Odprawa celna tłuszczów i olejów skażonych oraz tłuszczu kostnego.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 21 sierpnia 1935 r.

o odprawie celnej tłuszczów i olejów skażonych oraz tłuszczu kostnego.

Na podstawie art. 13 ust. 4 i 133 pkt. a) i b) rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. o prawie celnem (Dz. U. R. P. Nr. 84, poz. 610) oraz na podstawie art. 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 sierpnia 1932 r. o ustanowieniu taryfy celnej przywozowej (Dz. U. R. P. Nr. 85, poz. 732) zarządzam co następuje:

§ 1. Za tłuszcze i oleje - skażone, objęte poz. 124 p. 1, 205 p. 1, 212 p. 2 lit. a), 216 p. 1 uwaga i 222 p. 1 lit. a) taryfy celnej przywozowej, zawartej w załączniku do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 23 sierpnia 1932 r. o ustanowieniu taryfy celnej przywozowej (Dz. U. R. P. Nr. 85, poz. 732), zmienionej rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 października 1933 r. (Dz. U. R. P. Nr. 85, poz. 657) oraz rozporządzeniami Rady Ministrów: z dnia 26 października 1934 r. (Dz. U. R. P. Nr. 96, poz. 872), z dnia 13 marca 1935 r. (Dz. U. R. P. Nr. 17, poz. 93) i z dnia 13 lipca 1935 r. (Dz. U. R. P. Nr. 61, poz. 390), uważa się takie tłuszcze i oleje, które w całej swej masie zawierają środek skażający, przewidziany w punkcie I par. 5 niniejszego rozporządzenia, ewentualnie zaś inny środek wymieniony w pozwoleniu Ministra Skarbu (pkt. II par. 5), - i to w ilości odpowiadającej normom ustalonym w punkcie I par. 5 niniejszego rozporządzenia względnie w pozwoleniu Ministra Skarbu (punkt II par. 5).

§  2.

(1) Przy zgłoszeniu do odprawy celnej przywozowej tłuszczów i olejów - skażonych, strona powinna przedstawić zaświadczenie państwowego laboratorjum chemicznego albo zaprzysiężonego chemika, wystawione w kraju pochodzenia towaru, które to zaświadczenie między innemi powinno podawać:

a) środek skażający,

b) procentową ilość środka skażającego, w stosunku do wagi tłuszczu lub oleju.

(2) Zaświadczenie to powinno być poświadczone przez konsulat Rzeczypospolitej Polskiej.

§  3.

(1) Badanie, czy skażony tłuszcz lub olej odpowiada warunkom przewidzianym w niniejszem rozporządzeniu, przeprowadza urząd celny, w którym tłuszcz lub olej zostaje zgłoszony do odprawy celnej; przy braku w tym urzędzie odpowiednio urządzonego laboratorjum, badanie przeprowadza najbliższy sąsiadujący urząd celny, posiadający takie laboratorjum.

(2) Potrzebne do zbadania próbki wydziela urząd celny w 2 egzemplarzach w sposób, przewidziany przepisami wykonawczemi do prawa celnego (Dz. U. R. P. z 1934 r. Nr. 90, poz. 820); jedną z wydzielonych prób urząd celny przechowuje w stanie nienaruszonym w ciągu jednego roku.

(3) Gdy wskutek badania ustalenie wyniku rewizji ulega znacznej zwłoce, urząd celny na wniosek strony może wydać towar do wolnego obrotu przed otrzymaniem wyników badania, pobierając należności celne, jakie przypadają od danych tłuszczów lub olejów - skażonych, nadto zaś zabezpieczenie na pokrycie reszty należności celnych, które przypadłyby, gdyby na podstawie wyników badania okazało się, że tłuszcz lub olej nie odpowiada warunkom ustalonym dla tłuszczu lub oleju - skażonego.

§  4.

(1) Przywożone z zagranicy tłuszcze i oleje, objęte poz. 124 p. 2, 205 p. 2, 212 p. 2 lit. b) i 222 p. 1 lit. b) taryfy celnej przywozowej, mogą być na wniosek strony zamieszczony w zgłoszeniu celnem, skażone środkami i w sposób przewidziany w §§ 5 i 6 rozporządzenia niniejszego. Postanowienie to stosuje się również do tłuszczów i olejów, objętych poz. 216 p. 1 taryfy celnej przywozowej, sprowadzanych przez porty polskiego obszaru celnego, tudzież do tłuszczów i olejów, uznanych za nieskażone zgodnie z wynikiem badania, przeprowadzonego w myśl § 3 niniejszego rozporządzenia.

(2) Środki skażające powinny być dostarczone przez stronę. Urząd Celny przed użyciem środka skażającego wydziela próbę w sposób przewidziany przepisami wykonawczemi do prawa celnego (Dz. U. R. P. z 1934 r. Nr. 90, poz. 820) i przesyła ją do państwowej lub samorządowej pracowni chemicznej albo też do pracowni chemika - eksperta, zaprzysiężonego przy Izbie Przemysłowo - Handlowej, celem ustalenia czy środek ten jest środkiem skażającym, przewidzianym w punkcie I § 5 rozporządzenia niniejszego, względnie wskazanym w pozwoleniu Ministra Skarbu (§ 5 pkt. II).

(3) Środek skażający, z którego została wydzielona próba (ust. 2), urząd celny pozostawia pod zamknięciem celnem.

