Wykonanie ustawy z dnia 31 lipca 1924 r. o wprowadzeniu niektórych zmian w ustawie z dn. 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 15 października 1924 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu celem wykonania ustawy z dnia 31 lipca 1924 r. o wprowadzeniu niektórych zmian w ustawie z dn. 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych.

Na podstawie art. 3 i 4 ustawy z dnia 31 lipca 1924 roku o wprowadzeniu niektórych zmian w ustawie z dnia 11 sierpnia 1923 roku o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych (Dz. U. R. P. № 73, poz. 719) zarządza się co następuje:

§ 1. Do art. 1 ustawy.

Wymiar i pobór przeznaczonego na pokrycie deficytów budżetowych samoistnego podatku z gruntów, przemysłu, handlu i budynków na rzecz gmin wiejskich b. zaboru rosyjskiego, uskuteczniają te gminy w myśl art. 43 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych (Dz. U. R. P. № 94, poz. 747). W tym celu władze skarbowe obowiązane są zarządom tych gmin dostarczyć: 1) danych co do roku 1924, dotyczących przypadającego w odnośnej gminie z każdej oddzielnej jednostki podatkowej zasadniczego podatku gruntowego (bez oddzielnego dodatku i ulg, przewidzianych w art. 2 i 3 ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r. w przedmiocie wyrównania podatków gruntowych tudzież niektórych podatków budynkowych (Dz. U. R. P. № 65, poz. 505), tudzież 2) imiennego wykazu osób, które nabyły świadectwa przemysłowe na prowadzenie w odnośnej gminie przedsiębiorstw przemysłowych i handlowych, względnie zajęć przemysłowych, z oznaczeniem ceny tych świadectw zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 kwietnia 1924 roku (Dz. U. R. P. Na 33, poz. 340) - wydziały powiatowe zaś winny dostarczyć danych co do przypadającego podatku budynkowego (rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 czerwca 1924 r.-Dz. U. R. P. № 51, poz. 523).

Podział ogólnej sumy samoistnego podatku pomiędzy poszczególnych podatników przeprowadzą się w ten sposób, że iloraz, otrzymany z podzielenia tejże ogólnej sumy przez sumę podatków państwowych, opłacanych w danej gminie z gruntów, z przemysłu i handlu jakoteż z budynków, mnoży się przez sumy przypadających na poszczególnych płatników podatków od gruntu i budynków oraz cen świadectw przemysłowych i handlowych.

Do sumy podatków państwowych, opłacanych w danej gminie, wlicza się również podatek od gruntów państwowych, o ile od gruntów tych został wprowadzony samoistny podatek na rzecz gminy.

§ 2. Do art. 2 ustawy.

Postanowienie art. 2-go dotyczy podatku od lokali w gminach wiejskich, a nie obejmuje podatku od zbytku mieszkaniowego i podatku hotelowego.

§ 3. Do art. 3 ustawy.

Przy wymiarze i poborze przez władze skarbowe wojewódzkiego podatku od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 maja 1923 roku w przedmiocie państwowego podatku przemysłowego (D. U. R. P. № 58, poz. 412). Wyjątek stanowi przepis, zawarty w § 9 niniejszego rozporządzenia.

§ 4. Do "ksiąg obrotu", prowadzonych w myśl art. 50-go ustawy z dnia 14 maja 1923 r. w przedmiocie państwowego podatku przemysłowego (Dz. U. R. P. № 58, poz. 412), należy codziennie wpisywać odrębnie:

a) na przychód-trunki nabyte, względnie trunki wyprodukowane we własnej wytwórni i wydane do wyszynku i drobnej sprzedaży;

b) na rozchód - trunki sprzedane, wymienione lub wydane na kredyt.

§ 5. W zeznaniach o obrocie, składanych dla wymiaru państwowego podatku przemysłowego (art. 52-54 ustawy w przedmiocie państwowego podatku przemysłowego), płatnicy wojewódzkiego podatku od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków winni wykazać odrębnie sumy obrotu, osiągniętego z wyszynku i drobnej sprzedaży trunków.

