Wykonanie ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o sposobie zapłacenia podatku majątkowego w myśl ustawy z dn. 11 sierpnia 1923 r. o podatku majątkowym przez płatników posiadających majątki (nieruchomości) ziemskie, związane ograniczeniami własności, w drodze sprzedaży tych majątków.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 29 grudnia 1924 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami: Reform Rolnych, Sprawiedliwości oraz Rolnictwa i Dóbr Państwowych w celu wykonania ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o sposobie zapłacenia podatku majątkowego w myśl ustawy z dn. 11 sierpnia 1923 r. o podatku majątkowym przez płatników posiadających majątki (nieruchomości) ziemskie, związane ograniczeniami własności, w drodze sprzedaży tych majątków.

Na mocy art. 6 ustawy z dn. 18 lipca 1924 r. o sposobie zapłacenia podatku majątkowego w myśl ustawy z dn. 11 sierpnia 1923 r. o podatku majątkowym przez płatników posiadających majątki (nieruchomości) ziemskie związane ograniczeniami własności w drodze sprzedaży tych majątków (Dz. U. R. P. № 73 poz. 714), zarządza się co następuje:

§ 1. Powołana ustawa dotyczy:

1) majątków ordynackich (powiernictw familijnych, fideikomisów),

2) majątków ziemskich, związanych węzłem substytucji powierniczej (fideikomisowej),

3) majątków ziemskich, do których przywiązane jest stale na mocy ustawy, statutów lub umowy ograniczenie w rozporządzaniu temi majątkami, jako to: majątków martwej ręki t. j. majątków duchownych, biskupich, kapitulnych, klasztornych, plebańskich, kościelnych, cerkiewnych oraz majątków należących do gmin wyznaniowych, fundacyj i t. p. Nie należą do tej kategorji nieruchomości ziemskie, co do których ograniczenie prawa rozporządzalności ma charakter czasowy np. na pewien oznaczony okres czasu lub na czas życia jednego właściciela.

Powołana ustawa może być zastosowaną również i do majątków instrukcyjnych, o ile właściciele ich są związani określonymi powyżej ograniczeniami prawa własności.

§ 2. Celem uzyskania zezwolenia na parcelację, właściciele majątków ziemskich, określonych w poprzednim paragrafie niniejszego rozporządzania winni zwracać się do właściwego okręgowego urzędu ziemskiego, względnie, o ile chodzi o majątki instrukcyjne, do Ministerstwa Reform Rolnych za pośrednictwem właściwego okręgowego urzędu ziemskiego. W zastępstwie właściciela dóbr martwej ręki prośbę winna wnieść osoba zarządzająca temi dobrami, imieniem zaś właściciela niewłasnowolnego opiekun lub kurator za zgodą właściwego sądu opiekuńczego.

Do prośby, niezależnie od tego, w jakim powiecie znajdują się odnośne nieruchomości, winny być dołączane dane, wymagane w art. 2 rozporządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ziemskiego z dnia 14 listopada 1921 r. (Dz. U. R. P. z r. 1922 № 1 poz. 3), a nadto następujące dokumenty:

a) zaświadczenie właściwego urzędu (inspektoratu) skarbowego o wysokości sumy przypadających od właściciela majątku należności z tytułu podatku majątkowego, oraz o wysokości sumy uiszczonych przez płatnika na ten cel wpłat,

b) obliczenie stwierdzające, że część ceny sprzedażnej płatna przed aktem kupna-sprzedaży i przy tym akcie nie przewyższa sumy potrzebnej do pokrycia należności z tytułu podatku majątkowego i kosztów połączonych z parcelacją,

c) zaświadczenie lub pokwitowanie kasy skarbowej, sądu lub notarjusza z wpłacenia na poczet podatku majątkowego sum pobranych ewentualnie przed zawarciem umowy o sprzedaż.

§ 3. Płatnikom, którzy w myśl postanowień poprzedniego paragrafu wniosą odpowiednio udokumentowane prośby, okręgowy urząd ziemski wyda zaświadczenia o złożeniu tych próśb.

Na podstawie takiego zaświadczenia dyrektor właściwej izby skarbowej może na prośbę płatnika, uwzględniając czas potrzebny do przeprowadzenia parcelacji, udzielić stosownego odroczenia terminu płatności podatku.

§ 4. Odpowiednio do sumy należnego od płatnika podatku majątkowego okręgowy urząd ziemski na podstawie przeciętnych cen rynkowych za ziemię ustali obszar gruntów mających ulec sprzedaży dla pokrycia zarówno podatku majątkowego, jak i wszelkich kosztów połączonych z parcelacją i przewłaszczeniem gruntów.

W wypadkach, w których część ceny kupna ma być nowonabywcom skredytowana, okręgowy urząd ziemski udzieli zezwolenia na sprzedaż takiego obszaru gruntów, jakiego sprzedaż okaże się niezbędną, aby należny od płatników podatek majątkowy został w całości pokryty wpłatami gotówkowemi, złożonemi przez kupujących przed aktem kupna-sprzedaży i przy tym akcie.

W zezwoleniach na parcelację okręgowy urząd ziemski winien zawsze zamieszczać zastrzeżenie, że sumy pieniężne, należne za sprzedane na mocy powołanej ustawy grunta, winny być przez nabywców składane w sposób określony w części drugiej i trzeciej art. 2 ustawy.

§ 5. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1925.3.28
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Wykonanie ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o sposobie zapłacenia podatku majątkowego w myśl ustawy z dn. 11 sierpnia 1923 r. o podatku majątkowym przez płatników posiadających majątki (nieruchomości) ziemskie, związane ograniczeniami własności, w drodze sprzedaży tych majątków.
• Data aktu: 29/12/1924
• Data ogłoszenia: 14/01/1925
• Data wejścia w życie: 14/01/1925