Taryfa opłat konsularnych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW ZAGRANICZNYCH

z dnia 18 kwietnia 1934 r.

w porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Przemysłu i Handlu, Spraw Wewnętrznych, Sprawiedliwości i Opieki Społecznej w sprawie taryfy opłat konsularnych.

Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 listopada 1924 r. o organizacji konsulatów i o czynnościach konsulów (Dz. U. R. P. Nr. 103, poz. 944) zarządza się co następuje:

§ 1. W sprawach prowadzonych w interesie poszczególnych osób przed urzędami konsularnemi R. P. pobiera się:

a) opłaty konsularne,

b) koszty postępowania (§§ 24 i 25).

§ 2. Opłaty konsularne stanowią dochód Skarbu Państwa.

Konsulom honorowym mogą być przyznane na podstawie umów z nimi zawieranych, jako ich dochód, opłaty, przewidziane w załączonej taryfie za czynności przez nich wykonywane, do których w myśl istniejących przepisów lub umowy służbowej są oni upoważnieni. Nie odnosi się to jednak do opłat, przewidzianych w pozycjach 1 - 5, 40 - 52, załączonej taryfy, które zawsze stanowią dochód Skarbu Państwa i nie mogą być przyznane konsulowi honorowemu. Diety, przewidziane w części II załączonej taryfy, mogą być przyznane konsulom honorowym, jako ich dochód najwyżej do 50%.

§ 3. Opłaty konsularne i koszty postępowania za dokonane czynności urzędowe w interesie stron, a nieuiszczone w terminie określonym w § 17 niniejszego rozporządzenia są ściągane egzekucyjnie w trybie administracyjnym ze znajdującego się na obszarze Rzeczypospolitej majątku płatnika.

O ile płatnik nie posiada majątku na obszarze Rzeczypospolitej, Urząd Konsularny R. P. może zaniechać dochodzenia opłat konsularnych i kosztów postępowania jeżeli zajdą okoliczności, z których wynika, że są one nieściągalne, że ściągnięcie ich natrafiłoby na przeszkody natury prawnej lub byłoby połączone z nadmiernemi trudnościami i kosztami.

Rozdział  I.

Osoby obowiązane do uiszczenia opłaty konsularnej i kosztów postępowania.

§ 4. Do uiszczenia opłaty konsularnej i kosztów postępowania obowiązana jest osoba względnie solidarnie osoby, na prośbę których lub w interesie których wykonaną została dana czynność urzędowa.

Podanie wniesione przez jedną osobę, choćby dotyczyło dwu lub więcej spraw, podlega jednokrotnej opłacie konsularnej od podania.

Podanie wniesione przez dwie lub więcej osób albo przez ustawowego zastępcę lub pełnomocnika dwu lub więcej osób, podlega opłacie jednokrotnej wtedy tylko, gdy pochodzi od współwłaścicieli i dotyczy ich majątku wspólnego, lub jeżeli wyrażone w podaniu żądanie opiera się na tych samych tytułach prawnych. W braku powyższych warunków opłatę konsularną od podania należy uiścić tyle razy, ile osób wymieniono w podaniu w charakterze petentów.

§ 5. Uwolnienie osobiste od opłat konsularnych i kosztów postępowania przysługuje:

a) Skarbowi Rzeczypospolitej Polskiej;

b) związkom komunalnym i innym związkom przymusowym na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej,

c) kościołom i gminom wyznaniowym, przez Państwo Polskie uznanym;

d) fundacjom, zakładom i zrzeszeniom prawnie istniejącym, z siedzibą w Polsce, których zadanie stanowi wyłącznie wykonywanie kultu religijnego albo działalność naukowa, oświatowa, dobroczynna, lub mająca na celu prowadzenie szpitali, lub nieobliczonych na zysk przychodni;

e) zrzeszeniom prawnie istniejącym, z siedzibą w Polsce, mającym na celu propagandę kulturalną i ekonomiczną na rzecz rozwoju stosunków Polski z państwami i narodami obcemi;

f) państwom obcym i urzędnikom tych państw z zastrzeżeniem i w ramach wzajemności;

g) Bankowi Polskiemu, przedsiębiorstwom państwowym: "Polska Poczta, Telegraf i Telefon", "Polskie Koleje Państwowe", Polskiemu Monopolowi Tytoniowemu, Polskiemu Monopolowi Solnemu i Państwowemu Monopolowi Spirytusowemu oraz Monopolowi Loterji;

h) gminnym kasom pożyczkowo-oszczędnościowym oraz komunalnym kasom oszczędności na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;

i) osobom, którym sąd przyznał prawo ubogich, o ile chodzi o czynności, potrzebne celem umożliwienia postępowania sądowego, w którem prawo ubogich zostało przyznane. Osoby te są uwolnione również od zwrotu kosztów postępowania (§ 1 ust. 2). Przepis ten stosuje się do obywateli obcych z zastrzeżeniem wzajemności. Fundacjom, zakładom i zrzeszeniom wymienionym w punkcie d) i e), mającym siedzibę zagranicą, uwolnienie przysługuje na zasadzie zezwolenia Ministra Spraw Zagranicznych, wydanego w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Rozdział  II.

