Woda do picia i potrzeb gospodarczych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRÓW OPIEKI SPOŁECZNEJ I SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 21 sierpnia 1933 r.

o wodzie do picia i potrzeb gospodarczych.

Na podstawie art. 2 punkt 8 zasadniczej ustawy sanitarnej z dnia 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P. Nr. 63, poz. 371), art. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r. o zaopatrywaniu ludności w wodę (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 310) i art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 czerwca 1932 r. o przekazaniu zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawach zdrowia publicznego Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej (Dz. U. R. P. Nr. 52, poz. 493) zarządza się co następuje:

§ 1. Woda do picia, do celów gospodarstwa domowego, do wyrobu i w związku z wyrobem artykułów żywności w wytwórniach tych artykułów, do wyrobu lodu oraz woda w zakładach kąpielowych publicznych, powinna w miejscach jej czerpania odpowiadać przepisom niniejszego rozporządzenia.

§  2.

(1) Woda, używana do celów, wymienionych w § 1, nie może:

1) być źródłem zakażenia lub zatrucia;

2) zawierać składników lub domieszek:

a) szkodliwych dla zdrowia,

b) wskazujących na zanieczyszczenie,

c) wywierających ujemny wpływ na smak i wygląd wody.

(2) W szczególności woda:

1) powinna być przezroczysta, bezbarwna, bez zapachu;

2) nie może zawierać:

a) związków arsenu oraz związków metali ciężkich,

b) bakteryj chorobotwórczych.

Wskaźnikiem dobroci wody pod względem bakterjologicznym jest nieobecność w niej bakterji okrężnicy lub co najwyżej obecność tej bakterji: w 10 centymetrach sześciennych wody - dla studzien płytkich, w 50 centymetrach sześciennych wody - dla studzien głębokich i wodociągów.

Ogólna liczba bakteryj na żelatynie przy temperaturze 20° po 48 godzinach, w wodzie ze studzien głębokich i wodociągów nie może przekraczać 100 w jednym centymetrze sześciennym.

(3) Ponadto w zasadzie woda:

1) nie powinna zawierać:

a) związków żelaza w ilości powyżej 0,3 miligrama na 1 litr wody oblicz. jako Fe (żelazo metaliczne),

b) związków manganu w ilości powyżej 0,1 miligrama na 1 litr wody oblicz. jako Mn (mangan metaliczny),

c) chlorków pochodzenia geologicznego w ilości powyżej 250 mgr. na 1 litr wody oblicz. jako Cl (chlor),

d) siarczanów w ilości powyżej 100 mlgr. na 1 litr wody oblicz, jako SO₄ (kwas siarkowy),

e) azotanów w ilości powyżej 30 mlgr. na 1 litr wody oblicz. jako NO₃ (kwas azotowy),

2) powinna dawać suchą pozostałość przy temperaturze 110°C nie większą niż 500 miligramów na 1 litr wody,

3) powinna wykazywać twardość ogólną nie większą niż 36º francuskich (20° niemieckich).

§  3.

(1) Do badania wody dla celów administracji sanitarnej są uprawnione:

a) Państwowy Zakład Higjenyj

b) Państwowe Zakłady badania żywności i przedmiotów użytku;

c) komunalne pracownie badania żywności i przedmiotów użytku, uprawnione w myśl ust. 2 art. 15 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343).

(2) Ocena sanitarna wody powinna być wydawana na podstawie zestawienia wyników jej badania pod względem fizycznym, chemicznym i bakterjologicznym po uprzedniem zbadaniu urządzenia wodnego oraz terenu, z którego woda pochodzi, a w razie potrzeby, przekroju geologicznego.

§ 4. O ile wyniki badania wykażą, że woda nie odpowiada warunkom, wyszczególnionym w § 2, powiatowa władza administracji ogólnej wyda, w każdym poszczególnym przypadku lub dla poszczególnych miejscowości, na podstawie wyników badania Zakładów, wyszczególnionych w ust. 1 § 3, decyzję co do warunków dopuszczenia tej wody do celów, wymienionych w § 1 lub, o ile wzgląd na niezbędne zaopatrzenie ludności w wodę na to pozwoli, niedopuszczenia do tych celów wody uznanej za niezdatną do picia.

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1933.79.562
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Woda do picia i potrzeb gospodarczych.
• Data aktu: 1933-08-27
• Data ogłoszenia: 1933-10-11
• Data wejścia w życie: 1933-10-11