Upoważnia się Ministra Skarbu do zaofiarowania i do przeprowadzenia na zasadach, ustalonych w ustawie niniejszej, konwersji tych obligacyj 6% pożyczki dolarowej, wypuszczonych dnia 1 kwietnia 1920 r. na podstawie ustawy z dnia 28 marca 1919 r. (Dz. P. P. P. Nr 29, poz. 252), które nie zostały skonwertowane na obligacje 4½% Wewnętrznej Pożyczki Państwowej z 1937 r. i do wypuszczenia w tym celu 4½% obligacyj konwersyjnych. Konwersja może być przeprowadzona również drogą przestemplowania obligacyj.
Art. 2.
(1)
Oprocentowanie obligacyj obniżone będzie na 4½ od sta w stosunku rocznym.
(2)
Kupony od obligacyj płatne będą w New Yorku w dolarach Stanów Zjednoczonych Ameryki.
(3)
Spłata obligacyj nastąpi w ciągu lat 20, poczynając od dnia 1 października 1938 r., przez częściowe umarzanie w terminach półrocznych, bądź w drodze losowania, bądź w drodze skupu z wolnej ręki. Obligacje, wylosowane do umorzenia, płatne będą według ich wartości nominalnej.
Art. 3.
Upoważnia się Ministra Skarbu do ustalenia w umowie lub umowach, jakie w tym celu będą potrzebne, innych szczegółowych warunków, na jakich konwersja, przewidziana w art. 1, będzie zaofiarowana.
Art. 4.
Czynności, związane z konwersją, jak również obligacje, skonwertowane na zasadzie art. 1, oraz przychód od tych obligacyj będą wolne od wszelkich podatków i danin państwowych i samorządowych.
Art. 5.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.
Art. 6.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.