Odszkodowanie z tytułu ograniczeń wprowadzonych na obszarach uznanych za szczególnie ważne dla obrony kraju.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 9 grudnia 1952 r.

w sprawie odszkodowania z tytułu ograniczeń wprowadzonych na obszarach uznanych za szczególnie ważne dla obrony kraju. ^*

Na podstawie art. 2 ust. 4 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o obszarach szczególnie ważnych dla obrony kraju (Dz. U. Nr 46, poz. 341) zarządza się, co następuje:

§ 1. Artykuły powołane w rozporządzeniu bez bliższego określenia oznaczają artykuły dekretu z dnia 6 września 1951 r. o obszarach szczególnie ważnych dla obrony kraju (Dz. U. Nr 46, poz. 341).

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu użyte jest określenie "prezydium rady narodowej", rozumie się przez to prezydium powiatowej rady narodowej, rady narodowej miasta stanowiącego powiat lub dzielnicowej rady narodowej m. st. Warszawy i m. Łodzi.

§  3.

1. Odszkodowanie z powodu wprowadzenia wymienionych w art. 1 ograniczeń w prawach własności do nieruchomości lub w innych prawach związanych z nieruchomością obejmuje wynagrodzenie szkody rzeczywistej.

2. Uznaje się, że szkoda rzeczywista następuje w przypadkach:

1) gdy osoba ograniczona w prawach zmuszona jest ponieść wydatek jednorazowy lub ponosić wydatki okresowe dla usunięcia lub zmniejszenia przeszkód utrudniających w znacznym stopniu korzystanie z nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem, a spowodowanych ograniczeniami wymienionymi w ust. 1;

2) gdy osoba ograniczona w prawach została wskutek wprowadzenia ograniczeń pozbawiona w całości lub w części pobieranych przed ich wprowadzeniem przychodów z nieruchomości;

3) zbycia na skutek zarządzenia organu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 1 nieruchomości lub praw związanych z nieruchomością za cenę niższą od sumy odszkodowania, jakie przed wprowadzeniem ograniczeń przypadałoby za nieruchomość lub prawa z nią związane w razie wywłaszczenia na podstawie dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz. U. z 1952 r. Nr 4, poz. 31).

§  4.

1. Prawo do odszkodowania (§ 3) nie przysługuje osobom, które w chwili wprowadzenia ograniczeń na podstawie art. 1 były już w tym samym rozmiarze na podstawie dotychczasowych przepisów ograniczone w swych prawach związanych z nieruchomością.

2. Odszkodowanie nie należy się w przypadkach:

1) wydania nakazu usunięcia lub zmiany budowli i urządzeń wzniesionych bez zezwolenia właściwego organu oraz takich budowli i urządzeń, co do których ze sposobu ich wykonania, czasu powstania albo innych okoliczności da się stwierdzić, że zostały dokonane w celu osiągnięcia odszkodowania;

2) odmowy udzielenia przez właściwy organ zezwolenia na wzniesienie lub zmianę budowli i urządzeń, co do których da się stwierdzić, że zostały one zaprojektowane w celu osiągnięcia odszkodowania.

§  5.

1. Przy szacowaniu szkód wynikających z konieczności ponoszenia wydatków okresowych lub pozbawienia przychodów z nieruchomości uwzględnia się wydatki lub przychody za okres nie przekraczający trzech lat.

2. Odszkodowanie z powodu pozbawienia przychodów z nieruchomości nie może przekraczać 50% sumy odszkodowania, jakie przypadałoby za nieruchomość w razie jej wywłaszczenia na podstawie dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych.

§ 6. W sprawie odszkodowania orzeka prezydium rady narodowej właściwej ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Prezydium rady narodowej orzeka po wysłuchaniu opinii powołanych przez siebie rzeczoznawców lub rzeczoznawcy.

§  7.

1. Odszkodowanie przyznaje się na wniosek poszkodowanego, złożony prezydium właściwej rady narodowej.

2. We wniosku należy:

1) wymienić nieruchomość, w stosunku do której wprowadzono ograniczenie;

2) określić rodzaj ograniczenia;

3) określić szczegółowo rodzaj i wysokość poniesionych szkód oraz powołać dowody na ich stwierdzenie.

3. Do wniosku należy dołączyć dokumenty stwierdzające prawo własności nieruchomości lub praw z nią związanych, a w razie potrzeby - również niezbędne plany i opisy.

§ 8. Orzeczenie prezydium rady narodowej powinno być wydane najpóźniej w ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o przyznanie odszkodowania.

§  9.

1. Od orzeczenia prezydium rady narodowej przysługuje osobie zainteresowanej prawo wniesienia odwołania do prezydium rady narodowej bezpośrednio wyższego stopnia.

2. Odwołanie wnosi się na piśmie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem prezydium rady narodowej, które wydało orzeczenie.

§  10.

1. Prezydium rady narodowej przesyła ostateczne orzeczenie o przyznaniu odszkodowania do Ministra Obrony Narodowej, który w ciągu 30 dni od dnia otrzymania orzeczenia dokona wypłaty odszkodowania.

2. Tryb wypłaty sum przekraczających 1,50 zł ustali Minister Finansów.

§ 11. Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrom Obrony Narodowej i Finansów.

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

* Występujące w tekście wartości pieniężne zostały podane po ich przeliczeniu zgodnie z art. 4 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji złotego (Dz.U.94.84.386).

• Identyfikator: Dz.U.1952.49.328
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Odszkodowanie z tytułu ograniczeń wprowadzonych na obszarach uznanych za szczególnie ważne dla obrony kraju.
• Data aktu: 1952-12-09
• Data ogłoszenia: 1952-12-23
• Data wejścia w życie: 1952-12-23