Zm.: rozporządzenie Ministra Skarbu z 25 listopada 1933 r. o ulgach w spłacie zaległości podatkowych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 20 września 1934 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych w sprawie zmiany rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 25 listopada 1933 r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych o ulgach w spłacie zaległości podatkowych.

Na podstawie art. 1 ustęp 2 i 3 oraz art. 2 i 5 ustawy z dnia 10 marca 1932 r. o spłacie zaległości podatkowych (Dz. U. R. P. Nr. 29, poz. 291) zarządza się co następuje:

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Skarbu z dnia 25 listopada 1933 i wydanem w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych o ulgach w spłacie zaległości podatkowych (Dz. U. R. P. Nr . 94, poz. 731), wprowadza się następujące zmiany i uzupełnienia:

1) § 1 uzupełnia się ustępem drugim o brzmieniu następującem:

"Jeżeli podatek spadkowy lub podatek od darowizn został rozłożony na raty, to postanowienia rozporządzenia niniejszego mają zastosowanie tylko do tych rat, których termin płatności, wymieniony w ostatniej decyzji, zawierającej zezwolenie na uiszczenie ratami, przypadł przed dniem 1 października 1931 r. Jeżeli cała należność tytułem podatku spadkowego lub od darowizn, która zalegała w dniu wydania ostatniej decyzji o odroczeniu płatności, została odroczona do terminu, który przypada po dniu 30 września 1931 r., to rozporządzenie niniejsze nie ma zastosowania".

2) W § 2 powołanego rozporządzenia, po wyrazach: "i dopłat drogowych" wstawia się wyrazy: "jak również podatku od przedmiotów spadków i darowizn".

3) § 2 lit. b) otrzymuje brzmienie następujące:

"b) kompetencje urzędów skarbowych w zakresie postanowień § 8 rozporządzenia niniejszego przysługują zarządom właściwych związków samorządowych; kompetencje izb skarbowych w zakresie postanowień §§ 7 i 8 przysługują wojewodom, z którymi w tym względzie współdziałają z głosem stanowczym wydziały (izby) wojewódzkie, a kompetencje Ministra Skarbu w zakresie postanowień § 7 przysługują Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych".

4) W §.4 skreśla się ustęp 2).

5) W § 5 ustęp 3) otrzymuje brzmienie następujące:

"Płatnikom, których zaległości podatkowe łącznie z poprzedzającemi je wpisami nie znajdują zabezpieczenia w pełnej wartości szacunkowej ich majątku nieruchomego, służą co do tych zaległości z urzędu ulgi, określone w § 8 rozporządzenia niniejszego.

6) W § 7 w miejsce wyrazów: "§§ 5 i 6" zamieszcza się wyrazy: "§ 5 ustępy 112 oraz § 6".

7) § 8 otrzymuje brzmienie następujące:

"§ 8. 1) Płatnikom, którzy nie posiadają majątku nieruchomego, na którym możnaby zabezpieczyć przypadające od nich zaległości podatkowe, określone w § 1 rozporządzenia niniejszego, mogą władze skarbowe na indywidualnie wnoszone i należycie uzasadnione podania, w wypadkach zasługujących na uwzględnienie, umarzać czwartą część tych zaległości, pod warunkiem uiszczenia pozostałych trzech czwartych części w 12 równych ratach kwartalnych, od 1 stycznia 1935 r. począwszy, za opłatą odsetek za odroczenie w wysokości ¹/₂% miesięcznic, licząc od dnia 1 października 1933 r.

2) Podania, o których mowa w ustępie 1), załatwiają: przy łącznej sumie zaległości do 50.000 złotych - urzędy skarbowe, powyżej tej sumy - izby skarbowe. Podania osób prawnych, dla których I instancją wymiarową w zakresie niektórych podatków są izby skarbowe (Wydział Skarbowy Urzędu Wojewódzkiego Śląskiego), załatwiają izby (Wydział Skarbowy Urzędu Wojewódzkiego Śląskiego), bez względu na wysokość zaległości".

8) Po § 8 zamieszcza się nowy § 8a o brzmieniu, następującem:

"§ 8a. Kary za zwłokę oraz odsetki za odroczenie, przypadające od zaległości podatkowych, wymienionych w § 1 rozporządzenia niniejszego, za okres od dnia powstania do dnia 30 września 1933 r. włącznie, umarza się, bez względu na to, czy prawo ratalnej spłaty, wynikające z postanowień rozporządzenia niniejszego, służy płatnikom z urzędu, czy też na wnoszone podania, tudzież niezależnie od terminowej spłaty poszczególnych rat".

9) § 10 otrzymuje brzmienie następujące:

"§ 10. 1) Ulgi, wynikające z postanowień rozporządzenia niniejszego, nie będą stosowane:

a) do zaległości w zakresie podatków, dla których za podstawę wymiaru służył przychód lub dochód z wolnych zawodów i osobistych zajęć przemysłowych;

b) do zaległości w zakresie podatków, dla których za podstawę wymiaru służył dochód z kapitałów lub wartość majątkowa tych kapitałów;

c) do zaległości, powstałych wskutek jawnej złej woli płatnika; ocena, czy powstanie zaległości spowodowane zostało jawną złą wolą płatnika, należy do Ministra Skarbu, który uprawnienia swe w tym zakresie może przenieść na izby skarbowe.

2) Przez zaległości, o których mowa pod lit. a), b) i c) ustępu 1) należy rozumieć nietylko zaległości kapitałowe, lecz również zaległości w karach za zwłokę lub odsetkach za odroczenie".

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1934.89.816
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Zm.: rozporządzenie Ministra Skarbu z 25 listopada 1933 r. o ulgach w spłacie zaległości podatkowych.
• Data aktu: 1934-09-20
• Data ogłoszenia: 1934-10-12
• Data wejścia w życie: 1934-10-12