Uposażenie sędziów, członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz asesorów i aplikantów sądowych.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 12 maja 1959 r.

w sprawie uposażenia sędziów, członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz asesorów i aplikantów sądowych. ^*

Na podstawie art. 5, 7 i 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o uposażeniu pracowników państwowych (Dz. U. Nr 7, poz. 39) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przepisom niniejszego rozporządzenia podlegają sędziowie, asesorzy i aplikanci sądów powszechnych, sędziowie sądów ubezpieczeń społecznych oraz członkowie Biura Orzecznictwa w Sądzie Najwyższym.

§ 2. 1 Ustanawia się dla pracowników wymienionych w § 1 dziewięć grup uposażenia zasadniczego:

Grupa uposażenia zasadniczego	Kwota miesięcznego uposażenia w złotych
I	3.800
II	3.300
III	2.850
IV	2.550
V	2.300
VI	2.050
VII	1.800
VIII	1.500
IX	1.300

§  3.

1. Uposażenie zasadnicze w kwocie ustalonej w § 2 otrzymują:

a) Prezes, sędzia Sądu Najwyższego, w grupie I

b) Prezes Trybunału Ubezpieczeń Społecznych w grupie II

c) Wiceprezes, sędzia Trybunału Ubezpieczeń Społecznych w grupie II lub III

d) Prezes, wiceprezes, sędzia sądu wojewódzkiego w grupie II, III lub IV

e) Członek Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego w grupie III lub IV

f) Prezes, wiceprezes, sędzia okręgowego sądu ubezpieczeń społecznych

w grupie III, IV lub V

g) 2 Prezes, wiceprezes, sędzia sądu powiatowego w grupie III, IV, V lub VI

h) Asesor p.o. sędziego w grupie VI lub VII

i) Asesor w grupie VIII

j) 3 Aplikant w grupie VIII lub IX

2. Grupę uposażenia zasadniczego przyznaje Minister Sprawiedliwości według zasad wyżej wskazanych.

3. 4 Minister Sprawiedliwości za zgodą Prezesa Rady Ministrów może przyznać sędziemu, posiadającemu szczególnie wysokie kwalifikacje, grupę uposażenia bezpośrednio wyższą od najwyższej grupy przewidzianej w ust. 1 dla zajmowanego przez sędziego stanowiska.

§ 4. Dla pracowników objętych § 1 ustala się dziewięć stawek dodatku funkcyjnego w następujących wysokościach:

Stawka dodatku funkcyjnego	Kwota miesięczna dodatku w złotych
1	1.300.-
2	1.100.-
3	950.-
4	800.-
5	650.-
6	500.-
7	350.-
8	250.-
9	200.-

§ 5. Dodatek funkcyjny przysługuje za pełnienie niżej określonych funkcji:

a) Prezes Sądu Najwyższego, prezes sądu wojewódzkiego w stawce 1

b) Prezes Trybunału Ubezpieczeń Społecznych w stawce 2

c) Prezes sądu powiatowego dla miasta liczącego więcej niż 100 tys. mieszkańców lub dla dwóch lub więcej powiatów (miast stanowiących powiat, dzielnic) w stawce 3 lub 5

d) Dyrektor Biura Orzecznictwa w Sądzie Najwyższym, prezes okręgowego sądu ubezpieczeń społecznych w stawce 4

e) Wiceprezes sądu wojewódzkiego w stawce 5

f) Prezes sądu powiatowego dla jednego powiatu (miasta stanowiącego powiat, a liczącego mniej niż 100 tys. mieszkańców, dzielnicy) w stawce 5 lub 7

g) Przewodniczący sekcji w Sądzie Najwyższym, wiceprezes Trybunału Ubezpieczeń Społecznych, przewodniczący wydziału i wizytator w sądzie wojewódzkim w stawce 6

h) Wiceprezes okręgowego sądu ubezpieczeń społecznych w stawce 7

i) Wiceprezes sądu powiatowego, przewodniczący wydziału zamiejscowego sądu powiatowego, przewodniczący wydziału dla nieletnich w stawce 7 lub 8

j) Przewodniczący wydziału w sądzie powiatowym w stawce 9

§ 6. Dodatek funkcyjny wymieniony w § 5 nie przysługuje pracownikowi w okresie urlopu bezpłatnego, zawieszenia w pełnieniu służby oraz za czas przekraczający 3 miesiące niepełnienia z innych powodów obowiązków, do których przywiązany jest dodatek. W ostatnim jednak przypadku wstrzymanie wypłaty dodatku uzależnione jest od decyzji Ministra Sprawiedliwości.

§ 7. Pracownikom wymienionym w § 1, którym powierzono pełnienie obowiązków bądź których delegowano na stanowisko uprawniające do dodatku funkcyjnego przewidzianego w § 3, przysługuje na czas pełnienia tych obowiązków bądź delegacji - bez zmiany zasadniczego uposażenia - odpowiedni dodatek przywiązany do danego stanowiska.

