Zm.: ustawa z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich.

USTAWA

z dnia 28 stycznia 1932 r.

w sprawie zmian w ustawie z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich.

Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawą następującej treści:

Art.  1.

W ustawie z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 256) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 65 dodaje się lit. e) w następującem brzmieniu: "względów służbowych celem wyszkolenia w zakresie produkcji sprzętu wojskowego";

2) po art. 69 dodaje się nowy artykuł, jako art. 69-a, o następującem brzmieniu:.

"Oficerowie, przeniesieni w stan nieczynny ze względów służbowych w myśl art. 65 lit. e), przez czas przebywania w stanie nieczynnym nie pobierają uposażenia, czas ten jednak zalicza im się do czasokresu, niezbędnego dla awansu oraz do wysługi emerytalnej".

Art.  2.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.

Art.  3.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1932.19.121
• Rodzaj: ustawa
• Tytuł: Zm.: ustawa z dnia 23 marca 1922 r. o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich.
• Data aktu: 1932-01-28
• Data ogłoszenia: 1932-03-12
• Data wejścia w życie: 1932-03-12