Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i świadczeń z ubezpieczeń społecznych dla pracowników zatrudnionych w zakładach rzemiosła indywidualnego.

ROZPORZĄDZENIE

PRZEWODNICZĄCEGO KOMITETU PRACY I PŁAC

z dnia 18 maja 1961 r.

w sprawie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i świadczeń z ubezpieczeń społecznych dla pracowników zatrudnionych w zakładach rzemiosła indywidualnego.

Na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu społecznym (Dz. U. Nr 51, poz. 396 z późniejszymi zmianami) oraz art. 10 ust. 5 dekretu z dnia 25 czerwca 1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. z 1958 r. Nr 23, poz. 97) zarządza się, co następuje:

§  1.

1. Miesięczne zarobki pracowników zatrudnionych w zakładach rzemiosła indywidualnego, stanowiące najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, określa się w formie ryczałtów. Wysokość ryczałtów zawiera tabela stanowiąca załącznik do rozporządzenia.

2. Jeżeli miesięczny zarobek pracownika jest wyższy od odpowiedniego ryczałtu określonego w tabeli, podstawę wymiaru składek stanowi rzeczywisty zarobek.

3. Za pracownika zatrudnionego tylko przez część miesiąca wskutek podjęcia lub zaprzestania pracy w ciągu miesiąca albo wskutek pobierania zasiłku z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa podstawę wymiaru składek stanowi zarobek obliczony za dni pracy w danym miesiącu, z tym że za zarobek dzienny przyjmuje się ¹/₂₅ część odpowiedniego ryczałtu określonego w tabeli, a przy osiąganiu zarobków wyższych od ryczałtu podstawę wymiaru składek stanowi zarobek rzeczywisty za dni przepracowane.

§ 2. Najniższą podstawę wymiaru zasiłków z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa oraz rent dla pracowników zatrudnionych w zakładach rzemiosła indywidualnego stanowią zarobki określone w tabeli.

§  3.

1. Rzeczywiste zarobki wyższe od odpowiednich ryczałtów określonych w tabeli stanowią podstawę wymiaru świadczeń pieniężnych, jeżeli zarobki takie były zgłaszane bieżąco dla wymiaru składek przez okres co najmniej:

1) ostatnich 3 miesięcy zatrudnienia przed wystąpieniem o zasiłek chorobowy,

2) 8 miesięcy w okresie ostatnich 12 miesięcy zatrudnienia przed powstaniem prawa do zasiłku połogowego oraz

3) 24 miesięcy w okresie 36 miesięcy zatrudnienia, z którego zarobki przyjmuje się do obliczenia podstawy wymiaru renty dla wniosków o przyznanie, przeliczenie lub zamianę renty.

2. Jeżeli w okresach zatrudnienia, o których mowa w ust. 1, pracownik był zatrudniony również w uspołecznionych zakładach pracy, to zarobki osiągane w tych zakładach traktuje się tak, jak zarobki zgłaszane bieżąco dla wymiaru składek w myśl. ust. 1.

3. Zarobki, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się do podstawy wymiaru świadczeń pieniężnych mimo niespełnienia warunków określonych w tym przepisie, w razie wystąpienia:

1) o zasiłek chorobowy, jeżeli niezdolność do pracy powstała wskutek wypadku w zatrudnieniu lub choroby ostrej albo ostrej choroby zakaźnej,

2) o rentę inwalidzką i rodzinną, jeżeli inwalidztwo lub śmierć pracownika jest następstwem wypadku w zatrudnieniu lub choroby zawodowej, oraz

3) o zasiłek pogrzebowy.

§ 4. Za okresy zatrudnienia wykonywanego w zakładach rzemiosła indywidualnego przed wejściem w życie rozporządzenia podstawę wymiaru składek i świadczeń stanowią zarobki ustalone do wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne według dotychczasowych przepisów.

§  5.

1. 1 Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do zatrudnionych w zakładach rzemiosła indywidualnego:

1) osób zaliczonych przez komisje lekarskie do spraw inwalidztwa i zatrudnienia do jednej z grup inwalidów,

2) osób uprawnionych do renty starczej lub do renty za wysługę lat,

3) uczniów odbywających naukę zawodu oraz

4) pracowników umysłowych

2. Do zarobków pracowników objętych rozporządzeniem nie stosuje się przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 1959 r. w sprawie wysokości zarobku stanowiącego najniższą podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne oraz świadczeń z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa (Dz. U. Nr 17, poz. 96).

§ 6. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 1961 r.

ZAŁĄCZNIK ²

TABELA ZAROBKÓW STANOWIĄCYCH NAJNIŻSZĄ PODSTAWĘ WYMIARU SKŁADEK I ŚWIADCZEŃ DLA PRACOWNIKÓW ZATRUDNIONYCH W ZAKŁADACH RZEMIOSŁA INDYWIDUALNEGO

Rzemiosła	Najniższa podstawa wymiaru składek i świadczeń dla zatrudnionego:
	mistrza oraz czeladnika po 6-letniej praktyce		czeladnika o praktyce do 6 lat oraz innego pracownika wykwalifikowanego		pracownika nie mającego kwalifikacji
	w miastach i osiedlach o liczbie mieszkańców:
	do 5.000 oraz w gromadach	powyżej 5.000	do 5.000 oraz w gromadach	powyżej 5.000	do 5.000 oraz w gromadach	powyżej 5.000
	zł	zł	zł	zł	zł	zł
1. metalowe	2.200	2.400	1.450	1.600	900	1.000
2. mineralne	2.500	2.800	1.700	1.900	1.000	1.100
3. drzewne	1.600	1.800	1.200	1.300	800	900
4. skórzane	1.450	1.600	1.200	1.300	800	900
5. odzieżowe i włókiennicze	1.450	1.600	1.100	1.200	750	850
6. spożywcze	1.600	1.800	1.300	1.400	750	850
7. pozostałe przemysłowe	1.600	1.800	1.300	1.400	800	900
8. budowlane	2.500	2.800	1.700	1.900	1.000	1.100
9. różne	1.450	1.600	1.100	1.200	750	850

1 § 5 ust. 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 20 września 1962 r. (Dz.U.62.53.267) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 września 1962 r.

2 Załącznik zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 8 czerwca 1964 r. (Dz.U.64.21.144) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 1964 r.

• Identyfikator: Dz.U.1961.26.128
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i świadczeń z ubezpieczeń społecznych dla pracowników zatrudnionych w zakładach rzemiosła indywidualnego.
• Data aktu: 1961-05-18
• Data ogłoszenia: 1961-05-30
• Data wejścia w życie: 1961-06-01