NOWOŚĆ LEX Cyberbezpieczeństwo Twoja tarcza w cyfrowym świecie!
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Zm.: rozporządzenie z dnia 9 stycznia 1933 r. w sprawie uprawnień robotników, zatrudnionych za granicą, do zasiłków na wypadek bezrobocia.

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA OPIEKI SPOŁECZNEJ
z dnia 18 czerwca 1935 r.
w porozumieniu z Ministrem Przemyślu i Handlu o zmianie rozporządzenia Ministra Opieki Społecznej z dnia 9 stycznia 1933 r. w porozumienia z Ministrem Przemyślu i Handlu w sprawie uprawnień robotników, zatrudnionych zagranicą, do zasiłków na wypadek bezrobocia.

Na podstawie art. 38 ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu na wypadek bezrobocia (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr. 58, poz. 555) w brzmieniu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolite] z dnia 24 października 1934 r. o połączeniu Funduszu Bezrobocia z Funduszem Pracy (Dz. U. R. P. Nr. 94, poz. 849), zarządzam co następuje:
§  1.
Przewidziany w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Opieki Społecznej z dnia 9 stycznia 1933 r. w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu w sprawie uprawnień robotników, zatrudnionych zagranicą, do zasiłków na wypadek bezrobocia (Dz. U. R. P. Nr. 26, poz. 215) 6-tygodniowy termin do przedstawienia przez bezrobotnych dowodów o wysokości zarobku, otrzymywanego przez nich zagranicą, zastępuje się terminem 6-miesięcznym.
§  2.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.1935.45.310

Rodzaj:rozporządzenie
Tytuł:Zm.: rozporządzenie z dnia 9 stycznia 1933 r. w sprawie uprawnień robotników, zatrudnionych za granicą, do zasiłków na wypadek bezrobocia.
Data aktu:1935-06-18
Data ogłoszenia:1935-06-28
Data wejścia w życie:1935-06-28