§ 8. W razie przeniesienia pracownika wymienionego w § 1 na stanowisko, do którego przywiązane jest uposażenie zasadnicze niższe od uposażenia zasadniczego, pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, Minister Sprawiedliwości może zezwolić na zachowanie przez pracownika uposażenia zasadniczego w dotychczasowej wysokości.

§  9.

1. Pracownikom wymienionym w § 3 ust. 1 lit. a) - i) przyznaje się dodatek za wysługę lat.

2. Dodatek za wysługę lat wynosi 150 zł miesięcznie za każde trzy lata wysługi i nie może przekraczać kwoty 600 zł.

3. Dodatek za wysługę lat przysługuje niezależnie od innych dodatków i płatny jest miesięcznie z góry począwszy od 1 dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym pracownik nabył prawo do dodatku bądź prawo do wyższej stawki dodatku.

4. Do wysługi lat zalicza się okres służby po dniu 22 lipca 1944 r.:

a) na stanowiskach sędziowskich, asesorskich, aplikanckich w sądownictwie powszechnym, sądach ubezpieczeń społecznych oraz na stanowisku dyrektora i członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego,

b) na stanowiskach prokuratorów, wiceprokuratorów, podprokuratorów, referendarzy śledczych, asesorów i aplikantów prokuratorskich,

c) na stanowiskach wymienionych pod lit. a) i b) w wojskowej służbie sprawiedliwości,

d) w b. Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym na stanowiskach określonych przez Ministra Sprawiedliwości.

5. Minister Sprawiedliwości może zaliczyć pracownikowi do wysługi lat również okres innej służby (wykonywania zawodu) aniżeli wymienione w ust. 4, jeżeli służba ta (wykonywanie zawodu) przyczyniła się do podniesienia jego kwalifikacji.

§ 10. 5 Minister Sprawiedliwości może ustalić w drodze rozporządzenia w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu Pracy i Płac dla pracowników wymienionych w § 1, którym powierzono pełnienie funkcji nie przewidzianych w § 5, odpowiedni dodatek funkcyjny.

§ 10a. 6 (uchylony).

§ 11. Pracownicy objęci niniejszym rozporządzeniem zachowują prawo do uposażenia netto ostatnio pobieranego, jeżeli jest ono łącznie z dodatkami wyższe od przewidzianego rozporządzeniem dla zajmowanego stanowiska.

§ 12. Pracownikom objętym niniejszym rozporządzeniem:

a) obniża się skalę podatku od wynagrodzeń do wysokości określonej w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 września 1956 r. w sprawie obniżenia skali podatku od wynagrodzeń dla niektórych grup podatników oraz zwolnienia niektórych grup podatników w podatku od wynagrodzeń (Dz. U. Nr 44, poz. 202),

b) ustala się zniżki rodzinne, przewidziane w art. 13 ustawy o podatku od wynagrodzeń, w wysokości określonej w § 3 przytoczonego wyżej pod lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów.

§  13.

1. Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 października 1957 r. w sprawie uposażenia sędziów, członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz asesorów i aplikantów sądowych (Dz. U. Nr 54, poz. 262).

2. Utrzymuje się w mocy § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 1956 r. w sprawie uposażenia sędziów, członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz asesorów i aplikantów sądowych (Dz. U. Nr 24, poz. 111) do czasu wydania nowych przepisów o należnościach w razie pełnienia czynności służbowych poza zwykłym miejscem służbowym oraz w razie przeniesienia na inne miejsce służbowe.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 maja 1959 r.

* Z dniem 1 września 1966 r. nin. rozporządzenie utraciło moc w stosunku do pracowników objętych rozporządzeniem z dnia 26 sierpnia 1966 r. w sprawie uposażenia sędziów, asesorów i aplikantów sądów powszechnych i sądów ubezpieczeń społecznych (Dz.U.66.35.213), z wyjątkiem § 10a i 13 ust. 2, zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 1 ww. rozporzadzenia.

1 § 2 zmieniony przez § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 30 września 1963 r. (Dz.U.63.44.246) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 października 1963 r.

2 § 3 ust. 1 lit. g) zmieniona przez § 1 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 1961 r. (Dz.U.61.57.316) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1962 r.

3 § 3 ust. 1 lit. j) zmieniona przez § 1 rozporządzenia z dnia 7 grudnia 1961 r. (Dz.U.61.57.316) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 1962 r.

4 § 3 ust. 3 dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 30 września 1963 r. (Dz.U.63.44.246) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 października 1963 r.

5 § 10 zmieniony przez § 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 12 października 1964 r. (Dz.U.64.38.241) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 lipca 1964 r.

6 § 10a uchylony przez § 5 rozporządzenia z dnia 2 marca 1973 r. w sprawie dodatków dla sędziów delegowanych do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości (Dz.U.73.8.61) z dniem 1 stycznia 1973 r.

• Identyfikator: Dz.U.1959.31.184
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Uposażenie sędziów, członków Biura Orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz asesorów i aplikantów sądowych.
• Data aktu: 1959-05-12
• Data ogłoszenia: 1959-05-22
• Data wejścia w życie: 1959-05-22, 1959-05-01