Przepisy meldunkowe oraz pobytu na terenie miast: Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 1 sierpnia 1956 r.

w sprawie przepisów meldunkowych oraz pobytu na terenie miast: Łodzi, Krakowa, Stalinogrodu, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu. ^*

Na podstawie art. 25 dekretu z dnia 22 października 1951 r. o dowodach osobistych (Dz. U. z 1951 r. Nr 55, poz. 382 oraz z 1956 r. Nr 6, poz. 29 i Nr 21, poz. 101) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1

1. Na terenie miast: Łodzi, Krakowa, Stalinogrodu, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu obowiązują szczególne przepisy w zakresie meldowania i pobytu, zawarte w niniejszym rozporządzeniu.

2. Terenem miast wymienionych w ust. 1 jest w rozumieniu niniejszego rozporządzenia obszar tych miast w ich granicach administracyjnych.

§ 2. Osoby przybywające na teren miast wymienionych w § 1 ust. 1 i podlegające obowiązkowi meldunkowemu mogą być zameldowane na:

1) pobyt czasowy,

2) pobyt okresowy,

3) pobyt stały (zamieszkanie).

§  3.

1. Zameldowanie na pobyt czasowy uprawnia do przebywania na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 przez okres do dwóch miesięcy.

2. Organy meldunkowe mogą odmówić zameldowania na pobyt czasowy, jeżeli pobyt czasowy osoby ubiegającej się o zameldowanie jest niepożądany ze względu na interes publiczny.

§  4.

1. Osoby zameldowanej na pobyt czasowy nie wolno zatrudniać na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 bez zezwolenia prezydium właściwej miejskiej rady narodowej, zwanego w dalszym ciągu "prezydium".

2. Wniosek o udzielenie zezwolenia zgłasza zakład pracy, który zamierza zatrudnić osobę zameldowaną na pobyt czasowy.

3. Obowiązek uzyskiwania zezwolenia na zatrudnienie na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 nie dotyczy osób zameldowanych na stałe poza tymi miastami i dojeżdżających do pracy.

§  5.

1. 2 Zameldowanie na pobyt okresowy uprawnia do pobytu i zatrudnienia na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 przez oznaczony okres przekraczający dwa miesiące, lecz nie dłuższy niż jeden rok. Po upływie oznaczonego okresu zameldowanie to może być w uzasadnionych wypadkach przedłużane na dalszy okres, lecz za każdym razem nie dłuższy niż jeden rok.

2. 3 Osoby odbywające studia w szkołach wyższych oraz uczniowie liceów ogólnokształcących i szkół zawodowych mogą być zameldowani na pobyt okresowy jednorazowo na cały okres nauki, jeżeli pobyt na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 konieczny jest dla odbywania nauki. Zameldowanie to nie uprawnia do zatrudnienia na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 bez zezwolenia organu do spraw zatrudnienia prezydium właściwej rady narodowej.

3. 4 Zameldowanie na pobyt okresowy wymaga zezwolenia prezydium. Zezwolenie może być udzielone osobom, których pobyt na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 jest uzasadniony względami społecznymi lub gospodarczymi. Zezwolenie może być cofnięte po ustaniu okoliczności, które uzasadniały jego udzielenie.

4. 5 Robotnicy zwerbowani za zezwoleniem prezydium do pracy na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 meldowani są na pobyt okresowy na podstawie list sporządzonych przez zakłady werbujące i zatwierdzonych przez prezydium.

5. 6 Osoby przybywające do miast wymienionych w § 1 ust. 1 na naukę w szkołach wyższych, średnich i zawodowych meldowane są na pobyt okresowy na podstawie list sporządzanych corocznie przez administrację tych szkół i zatwierdzanych przez prezydium, osoby zaś przybywające na kursy szkoleniowe trwające dłużej niż dwa miesiące, a krócej niż rok - meldowane są w tym samym trybie na okres trwania kursu.

6. 7 Prezydia rad narodowych miast: Łodzi, Krakowa i Poznania oraz Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku mogą zwolnić niektóre grupy osób od obowiązku uzyskiwania zezwolenia na zameldowanie.

§  6.

1. Zameldowanie na pobyt stały uprawnia do pobytu stałego (zamieszkania) oraz do zatrudnienia na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 przez okres nieoznaczony.

2. Zameldowanie na pobyt stały wymaga zezwolenia prezydium.

3. Zezwoleniem na zameldowanie na pobyt stały będą objęci - na wniosek osoby ubiegającej się - również członkowie jej rodziny razem z nią zamieszkali i prowadzący wspólnie z nią gospodarstwo domowe, z wyjątkiem tych, których pobyt na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 jest niepożądany ze względu na interes publiczny.

4. Zezwolenia na zameldowanie na pobyt stały udziela się osobom, których stały pobyt na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1 jest niezbędny ze względów społecznych lub gospodarczych.

