Wydawanie z aptek środków leczniczych oraz określanie ich ceny.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ZDROWIA PUBLICZNEGO

z dnia 27 listopada 1923 r.

w przedmiocie wydawania z aptek środków leczniczych oraz określania ich ceny.

Na mocy art. 2 p. 13 i art. 10 zasadniczej ustawy sanitarnej z dn. 19 lipca 1919 r. (Dz. P. P. P. № 63, poz. 371), § 7 austrjackiej ustawy aptekarskiej z dnia 18 grudnia 1906 r. (Dz. U. P. r. 1907 № 5), art. 365 i 380 ros. ustawy lekarskiej (ros. Zb. Pr. t. XIII wyd. 1905 r.) i §§ 78 i 80 niemieckiej ustawy przemysłowej zarządza się co następuje:

§ 1. Właściciele, dzierżawcy lub odpowiedzialni kierownicy aptek publicznych i domowych z prawem sprzedaży lekarstw winni ściśle stosować się do taksy aptekarskiej, wydawanej w drodze osobnych rozporządzeń i posiadać jeden jej egzemplarz.

§ 2. Cena lekarstwa, sporządzonego podług recept, oblicza się przez dodanie cen: za wydany materjał, za naczynia, stosownie do ich objętości i za przygotowanie lekarstwa, stosownie do taksy, za pracę przy recepturze. Taksamo należy obliczać w razie sporządzenia lekarstw w zmniejszonej lub zwiększonej ilości. Ma recepcie należy uwidocznić ceny poszczególnych pozycji, firmę apteki i datę wydania.

§ 3. Ceny na materjały, naczynia i pracę przy recepturze, ustalone taksą aptekarską, są maksymalne; ceny niższe pobierać można zarówno za lekarstwa, sporządzone na podstawie recept, jak i wydawane w odręcznej sprzedaży należy jednak na recepcie oznaczyć ceną podług taksy oraz cenę faktycznie pobraną.

§ 4. 1 Przy odręcznej sprzedaży do ceny materjału i naczynia można doliczać tylko opłatę przewidzianą w punktach b) i d) poz. 12 taksy za pracą przy recepturze.

§ 5. 2 Najniższa cena leku wynosi 0.01 franka złotego.

§ 6. Taksa uwzględnia następujące jednostki wagowe: 0,01, 0,1, 1,0, 10,0 i 100 gr. Jeżeli w taksie oznaczona jest cena tylko dla niższej jednostki wagowej, to dla uzyskania ceny wyższej jednostki wagowej cenę grama, dekagrama lub hektograma należy pomnożyć przez 8, ceną centigrama i decigrama przez 10; dla uzyskania ceny niższej jednostki wagowej cenę hektograma względnie dekagrama należy rozdzielić przez 8, cenę grama względnie decigrama-przez 10.

Dla uzyskania ceny 250 gr. mnoży się cenę 100 gr. przez 2, dla uzyskania ceny 500 gr. mnoży się cenę 100 gr. przez 4.

§ 7. Cena pobierana za kilka gramów nie może przewyższać ceny oznaczonej dla dekagrama, to samo stosuje się i do innych jednostek wagowych.

§ 8. Za środki lekarskie, zaordynowane w pewnej ilości kropli liczy się na 1 gram: 20 kropli olejków tłustych nalewek, kwasów mineralnych rozcieńczonych i wogóle płynów wodnistych oraz ciężkich olejków eterycznych; 25 kropli innych olejków eterycznych eteru octowego, wyskoku eterowego i chloroformu, a 50 kropli czystego eteru.

§ 9. Za sproszkowanie substancji, które dają się łatwo proszkować w moździerzu porcelanowym np. kali bromatum,- ferrum sulfuricum i t. p. nie należy pobierać opłaty, przewidzianej przez p. 10 taksy za pracę przy recepturze.

§ 10. Przy taksowaniu recept w wypadkach przewidzianych przez art. 6 niniejszego rozporządzenia, należy za poszczególne leki liczyć cenę, jaka wypadnie z mnożenia lub dzielenia, przyczem ułamki należy obliczać za jednostki.

§ 11. Przy powtórnem wydawaniu lekarstw ocenionych według taks poprzednich, należy pobierać opłatę podług taksy obowiązującej w chwili powtórnego wydania, to samo stosuje się do lekarstw, wydawanych za sygnaturami innych aptek.

§ 12. Jeżeli lekarz nie poda w recepcie szczegółowo wagi obojętnej części składowej, albo jeżeli do zrobienia lekarstwa w zapisanej formie potrzebny jest dodatek obojętny, w recepcie niepodany, wówczas należność winna być obliczoną za rzeczywiście zużytą ilość, która winna być wypisana na recepcie.