Opłaty konsularne.

§ 6. Opłatom konsularnym podlegają czynności urzędowe, wymienione w części I załączonej taryfy, dokonane na prośbę lub w interesie poszczególnych osób.

§ 7. Nie podlegają opłatom konsularnym czynności urzędowe urzędów konsularnych R. P. dotyczące interwencyj i reklamacyj wobec władz państw obcych w interesie obywateli polskich, spowodowane przypisanem obcym państwom naruszeniem umów zawartych z Rzecząpospolitą Polską lub zasad prawa międzynarodowego.

Sposób ustalania opłaty konsularnej.

§ 8. Opłatę konsularną ustala się według poszczególnych pozycyj części I załączonej taryfy, w której opłaty te ustalone są w złotych.

Opłaty konsularne mogą być pobierane bądź w walucie polskiej, bądź w walucie państwa, w którem znajduje się urząd konsularny R. P., wymierzający opłatę.

Strona, nie przebywająca ani na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, ani też w Państwie siedziby urzędu konsularnego R. P., wymierzającego opłatę, może uiścić opłatę w walucie państwa, w którem znajduje się urząd konsularny R. P., pobierający opłatę na zlecenie urzędu wymierzającego.

Stosunek waluty obcej do złotego należy obliczać wedle przeciętnego kursu złotego z poprzedniego miesiąca na giełdzie kraju, w którym znajduje się urząd konsularny R. P. pobierający opłatę. W razie niemożności ustalenia w ten sposób kursu złotego należy go przerachować na miejscową walutę według kursu dolara, funta angielskiego lub franka w złocie, biorąc za podstawę stosunek złotego do jednej z wymienionych walut według notowań na giełdzie innego kraju, który jest najbliższy siedziby urzędu konsularnego R. P.

W państwach, w których kurs złotego lub walut wyżej wymienionych różni się znacznie od ich kursu notowanego na giełdzie warszawskiej, a także w państwach, których waluta ulega częstym i znaczniejszym wahaniom, - Minister Spraw Zagranicznych określi stosunek waluty miejscowej do złotego.

§ 9. Jeżeli z zastosowania właściwej pozycji załączonej taryfy wynika kwota, której końcówka groszowa (wyrażająca setne złotego) jest niepodzielna przez 10, zaokrągla się ją wzwyż do kwoty w ten sposób podzielnej.

Przy pobieraniu opłat w walucie obcej postępuje się analogicznie.

§ 10. Przy obliczaniu opłaty, której wysokość zależy, w myśl załączonej taryfy, od ilości stronic, liczy się stronicę rozpoczętą za całą.

§ 11. W razie wykonywania czynności urzędowej poza lokalem urzędu konsularnego R. P., w jego siedzibie lub poza nią, uważa się przy zastosowaniu niniejszego rozporządzenia, okres czasu nieprzekraczający 7¹/₂ godzin - za pół dnia, nieprzekraczający 7 godzin - za jeden dzień urzędowania.

§ 12. Przy ustalaniu opłat konsularnych za dokonane dla cudzoziemców czynności urzędowe należy zastosować zasadę odwetu, gdy stwierdzone zostanie, że państwo, do którego są przynależni ci cudzoziemcy, pobiera od obywateli polskich w analogicznych sprawach opłaty wyższe niż przewidziane w zasadach ogólnych, stosowanych do obywateli innych państw obcych.

Zastosowanie odwetu zarządza Minister Spraw Zagranicznych.

§ 13. O ile umowy, zawarte z państwami obcemi, przewidują za pewne czynności inne opłaty niż ustalone w załączonej taryfie, - należy od obywateli tych państw pobierać opłaty przewidziane w tych umowach.

§ 14. Minister Spraw Zagranicznych jest uprawniony, w porozumieniu z Ministrem Skarbu, zarządzić co do pewnych państw lub pewnych kategoryj płatników, jak niemniej co do niektórych czynności urzędowych procentowe zniżenie stawek ustalonych w załączonej taryfie.

W wypadkach zaś, w których pewną czynność konsularną wykonywać mogą z mocą obowiązującą na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej przedstawicielstwa państw obcych i pobierają za nie opłaty niższe od opłat ustalonych w załączonej taryfie, - Minister Spraw Zagranicznych może opłaty za te czynności obniżyć do wysokości pobieranych przez przedstawicielstwa obce.

Postanowienie to nie ogranicza zastosowania § 16.