5. Osoby przebywające w domach akademickich, hotelach robotniczych, hotelach i pensjonatach nie mogą być zameldowane na pobyt stały.

§ 7. Od decyzji prezydium odmawiającej udzielenia zezwolenia na zameldowanie na pobyt okresowy lub stały osoba zainteresowana lub zakład pracy może odwołać się w terminie 7 dni od doręczenia decyzji - do prezydium właściwej wojewódzkiej rady narodowej.

§ 8. Osoby, które w dniu 1 sierpnia 1956 r. zamieszkują i są zameldowane na stałe na terenie miast wymienionych w § 1 ust. 1, posiadają prawo pobytu stałego i nie są zobowiązane do uzyskania zezwolenia na ten pobyt.

§ 9. Zakłady pracy obowiązane są zawiadamiać prezydium o rozwiązaniu stosunku służbowego (umowy o pracę) z pracownikiem zameldowanym na pobyt okresowy.

§ 10. W sprawach dotyczących meldunków, a nie uregulowanych niniejszym rozporządzeniem, obowiązują ogólne przepisy o ewidencji i kontroli ruchu ludności, na terenie zaś miast Gdańska, Gdyni i Sopotu - nadto przepisy o granicach Państwa.

§ 11. Organy Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej czuwać będą nad ścisłym przestrzeganiem przepisów niniejszego rozporządzenia.

§ 12. Pozostaje w mocy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 1955 r. w sprawie przepisów meldunkowych oraz pobytu na terenie dzielnicy Nowa Huta w Krakowie (Dz. U. Nr 45, poz. 300).

§ 13. Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Spraw Wewnętrznych i innym zainteresowanym ministrom oraz Prezydiom Wojewódzkich Rad Narodowych w Krakowie, Stalinogrodzie, Poznaniu, Gdańsku i Prezydium Rady Narodowej w m. Łodzi.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

* Z dniem 1 maja 1961 r. nin. rozporządzenie traci moc w zakresie uregulowanym rozporządzeniem z dnia 30 marca 1961 r. w sprawie zmiany właściwości do udzielania zezwoleń na zameldowanie i pobyt na terenie m.st. Warszawy oraz miast: Łodzi, Krakowa i Poznania (Dz.U.61.20.101), zgodnie z § 4 powołanego rozporządzenia.

Tytuł zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 26 lipca 1962 r. w sprawie zniesienia szczególnych przepisów meldunkowych w miastach województwa katowickiego (Dz.U.62.43.202) z dniem 3 sierpnia 1962 r.

Z dniem 17 września 1966 r. nin. rozporządzenie traci moc w zakresie uregulowanym rozporządzeniem z dnia 6 września 1966 r. w sprawie częściowej zmiany przepisów meldunkowych na terenie m. st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.66.38.231), zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia.

1 § 1 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 26 lipca 1962 r. w sprawie zniesienia szczególnych przepisów meldunkowych w miastach województwa katowickiego (Dz.U.62.43.202) z dniem 3 sierpnia 1962 r.

2 § 5 ust. 1 zmieniony przez § 2 lit. a) rozporządzenia z dnia 15 września 1972 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów meldunkowych obowiązujących na terenie m.st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.72.41.265) z dniem 4 października 1972 r.

3 § 5 ust. 2 dodany przez § 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 15 września 1972 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów meldunkowych obowiązujących na terenie m.st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.72.41.265) z dniem 4 października 1972 r.

4 § 5 ust. 3 według numeracji ustalonej przez § 2 lit. c) rozporządzenia z dnia 15 września 1972 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów meldunkowych obowiązujących na terenie m.st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.72.41.265) z dniem 4 października 1972 r.

5 § 5 ust. 4 według numeracji ustalonej przez § 2 lit. c) rozporządzenia z dnia 15 września 1972 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów meldunkowych obowiązujących na terenie m.st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.72.41.265) z dniem 4 października 1972 r.

6 § 5 ust. 5 według numeracji ustalonej przez § 2 lit. c) rozporządzenia z dnia 15 września 1972 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów meldunkowych obowiązujących na terenie m.st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.72.41.265) z dniem 4 października 1972 r.

7 § 5 ust. 6 dodany przez § 2 lit. d) rozporządzenia z dnia 15 września 1972 r. w sprawie zmiany niektórych przepisów meldunkowych obowiązujących na terenie m.st. Warszawy oraz miast Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu (Dz.U.72.41.265) z dniem 4 października 1972 r.

• Identyfikator: Dz.U.1956.33.153
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Przepisy meldunkowe oraz pobytu na terenie miast: Łodzi, Krakowa, Poznania, Gdańska, Gdyni i Sopotu.
• Data aktu: 01/08/1956
• Data ogłoszenia: 06/08/1956
• Data wejścia w życie: 06/08/1956