§ 13. Dla środków, nieobjętych taksą aptekarską, należy ustalać ceny sprzedażne podług następujących norm: cenę sprzedażną kilograma leku ustala się przez doliczenie 50% do ceny zakupu, dla ustalenia ceny hektograma, uzyskaną w powyższy sposób cenę kilograma dzieli się przez 8, dla ustalenia ceny dekagrama, uzyskaną w powyższy sposób cenę hektograma dzieli się przez 6, dla uzyskania ceny grama uzyskaną w powyższy sposób cenę dekagrama dzieli się przez 8, dla uzyskania ceny decigrama, uzyskaną w powyższy sposób cenę grama dzieli się przez 10, dla uzyskania ceny centigrama, uzyskaną w powyższy sposób cenę decigrama dzieli się przez 10. Za ceny zakupu mogą uchodzić jedynie ceny, wynikające z faktur hurtowych składów materjałów aptecznych.

§ 14. Dla ustalenia ceny sprzedażnej wód mineralnych i wogóle artykułów, niewymagających rozważania i zmiany opakowania, oraz środków opatrunkowych, można doliczać 50% do ceny zakupu w hurtowni lub fabryce w dniu sprzedaży. Ma koszty przewozu z innego osiedla można ponadto doliczać 10% do powyższej ceny zakupu. Cena pobierana za specyfiki farmaceutyczne, nie może przekraczać ceny oznaczonej przez wytwórcę na opakowaniu specyfiku w myśl § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia Publicznego z dnia 8 października 1921 r. w przedmiocie wyrobu i obrotu specyfików farmaceutycznych (Dz. U. R. P. № 87 poz. 640).

Do ceny sprzedażnej środków opatrunkowych doliczać nadto można rzeczywiście wyłożone koszta opakowania.

§ 15. Doliczanie do ceny preparatów spirytusowych, zamieszczonych w taksie, podatku konsumcyjnego, pobieranego przez zarządy miejskie od spirytusu, dopuszczalnem jest jedynie za zezwoleniem państwowych władz administracyjnych II instancji.

§ 16. Jeżeli lekarz zapisze środek noszący powszechnie używaną, jednak patentem chronioną nazwę z wyrażnem oznaczeniem firmy wytwórczej np. "Aspirinum Bayeri", "Urotropinum Scheringi" i t. p. to należy wydać preparat oryginalny. Natomiast jeżeli przy zapisaniu użyta została nazwa chroniona preparatu oryginalnego lecz bez oznaczenia firmy wytwórczej np. "Aspirinum", "Urotropinum" i t. p" wolno wydać bądź preparat oryginalny, bądź odpowiedni, oznaczony w taksie nazwą chemiczną np. "Acidum acetylo - salicylicum", "Hexamethylentetramin" i t. p.

Cena określona w taksie za preparat oryginalny może być pobrana tylko w tym przypadku, kiedy został on zapisany z oznaczeniem firmy wytwórczej.

§ 17. Dołączone do 6 wydania farmakopei rosyjskiej wykazy f\ i B zostają uzupełnione, względnie zmienione w sposób wskazany w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

§ 18. 3 Na obszarze byłego zaboru rosyjskiego i austrjackiego artykuły, oznaczone w taksie krzyżykiem (†) mogą być wydawane, przyczem na obszarze b. zaboru rosyjskiego ponadto z uwzględnieniem przepisów § 19 jedynie za receptami lekarzy i lekarzy weterynarji. Wyjątek stanowią następujące środki lecznicze:

I. Do wewnętrznego użytku:

a) Santaninum w postaci pastylek, zawierających nie więcej, niż po 0,05 Santoniny;

b) Radix Ipecacuannae pulverata w postaci pastylek, zawierających nie więcej, niż po 0,01 Rad. Ipecacuannae;

c) Proszki od bólu głowy o następującym składzie:

1. Coffeini 0,05, Phenacetini 0,3;

2. Coffeini 0,05, Amidopyrini 0,25;

3. Coffeini 0,05, Phenacetini 0,3 lub Amidopyryni 0,25; Acidi acetylosalicylid Guaranae pulveratae aa 0,3.

Na opakowaniu każdego proszka, oprócz firmy apteki, winien być umieszczony jego skład, oraz napis: "Proszek od bólu głowy dla dorosłych".

Nadawania powyższym mieszaninom nazw fantastycznych jest wzbronione. Cenę ich, o ile nie jest podana w obowiązującej taksie aptekarskiej, należy obliczać według tej taksy w stosunku conajmniej 50 proszków, licząc za materjał, za zmieszanie proszków (poz. 11 taksy za pracę przy recepturze), za dozowanie (poz. 12 tejże taksy punkt b) lub d) oraz za pudełko o ile ono jest użyte do wydania proszków.

II. Do odkażania:

a) Acidum carbolicum purum,

b) Cuprum sulfuricum,

c) Formalinum.