§ 15. Minister Spraw Zagranicznych może w poszczególnych wypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie lub z uwagi na interes państwa, - zwolnić w całości lub części od uiszczenia opłaty konsularnej.

§ 16. Kierownik urzędu konsularnego R. P. uprawniony jest według swego swobodnego uznania zniżać opłaty lub od nich zwalniać osoby, których stan niezamożności jest mu osobiście znany lub dostatecznie uprawdopodobniony, jeżeli nie są one w stanie uiścić opłaty bez dotkliwego uszczerbku majątkowego.

Uiszczanie i pobieranie opłaty konsularnej.

§ 17. Uiszczanie opłaty konsularnej następuje na zasadzie wymiaru dokonanego bądź ustnie przez urząd konsularny R. P. w obecności strony, bądź przez wymierzenie opłaty w piśmie stwierdzającem wykonanie czynności urzędowej, bądź też przez pisemne ustalenie i wezwanie do uiszczenia opłaty (Nakaz płatniczy). W tym ostatnim wypadku obowiązany do jej uiszczenia winien ją uiścić w ciągu 3-ch (trzech) tygodni od doręczenia nakazu płatniczego.

§ 18. Opłaty konsularne uiszcza się bądź gotówką, bądź też przez użycie znaczków konsularnych.

Osobne rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych określi, w których krajach i do których opłat konsularnych ma być stosowany jeden z powyższych sposobów uiszczenia opłat konsularnych.

Osoby przebywające w granicach Rzeczypospolitej Polskiej mogą uiścić opłatę konsularną:

a) od podań, wnoszonych do urzędów zagranicznych R. P. bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem władz i urzędów w Polsce,-przez użycie znaczków stemplowych, których cena (łączna należność tytułem opłaty właściwej i dodatku 10%) nie wynosi mniej niż należność tytułem opłaty konsularnej;

b) za inne czynności urzędów - przez wpłacenie gotówką do kasy urzędu skarbowego na zasadzie pisemnego wymiaru opłaty konsularnej przez urząd konsularny R. P.

§ 19. Opłata konsularna od podania ma być uiszczona w chwili jego wniesienia, opłata zaś za czynność urzędową przed wykonaniem tej czynności, o ile następne ustępy niniejszego paragrafu oraz załączona taryfa nie przewidują wyjątków.

Opłaty konsularne za współudział w postępowaniu spadkowem należy pobrać po jego ukończeniu. Opłaty te (łącznie z wydatkami rzeczywistemi) obciążają masę spadkową i mogą być z niej potrącone.

Opłatę za przechowanie depozytu należy ściągnąć przed wydaniem depozytu, z wyjątkiem wypadków, gdy koszt przechowania depozytu ma i może być pokryty z samego depozytu.

Opłaty za czynności, dotyczące żeglugi morskiej lub śródlądowej, pobiera się przy odprawie statków.

Opłaty za czynność przy licytacji pobiera urząd konsularny R. P. przez ściągnięcie z uzyskanej ceny sprzedaży.

§ 20. Urząd konsularny R. P., pobierając opłatę konsularną, uiszczaną w gotówce, zaświadcza jej uiszczenie i wysokość na piśmie, które stwierdza czynność urzędową, podlegającą opłacie a w braku takiego pisma zapomocą osobnego pokwitowania.

Na dokumentach tych mają być uwidocznione ulgi lub uwolnienia od opłaty, zastosowane w przypadku poszczególnym.

§ 21. Kierownik urzędu konsularnego R. P. może w przypadkach, na szczególne uwzględnienie zasługujących, zezwolić na odroczenie płatności opłaty lub na uiszczenie jej ratami.

§ 22. W razie gdy strona zwróciła się do urzędu konsularnego R. P, z wnioskiem o zaniechanie rozpoczętej już czynności urzędowej, o którą przedtem prosiła, urząd konsularny R. P. może jej obniżyć opłatę za tę czynność nie więcej jednak niż do 33%.

Opłata konsularna od podania nie podlega zwrotowi w razie cofnięcia wniesionego podania.

Przedawnienie.

§ 23. Prawo Państwa do żądania opłat konsularnych oraz kosztów postępowania przedawnia się z upływem 5 lat. Termin pięcioletni biegnie od dnia, w którym należność winna być uiszczona.

Bieg przedawnienia przerywa się przez wszystkie czynności urzędowe, odnoszące się do wymiaru lub uiszczenia, o ile strona została o tych czynnościach urzędownie zawiadomiona.

Od dnia zawiadomienia liczy się nowy okres pięcioletni.

Rozdział  III.

Koszta postępowania przed urzędami konsularnemi R. P.

§ 24. Oprócz opłat konsularnych urzędy konsularne R. P. mają prawo pobierać koszta postępowania.

