NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Wypłata rent osobom pozbawionym wolności oraz świadczenia dla tych osób, jeśli uległy wypadkowi przy pracy w czasie pozbawienia wolności.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 26 listopada 1956 r.
w sprawie wypłaty rent osobom pozbawionym wolności oraz świadczeń dla tych osób, jeśli uległy wypadkowi przy pracy w czasie pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 19 ust. 4 i art. 36 ust. 4 dekretu z dnia 25 czerwca 1954 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. z 1956 r. Nr 43, poz. 200), zwanego dalej "dekretem", zarządza się, co następuje:
§  1.
1.
Renciście pozbawionemu wolności na okres dłuższy niż jeden miesiąc, przekazuje się rentę bez dodatków dla dzieci, wnuków i rodzeństwa pod adresem więzienia.
2.
Dodatki dla dzieci, wnuków lub rodzeństwa przekazuje się do rak osoby opiekującej się uprawnionymi do tych dodatków.
§  2.
1.
Na wniosek rencisty pozbawionego wolności może być wypłacana przysługująca mu renta (bez dodatków dla dzieci, wnuków i rodzeństwa) w całości lub w części wskazanym przez niego członkom rodziny.
2.
Jeżeli rencista pobierający rentę, pensję lub zaopatrzenie emerytalne z tytułu własnej pracy posiada członków rodziny wymienionych w art. 45 ust. 1 dekretu, członkom tym wypłaca się na ich wniosek przez cały czas pozbawienia rencisty wolności:
a)
1/2 renty, jeżeli jest jeden członek rodziny,
b)
2/3 renty, jeżeli jest dwóch lub więcej członków rodziny.
§  3.
Rencistom lub członkom rodziny, którym na podstawie dotychczasowych przepisów wypłaca się rentę w innych kwotach niż określone w § 1 lub w § 2, przekazuje się na ich wniosek rentę według zasad niniejszego rozporządzenia, z tym że pierwsza wypłata renty według tych zasad będzie dokonana od najbliższego terminu płatności renty, przypadającego po upływie miesiąca od zgłoszenia wniosku.
§  4.
Osoby pozbawione wolności, które przy pracy wykonywanej w ramach regulaminu więziennego albo w drodze do takiej pracy lub z pracy uległy wypadkowi bądź też w związku z tą pracą zachorowały na chorobę zawodową i wskutek tego stały się inwalidami (art. 12 dekretu), mają prawo do świadczeń przewidzianych w dekrecie dla pracowników, którzy stali się inwalidami na skutek wypadku w zatrudnieniu lub choroby zawodowej.
§  5.
1.
W razie śmierci osoby pozbawionej wolności wskutek wypadku lub choroby zawodowej (§ 4) członkom rodziny tej osoby określonym w art. 45 dekretu przysługują świadczenia przewidziane w dekrecie dla członków rodzin pozostałych po pracownikach, którzy zmarli wskutek wypadku w zatrudnieniu lub choroby zawodowej.
2.
Członkowie rodziny (ust. 1) są uprawnieni do renty rodzinnej, jeżeli odpowiadają warunkom wymaganym do uzyskania renty rodzinnej w myśl dekretu. Spełnienie przewidzianego w art. 45 ust. 1 pkt 2 dekretu warunku pozostawania na utrzymaniu osoby, która zmarła, ocenia się według stanu, jaki istniał przed pozbawieniem tej osoby wolności.
§  6.
Tracą moc wszystkie dotychczasowe przepisy w przedmiotach uregulowanych niniejszym rozporządzeniem.
§  7.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.1956.59.283

Rodzaj:rozporządzenie
Tytuł:Wypłata rent osobom pozbawionym wolności oraz świadczenia dla tych osób, jeśli uległy wypadkowi przy pracy w czasie pozbawienia wolności.
Data aktu:1956-11-26
Data ogłoszenia:1956-12-22
Data wejścia w życie:1956-12-22