
5	Komornik sądowy	wyższe	1	1.150-2.000	-	-	-
		średnie i egzamin na komornika	1	1.000-1.600
C. Wszystkie sądy
1	Starszy sekretarz sądowy	średnie i egzamin sekretarski	2	1.300-2.200	220	300	380
2	Sekretarz sądowy	średnie i egzamin sekretarski	1	1.150-2.000	200	260	330
3	Referent do spraw ..., starszy referent	średnie	2	1.300-2.000	170	260	350
4	Starszy księgowy	średnie	3	1.200-1.900	150	220	300
5	Kasjer sądowy	średnie	1	1.100-1.700	200	260	330
6	Referent	średnie	1	1.000-1.600	150	220	300
		podstawowe	2 w tym 1 rok praktyki w sądzie
7	Księgowy	średnie	1	1.100.-1.700	150	220	300
		podstawowe	3
8	Maszynistka referent	średnie	1	950-1.400	150	220	300
		podstawowe	2 w tym 1 rok praktyki w sądzie
9	Kierownik hali maszyn	średnie	1	1.000-1.700	-	-	-
		podstawowe	3
10	Kierownik centrali telefonicznej	średnie	1	1.050-1.550	-	-	-
		podstawowe	4
	Starsza maszynistka poza halą maszyn	umiejętność pisania na maszynie z szybkością 220 uderzeń na minutę	-
11	Maszynistka poza halą maszyn	umiejętność pisania na maszynie z szybkością 180 uderzeń na minutę	-	1.050-1.350	-	-	-
	Starsza maszynistka w hali maszyn	podstawowe i umiejętność pisania na maszynie z szybkością co najmniej 220 uderzeń na minutę
12	Maszynistka w hali maszyn	podstawowe i umiejętność pisania na maszynie z szybkością co najmniej 180 uderzeń na minutę	-	950-1.150	-	-	-
13	Fotokopista	podstawowe i umiejętność sporządzania fotokopii dokumentacji sądowej	1	950-1.350	150	220	300
14	Starszy rejestrator	podstawowe	1 rok praktyki w sądzie	950-1.350	-	-	-
15	Pomocnik sekretarza	średnie	-	950-1.250	-	-	-
16	Praktykant	wyższe	-	1.100-1.500	-	-	-
		średnie	-	950-1.250
		podstawowe	-	850
D. Pracownicy obsługi
1	Woźny sądowy	-	2	950-1.200	120	180	240
2	Starszy woźny	-	-	950-1.050	-	-	-
3	Wykwalifikowany rzemieślnik gospodarczy, palacz centralnego ogrzewania	-	-	1.000-1.700	-	-	-
4	Rzemieślnik gospodarczy	-	-	950-1.400	-	-	-
5	Robotnik gospodarczy	-	-	900-1.200	-	-	-
6	Woźny, portier, dźwigowy, starszy strażnik	-	-	850-950	-	-	-
7	Strażnik, dozorca, sprzątaczka	-	-	850	-	-	-

1 § 13¹ dodany przez § 1 rozporządzenia z dnia 6 sierpnia 1971 r. (Dz.U.71.21.198) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1972 r.

• Identyfikator: Dz.U.1966.35.214
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Uposażenie administracyjnych pracowników sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych.
• Data aktu: 1966-08-26
• Data ogłoszenia: 1966-09-05
• Data wejścia w życie: 1966-09-01, 1966-09-05