Dozorcy celni.

§ 1.

Funkcjonarjuszów państwowych o specjalnych kwalifikacjach pełniących czynności pomocnicze przy urzędach celnych, zalicza się do kategorji funkcjonarjuszów niższych i równocześnie ustala się ich tytuły oraz zaszeregowuje się do grup uposażenia w sposób następujący:

Stanowisko służbowe i tytuł do niego przywiązany	Grupa uposażenia
Starszy dozorca celny	XIII i XII
Dozorca celny	XV i XIV

§ 2.

Służbę na wymienionych stanowiskach rozpoczyna się w najniższej grupie uposażenia w charakterze prowizorycznym.

Posunięcie na wyższe stanowiska i do wyższych grup uposażenia odbywa się na ogólnych zasadach awansu, ustalonych w ustawie z dnia 17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej.

§ 3.

Postanowienia zawarte w ustępie pierwszym § 2, nie mają zastosowania do wypadków przyjęcia do służby osób, które poprzednio pozostawały w służbie państwowej i wykażą wymagane kwalifikacje.

§ 4.

Funkcjonarjuszów, którzy w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pełnią czynności, wymienione w § 1, należy zależnie od pełnionych przez nich czynności przemianować stosownie do tabeli § 1 i nadać odpowiednie grupy uposażenia.

O ileby jednak uposażenie, dotychczas przez nich pobierane było wyższe od uposażenia przepisanego § 1, otrzymują oni w nowej grupie niższej szczebel, odpowiadający co do ilości punktów dotychczasowemu uposażeniu.

Z braku takiego szczebla w grupie niższej otrzymują szczebel, który co do ilości punktów jest bezpośrednio wyższy od szczebla, posiadanego w grupie dotychczasowej.

Przemianowania dokonują władze, do których należy mianowanie na dane stanowiska.

§ 5.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Identyfikator:	Dz.U.1928.81.715
Rodzaj:	rozporządzenie
Tytuł:	Dozorcy celni.
Data aktu:	1928-08-23
Data ogłoszenia:	1928-09-07
Data wejścia w życie:	1928-09-07

ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SKARBUz dnia 23 sierpnia 1928 r.o dozorcach celnych.

Dz.U.1928.81.715

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA SKARBU
z dnia 23 sierpnia 1928 r.
o dozorcach celnych.