(4) Koszta opakowania, przesłania, analiz środka skażającego oraz inne koszta związane ze skażeniem tłuszczu lub oleju ponosi strona. Koszta opakowania i przesłania próbek uiszcza strona urzędowi celnemu zgóry.

§ 5. Ustala się następujące środki skażające:

I. 50 % -owy (wagowo) roztwór żywicy drzew iglastych w takim oleju lub tłuszczu jaki ma być skażany - w ilości nie mniejszej niż 6 % na wagę tłuszczu lub oleju;

II. Inne środki - za pozwoleniem Ministra Skarbu - w ilości i na warunkach w tem pozwoleniu podanych.

§ 6. Skażanie powinno się odbywać przez dokładne zmieszanie towaru ze środkiem skażającym, by środek skażający możliwie równomiernie rozszedł się w całej masie towaru, przyczem:

a) skażanie tłuszczów środkiem wymienionym w punkcie I § 5 powinno się odbywać po uprzedniem doprowadzeniu tłuszczu i środka skażającego do stanu ciekłego,

b) skażanie tłuszczów lub olejów środkami przewidzianemi w pozwoleniach Ministra Skarbu (punkt II § 5) - powinno się odbywać w sposób w tych pozwoleniach podany.

§ 7. Skażanie tłuszczów i olejów, sprowadzonych w stanie nieskażonym oraz uznanych za nieskażone, powinno się odbywać pod kontrolą celną w zakładach przemysłowych, przerabiających surowiec lub w specjalnie urządzonych skażalniach. Skażanie olejów środkiem przewidzianym w punkcie I § 5 może być dokonane również w urzędzie celnym, jeżeli oleje znajdują się w stanie ciekłym.

§  8.

(1) O przebiegu skażenia dokonanego w kraju sporządza się protokół w 2-ch egzemplarzach, podpisany przez stronę i urzędnika celnego, w którego obecności odbyło się skażenie.

(2) W protokóle należy podać:

a) środek użyty do skażenia,

b) procentową ilość środka skażającego w stosunku do wagi tłuszczu lub oleju,

c) sposób skażenia.

(3) Jeden egzemplarz protokółu dołącza się do pierwszego egzemplarza zgłoszenia celnego przywozowego, drugi zaś do kwitu celnego. Fakt dołączenia protokółu należy odnotować w zgłoszeniu celnem w rubryce "Uwagi".

§ 9. Do wymiaru należności celnych od tłuszczów i olejów skażanych w kraju pod kontrolą celną (§ 7) przyjmuje się wagę tłuszczu lub oleju -skażonego po potrąceniu wagi użytego środka skażającego.

§ 10. Do tłuszczów i olejów sprowadzonych z zagranicy, skażonych zagranicą lub w kraju według wymagań rozporządzenia niniejszego, stosuje się, odpowiednio do przynależności taryfowej tłuszczu lub oleju, cło przewidziane w poz. 124 p. 1, 205 p. 1, 212 p. 2 lit. a), 216 p. 1 uwaga i 222 p. 1 lit. a) taryfy celnej przywozowej, pod warunkiem że tłuszcz lub olej nie ulegną odkażeniu.

§  11.

(1) Osoby i firmy, które sprowadzają z zagranicy tłuszcze i oleje z zastosowaniem cła wskazanego w § 10 rozporządzenia niniejszego obowiązane są:

a) posiadać dowody nabycia znajdujących się u nich tłuszczów i olejów - skażonych,

b) prowadzić księgi, wykazujące dokładnie przychód i rozchód tych tłuszczów i olejów.

(2) Kontrolujące organa celne mają prawo wglądu do ksiąg przedsiębiorstwa i do fabrykacji.

§ 12. Przy odprawie celnej tłuszczu kostnego stosuje się, za pozwoleniem Ministra Skarbu, cło przewidziane w uwadze do poz. 215 taryfy celnej przywozowej, pod warunkiem że tłuszcz ten nie będzie użyty do innego celu niż wskazany w powołanej uwadze.

§  13.

(1) Przedsiębiorstwa, sprowadzające tłuszcz kostny, przeznaczony do przerobu na oleinę i stearynę, z zastosowaniem stawki celnej, przewidzianej w uwadze do poz. 215 taryfy celnej przywozowej, obowiązane są:

a) posiadać dowody nabycia znajdującego się u nich tłuszczu kostnego,

b) prowadzić księgi, w których powinno być wykazane:

I. ilość sprowadzanego tłuszczu kostnego,

II. ilość uzyskanej z tego tłuszczu oleiny i stearyny,

III. ilość uzyskanych produktów odpadkowych.

(2) Kontrolujące organa celne mają prawo wglądu do ksiąg przedsiębiorstwa i do fabrykacji.

§ 14. Kto nie dochowa warunków, pod jakiemi do danego tłuszczu lub oleju zastosowano cło powołane w § 10 i 12 rozporządzenia niniejszego, podlega odpowiedzialności z ustawy karnej-skarbowej, niezależnie od obowiązku uiszczenia różnicy pomiędzy należnościami celnemi pobranemi a przypadającemi za odpowiedni tłuszcz lub olej - nieskażony lub też tłuszcz kostny, sprowadzony bez pozwolenia Ministra Skarbu.

§ 15. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie następnego dnia po ogłoszeniu.

• Identyfikator: Dz.U.1935.67.421
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Odprawa celna tłuszczów i olejów skażonych oraz tłuszczu kostnego.
• Data aktu: 21/08/1935
• Data ogłoszenia: 05/09/1935
• Data wejścia w życie: 06/09/1935