Zmiana stawek opłat stemplowych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 18 grudnia 1923 r.

w sprawie zmiany stawek opłat stemplowych.

Na podstawie artykułu 11 ustawy z dnia 6 grudnia 1923 r. o zastosowaniu stałej jednostki do obliczania danin, niektórych innych dochodów publicznych oraz kredytów, udzielanych przez instytucje państwowe i samorządowe (Dz. U. R. P. № 127 poz. 1044) zarządza się:

§ 1. Dla ustalenia wysokości stawek, przewidzianych w taryfie, załączonej do art. i ustawy z dn. 24 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 44 poz. 296), jakoteż w art. 2, 3, 5, 6, 8 i 9 tejże ustawy, przyjmuje się stosunek przeciętnej wartości franka złotego z. czasu od dnia 1 do 7 grudnia 1923 r., do przeciętnej wartości franka złotego w pierwszych trzech miesiącach 1923 r.

Stosunek ten wyraża się cyfrą 681.350/7.121 = 95.7

§ 2. Wskutek ustalenia powyższego stosunku ulegają stawki opłat stemplowych od podań, załączników i świadectw urzędowych oraz inne stawki, wymienione w § 2 rozporządzenia z dnia 15 września 1923 r. (Dz. U. R. P. № 93 poz. 744), odpowiedniej podwyżce z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1924 r.

W szczególności:

a) taryfa opłat stemplowych od podań, załączników do podań oraz od świadectw urzędowych otrzymuje brzmienie, podane w załączniku do rozporządzenia niniejszego.

Część pierwsza i druga tej taryfy ma zastosowanie do podań i załączników, wniesionych po dniu 31 grudnia 1923 r. Natomiast do podań, wniesionych przed dn. 1 stycznia 1924 r. choćby do tego dnia niezałatwionych, stosowana będzie taryfa, która obowiązywała w dniu wniesienia podania, nawet w tym przypadku, gdy podanie wniesiono bez uiszczenia opłaty lub jeśli opłatą uiszczono niedostatecznie.

Część trzecia tej taryfy ma zastosowanie do świadectw, których data nie jest wcześniejsza niż 1 stycznia 1924 r., oraz do odpisów i wyciągów, sporządzonych przez urząd a niezaopatrzonych w zaświadczenie zgodności z pierwopisem, które wydane zostały po dniu 31 grudnia 1923 r.

b) opłatę stemplową od pełnomocnictw, wymienioną w art. 2, ustępie pierwszym, powołanej ustawy z dnia 24 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 44 poz. 296), względnie w § 1, ustępie pierwszym rozporządzenia Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 44 poz. 299), zmienia się z kwoty 120.000 mk. na 1.400.000 mk.; opłatę zaś od pełnomocnictw, wymienionych w art. 2, ustąpię 2, powołanej ustawy (względnie w § 1, ustępie drugim powołanego rozporządzenia), podwyższa się z kwoty 40.000 mk. na 470.000 mk.;

c) opłaty stemplowe od dokumentów przewozowych, wymienione w art. 5 i 6 powołanej ustawy (względnie w §§ 1, 2 i 5 rozporządzenia Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Kolei Żelaznych z dnia 24 kwietnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 44, poz. 300), oraz grzywny, wymienione w § 10 powołanego rozporządzenia, zmienia się w sposób następujący:

1) opłaty od kolejowych listów przewozowych:

co do przesyłek całowagonowych z kwoty 80.000 mk. na kwotą 940.000 mk.

co do przesyłek półwagonowych z kwoty 40.000 mk. na kwotę 470.000 mk.

co do przesyłek pojedynczych z kwoty 4.000 mk. na kwotę 50.000 mk.

2) opłaty od kolejowych kwitów bagażowych z kwoty 4.000 mk. na kwotę 50.000 mk.;

3) opłaty od dokumentów przewozowych po za przewozem kolejowym:

od listu przewozowego z kwoty 8.000 mk. na kwotę 100.000 mk.

od kwitu bagażowego z kwoty 4.000 mk. na kwotę 50.000 mk.;

4) najwyższy wymiar grzywien z kwoty 12.000.000 mk. na kwotę 140.000.000 mk.;

d) opłatę stemplową od pełnych wyciągów z ksiąg metrykalnych, wymienioną w art. 3 powołanej ustawy, zmienia się z kwoty 24.000 mk. na kwotę 280.000 mk.;

e) stałe opłaty stemplowe, wymienione w art. 8 powołanej ustawy, zmienia się z kwoty 12.000 mk. na kwotę 140.000 mk.;

f) wyrażony sumą stałą najwyższy wymiar kar pieniężnych, wymieniony w art. 9 powołanej ustawy, zmienia się z kwoty 12.000.000 mk. na kwotę 140.000.000 mk.;

g) opłatę za pokwitowanie z przyjęcia podania, wymienioną w § 13 przepisów w przedmiocie opłat stemplowych od podań oraz od świadectw urzędowych z dnia 24 kwietnia 1923 r. (Dz. U. R. P. № 44, poz. 298), zmienia się z kwoty 12.000 mk. na kwotę 140.000 mk.

§ 3. Dla ustalenia wysokości opłaty od czeków (art. 17 ustawy z dnia 26 października 1921 r. o opłatach stemplowych od weksli, Dz. U. R. P. z r. 1922 № 38. poz. 313, w brzmieniu, ustalonem ustawą z dnia 24 marca 1922 r., Dz. U. R. P. № 38, poz. 314), przyjmuje się stosunek przeciętnej wartości franka złotego z czasu od dnia 1 do 7 grudnia 1923 r. do przeciętnej wartości franka złotego z miesięcy: lutego, marca i kwietnia 1922 r., z którego wynika mnożnik 890,7 wskutek tego stawka opłaty stemplowej od czeków, wynosić będzie począwszy od dnia 1 stycznia 1924 r. po zaokrągleniu kwotę 5.000 mk.

§ 4. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1924 r. i obowiązuje na obszarze całej Rzeczypospolitej, z wyjątkiem górnośląskiej części Województwa Śląskiego.

ZAŁĄCZNIK 

Taryfa opłat stemplowych od podań, załączników do podań oraz od świadectw urzędowych.

CZĘŚĆ PIERWSZA: Podania

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

• Identyfikator: Dz.U.1923.134.1113
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Zmiana stawek opłat stemplowych.
• Data aktu: 18/12/1923
• Data ogłoszenia: 27/12/1923
• Data wejścia w życie: 01/01/1924