Dodatki do świadectw przemysłowych i do kart rejestracyjnych na rzecz Izb handlowych i przemysłowych, tudzież Izb rzemieślniczych oraz na rzecz szkół zawodowych i innych instytucji wychowawczych.

§ 1.

Corocznie winny składać swoje 'należycie uzasadnione preliminarze budżetowe na rok następny:

§ 2.

Dyrektorowie Izb skarbowych mają corocznie, najpóźniej do dnia 1 września, podawać do wiadomości Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego sumy wpływów, osiągniętych za świadectwa przemysłowe i karty rejestracyjne, nabyte na ostatni rok podatkowy; nadto dyrektorowie tych Izb skarbowych, w których okręgach znajdują się Izby handlowe i przemysłowe, tudzież Izby rzemieślnicze, winni w oznaczonym wyżej terminie podawać do wiadomości Ministra Przemysłu i Handlu sumy tychże wpływów z uwzględnieniem podziału na okręgi Izb handlowych i przemysłowych, tudzież izb rzemieślniczych.

§ 3.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustala ostatecznie prawo poszczególnych szkół zawodowych i innych instytucji wychowawczych, oznaczonych w art. 120 ustawy, do korzystania z dodatków do świadectw i kart, przyczem, o ile chodzi o bursy terminatorskie, patronaty dla młodzieży rękodzielniczej i przemysłowej, czyni to w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

Szkoły zawodowe I instytucje wychowawcze mają prawo korzystania z tej kwoty dodatków do świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych, która wpływać będzie w okręgu tej izby skarbowej, na której terenie te szkoły i instytucje istnieć będą.

Wyjątek stanowią szkoły zawodowe, które Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego uzna za szkoły o znaczeniu ogólno-państwowem, a które wskutek tego mają prawo korzystania z dodatków na obszarze całej Rzeczypospolitej.

§ 4.

Ha podstawie zapotrzebowań, opartych na zatwierdzonych przez właściwe władze preliminarzach budżetowych i danych, otrzymanych od dyrektorów Izb skarbowych (§ 2) właściwy Minister ustala w granicach, określonych w ustępie a) względnie b) części I-ej art. 120 ustawy, stopę procentową dodatków do świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych na następny rok podatkowy dla okręgu każdej Izby skarbowej, względnie dla każdego okręgu Izby handlowej i przemysłowej (przemysłowo-handlowej) i rzemieślniczej - oddzielnie.

§ 5.

Dodatki do świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych, pobierane od przedsiębiorstw, znajdujących się w miastach b. zaboru rosyjskiego, w których istnieją szkoły handlowe, utrzymywane przez Zgromadzenie Kupców, nie mogą być wymierzane w stopie niższej aniżeli 20% ceny świadectw i kart, a kwota stanowiąca te 20% dodatku winna być przedewszystkiem przeznaczona na rzecz powyżej oznaczonych szkół handlowych.

O ileby się zgłosiły także i inne instytucje, uprawnione do korzystania z dodatków, to na ich rzecz może być pobrana od przedsiębiorstw, znajdujących się w miastach, o których mowa w części pierwszej niniejszego paragrafu tylko reszta dodatku do wysokości 5% ceny świadectw i kart jakoteż dodatki do wysokości nieprzekraczającej 25% ceny świadectw i kart, nabytych przez przedsiębiorstwa, znajdujące się w okręgu Izby skarbowej lecz poza obszarem wspomnianych miast.

§ 6.

Najpóźniej do dnia 1 października Ministrowie Przemysłu i Handlu oraz Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zawiadamiają Ministra Skarbu o wysokości stopy procentowej dodatków do świadectw i kart celem wydania odpowiednich zarządzeń kasom skarbowym.

§ 7.

Wpływy z tytułu dodatków do świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych, ześrodkowują się w kasie skarbowej, jako fundusze specjalne, a mianowicie:

b)

"fundusz specjalny na rzecz szkół zawodowych" - do dyspozycji Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Kasa skarbowa w siedzibie Izby skarbowej zarachowuje powyższe dodatki wprost na wspomniane fundusze specjalne, kasy zaś, znajdujące się poza siedzibą izby skarbowej, zapisują pobrane kwoty w trybie § 52 instrukcji dla kas skarbowych na rachunek kasy w siedzibie Izby skarbowej, wyszczególniając w zawiadomieniach (wzór № 9) rodzaj funduszu według podanego wyżej określenia.

§ 8.

Funduszami, o których mowa w poprzednim paragrafie, dysponuje Minister Przemysłu i Handlu względnie - Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego - bezpośrednio lub przez podwładne organa, zawiadamiając w tym ostatnim wypadku właściwą Izbę skarbową o tem, jakiej władzy przekazano prawo dysponowania funduszami.

§ 9.

Do Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego względnie Ministra Przemysłu i Handlu należy kontrola nad wydatkowaniem funduszów, przekazanych szkołom i innym instytucjom.

Pozostałości funduszów specjalnych z roku poprzedniego winny być uwzględniane przy określaniu stopy procentowej dodatków na rok następny w myśl § 5 niniejszego rozporządzenia.

§ 10.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i dotyczy dodatków do świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych, pobieranych, poczynając od roku podatkowego 1924.

Dodatki, pobrane, przy dopłatach do świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych na rok 1923, w okręgach poszczególnych Izb skarbowych, podlegają wydaniu szkołom, o których mowa w § 5, w tej części, jaka na nie przypada, a w pozostałej części mają być rozdzielone pomiędzy istniejące obecnie na terenie każdej Izby skarbowej szkoły i instytucje wychowawcze stosownie do ich potrzeb, według uznania Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

Identyfikator:	Dz.U.1923.78.617
Rodzaj:	rozporządzenie
Tytuł:	Dodatki do świadectw przemysłowych i do kart rejestracyjnych na rzecz Izb handlowych i przemysłowych, tudzież Izb rzemieślniczych oraz na rzecz szkół zawodowych i innych instytucji wychowawczych.
Data aktu:	1923-07-24
Data ogłoszenia:	1923-08-10
Data wejścia w życie:	1923-08-10

Dodatki do świadectw przemysłowych i do kart rejestracyjnych na rzecz Izb handlowych i przemysłowych, tudzież Izb rzemieślniczych oraz na rzecz szkół zawodowych i innych instytucji wychowawczych.

Dz.U.1923.78.617