Do kosztów postępowania należą:

a) koszty opłat pocztowych, telegraficznych i telefonicznych,

b) należności świadków, biegłych i innych osób przybranych do wykonania czynności urzędowych w wymiarze stosowanym przez sądy miejsca urzędowania urzędu konsularnego R. P.,

c) koszty przewozu osób i rzeczy,

d) koszty ogłoszeń w pismach,

e) opłaty należne innym władzom i urzędom,

f) wynagrodzenia adwokatów, notarjuszów i innych osób zaufania publicznego, wedle norm obowiązujących w miejscu urzędowania urzędu konsularnego R. P.,

g) diety i koszty podróży należne urzędnikom służby zagranicznej R. P. z powodu dokonywania czynności poza lokalem urzędu konsularnego R. P. wedle postanowień II części taryfy.

W wypadkach przewidzianych w § 7 niniejszego rozporządzenia kosztów postępowania nie pobiera się.

§ 25. Na pokrycie kosztów postępowania jest obowiązana złożyć zaliczkę strona, która złożyła wniosek o podjęcie czynności połączonej z tego rodzaju wydatkami.

Wysokość zaliczki i termin jej złożenia ustala urząd konsularny R. P.

Wykonanie czynności może być uzależnione od uiszczenia zaliczki z wyjątkiem wypadków, w których czynność urzędowa musi być dokonana z urzędu lub w których zwłoka w wykonaniu czynności urzędowej mogłaby stronę narazić na niepowetowaną szkodę.

Rozdział  IV.

Środki prawne.

§ 26. Kwoty, uiszczone tytułem opłat konsularnych, za czynności urzędowe nie podlegające tym opłatom, lub kwoty uiszczone w wyższym wymiarze niż to przewiduje taryfa,-winny być zwrócone przez urząd konsularny R. P. na wniosek strony, o ile ten wniosek zostanie wniesiony w ciągu roku od zapłacenia.

§ 27. Odwołanie z powodu niewłaściwego zastosowania postanowień niniejszego rozporządzenia tak co do opłat konsularnych, jak i kosztów postępowania należy wnieść w ciągu dwu tygodni od dnia doręczenia pisma, stwierdzającego wykonanie czynności urzędowej i wymiar opłaty, lub też nakazu płatniczego, względnie od dnia zakomunikowania ustnie wymiaru przez urząd konsularny R. P. Dni biegu pocztowego nie wlicza się do powyższego okresu czasu.

Urząd konsularny R. P. może sam załatwić odwołanie we własnym zakresie działania, jeżeli uzna, że odwołanie jest całkowicie uzasadnione.

W przeciwnym razie, a także i wówczas, gdy odwołanie zostało wniesione po upływie przepisanego terminu, - przedstawia urząd konsularny R. P. odwołanie ze swoją opinją do Ministra Spraw Zagranicznych, który rozstrzyga ostatecznie.

Minister Spraw Zagranicznych może mimo uchybienia terminu zamiast oddalić z tej przyczyny odwołanie, rozstrzygnąć je merytorycznie.

Wniesienie odwołania nie wstrzymuje obowiązku uiszczenia opłat względnie kosztów w terminie płatności.

Postanowienia końcowe.

§ 28. Rozporządzenie niniejsze stosuje się również do czynności, przewidzianych w taryfie opłat konsularnych, a dokonywanych przez urzędy Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze W. M. Gdańska.

§ 29. Przy stosowaniu niniejszego rozporządzenia należy, o ile rozporządzenie to nie postanawia odmiennie, kierować się analogicznemi przepisami ustawy o opłatach stemplowych z dnia 1 lipca 1926 r. w brzmieniu obwieszczenia Ministra Skarbu z dnia 25 kwietnia 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 41 poz. 413).

§ 30. Rozporządzenie niniejsze wraz z załączoną taryfą wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1934 r.; z dniem tym tracą moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 1 kwietnia 1928 r. w sprawie opłat konsularnych (Dz. U. R. P. Nr. 49, poz. 474), oraz rozporządzenia w sprawie zmian taryfy konsularnej z dnia 1 stycznia 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr. 77, poz. 606), z dnia 11 lipca 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr. 65, poz. 544) i z dnia 23 kwietnia 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 364).

ZAŁĄCZNIK 

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Grafiki zostały zamieszczone wyłącznie w Internecie. Obejrzenie grafik podczas pracy z programem Lex wymaga dostępu do Internetu.

..................................................

TARYFA OPŁAT KONSULARNYCH I KOSZTÓW POSTĘPOWANIA.

grafika

• Identyfikator: Dz.U.1934.42.376
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Taryfa opłat konsularnych.
• Data aktu: 18/04/1934
• Data ogłoszenia: 23/05/1934
• Data wejścia w życie: 01/07/1934