§ 6. Płatnicy podatku wojewódzkiego od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków, uiszczający państwowy podatek przemysłowy art. 56 ustawy (w przedmiocie państwowego podatku przemysłowego), obowiązani są-poza przypadkiem, przewidzianym w ustępie 2-gim § 9-go-uiszczać jednocześnie i odrębnie przypadający podatek wojewódzki od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków.

Dowody wpłat podatku wojewódzkiego należy w oryginałach lub odpisach dołączyć do zeznania o obrocie.

§ 7. Uprawnienia, wynikające z art. 94 ustawy z dnia 14 maja 1923 r. w przedmiocie państwowego podatku przemysłowego (Dz. U. R. P. № 58, poz. 412), w stosunku do wojewódzkiego podatku od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków wykonywa Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

§ 8. Do czasu wprowadzenia w życie samorządu wojewódzkiego wpływy z podatku wojewódzkiego od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków łącznie z odsetkami za zwłokę, karami i kosztami egzekucyjnemi przypadają:

a) w b. dzielnicy rosyjskiej na Dz. VI § 10 poz. 11-a budżetu przychodów Ministerstwa Skarbu,

b) w b. dzielnicy austrjackiej kasie skarbowej we Lwowie (§ 52 instrukcji dla kas skarbowych Dz. Urz. Min. Skarbu Na 45 z r. 1921, poz. 565) w celu umorzenia zaliczek, udzielonych Tymczasowemu Wydziałowi Samorządowemu we Lwowie ze Skarbu Państwa na pokrycie wydatków, połączonych ze spełnianiem zadań, przewidzianych w ustawie z dnia 30 stycznia 1920 roku (Dz. U. R. P. № 11, poz. 61), a po umorzeniu tych zaliczek bezpośrednio Tymczasowemu Wydziałowi Samorządowemu we Lwowie.

c) w b. dzielnicy pruskiej właściwemu Krajowemu Związkowi Komunalnemu na rachunek dotacyj, wymienionych w art. 35 ustęp 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych (Dz. U. R. P. № 94, poz. 747).

Przepisy przejściowe.

§ 9. Zeznania o obrocie, osiągniętym z wyszynku i drobnej sprzedaży trunków w pierwszem półroczu roku kalendarzowego 1924, winny być złożone najpóźniej do dnia 25 listopada 1924 roku na drukach, przepisanych dla wymiaru państwowego podatku przemysłowego, na których słowa: "państwowego podatku przemysłowego" należy zastąpić słowami: "podatku wojewódzkiego od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków".

Podatek wojewódzki od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków, wymierzony za pierwsze półrocze 1924 r., winien być uiszczony w terminach, oznaczonych przez władzę wymiarową, najpóźniej jednakże w ciągu miesiąca od dnia doręczenia nakazu płatniczego.

§ 10. Magistraty i wydziały powiatowe, które w myśl rozporządzenia I Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 stycznia 1924 roku (Dz. U. R. P. Nr. 16, poz. 166) rozpoczęły wymiar i pobór wojewódzkiego podatku od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków, winny bezzwłocznie zaniechać tej czynności i wszelkie akta, dotyczące wymiaru i poboru tego podatku z odpowiedniemi wyjaśnieniami, a w szczególności z dokładnem zestawieniem wymierzonego i pobranego podatku, przesłać bezzwłocznie właściwym do wymiaru tego podatku organom skarbowym (urzędom, inspektoratom skarbowym).

Pobrane przez organy samorządowe kwoty z tytułu podatku wojewódzkiego od wyszynku i drobnej sprzedaży trunków będą zaliczone na poczet tego podatku, wymierzonego przez władze skarbowe po myśli art. 3 ustawy.

Przepis końcowy.

§ 11. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

W związku z wydaniem niniejszego rozporządzenia traci moc rozporządzenie 1 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 stycznia 1924 roku, wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu celem wykonania ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 roku o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych (Dz. U. R. P. № 16, poz. 166).

• Identyfikator: Dz.U.1924.95.885
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Wykonanie ustawy z dnia 31 lipca 1924 r. o wprowadzeniu niektórych zmian w ustawie z dn. 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych.
• Data aktu: 15/10/1924
• Data ogłoszenia: 31/10/1924
• Data wejścia w życie: 31/10/1924