III. Do zewnętrznego użytku;

a) Argentum nitricum w pałeczkach oprawnych,

b) Tinctura Jodi,

c) Acetum i Tinctura Sabadillae,

d) Chloroform w mieszaninie z tłuszczami lub spirytusem, o ile mieszanina nie zawiera go więcj jak 20%,

e) Zincum sulfuricum,

f) Fol. Strammonii w mieszaninach ziół do palenia.

Na opakowaniu środków, wymienionych pod II i III, winien być umieszczony wyraźny, rzucający się w oczy, napis: "Obchodzić się ostrożnie", a na środkach wymienionych pod II, ponadto napis: "Do dezynfekcji".

§ 19. Na obszarze b. zaboru rosyjskiego środki lecznicze, oznaczone w taksie krzyżykiem (†), a objęte wykazem B, dołączonym do niniejszego rozporządzenia, mogą być wydawane również za receptami felczerów.

§ 20. Lekarstwa do zewnętrznego użytku mogą być wydawane powtórnie, z wyjątkiem infekcji podskórnych, w których skład wchodzą artykuły, oznaczone w taksie krzyżykiem (†).

§ 21. Lekarstwa do wewnętrznego użytku mogą być powtórnie wydawane, gdy w skład ich nie wchodzą artykuły z wykazu A, dołączonego do niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem nalewek" makowcowych: zwyczajnej i szafranowej (Tinctura Opii simplex i Tinctura Opii crocata), o ile one są przepisane w rozcieńczeniu nie mniejszem, niż jedna część nalewki na 10 części płynu.

Ograniczenia powyższe nie mają zastosowania w przypadkach, kiedy na pierwotnej recepcie oznaczono, że powtórzenie jest dozwolone i w jakim okresie, oraz odstępach czasu może być dokonane.

Lekarstwa, w których skład wchodzą środki, oznaczone w taksie krzyżykiem (†) w dozie, przewyższającej normę podaną w obowiązującej farmakopei, mogą być wydawane tylko za pierwotną receptą, napisaną zgodnie z wymaganiami § 23. niniejszego rozporządzenia.

§ 22. Przepisy rozporządzenia z dnia 31 marca 1920 r. w przedmiocie sprzedaży kokainy (Dz. U. R. P. № 36 poz. 201) zachowują moc obowiązującą.

§ 23. Jeżeli w recepcie zapisano środek, oznaczony w taksie aptekarskiej krzyżykiem (†) w dozie, przewyższającej podaną w obowiązujących farmakopeach i przytem nie słowami i bez wykrzyknika, to lekarstwo nie może być wydane bez uprzedniego porozumienia się z lekarzem.

W razie niemożności porozumienia się z lekarzem, należy wydać lek, oznaczony w taksie krzyżykiem (†) w takiej ilości, aby dawka dzienna nie przewyższała podanej w farmakopei.

§ 24. Lekarstwa, w których skład wchodzą środki silnie działające, objęte wykazem A, dołączonym do niniejszego rozporządzenia, nie mogą być wydawane w większej ilości od zapisanej w recepcie.

§ 25. W b. dzielnicy pruskiej zachowują moc obowiązującą dotychczasowe przepisy, dotyczące wydawania z aptek trucizn i artykułów gwałtownie działających.

§ 26. Lekarstwa według recept przyrządzać należy kolejno z wyjątkiem oznaczonych dopiskiem "cito", "statim", w którym to wypadku lekarstwo należy przyrządzić i wydać poza kolejką; w wypadkach otruć żądane antidotum winno być wydarte niezwłocznie.

§ 27. Przy wydawaniu z aptek lekarstw złożonych, które nie są uwzględnione w obowiązującej farmakopei, lub przyrządzonych według innego przepisu, aniżeli podane w farmakopei, należy na recepcie podać przepis, według którego przyrządzono wydane lekarstwo.

§ 28. Jeżeli lekarz bez bliższego określenia zapisze środek, który utrzymuje się w aptece w gatunku lepszym i gorszym, natenczas należy zawsze wydać lek w gatunku lepszym; jeżeli zaś przepisany jest lek bez podania stopnia zgęszczenia, a ten utrzymuje się w aptece w różnych stopniach zgęszczenia, należy zawsze wydawać gatunek rozcieńczony lub łagodniejszy.

§ 29. Za środki lecznicze i opatrunkowe, wydawane na koszt instytucji państwowych i samorządowych, osoby wymienione w § 1 niniejszego rozporządzenia winny pobierać ceny zniżone, potrącając od norm, ogólnie w chwili wydania tych środków obowiązujących właściwy opust, o ile należność za pobrane lekarstwa jest uiszczona przy odbiorze lekarstwa lub w ciągu 14 dni od daty złożenia rachunku.

Opust ten wynosi 15% dla lekarstw przepisanych w formie recepty i 5% dla środków leczniczych i opatrunkowych, przepisanych nie w formie recepty (sprzedaż odręczna).

Zamiast ustalonego wyżej 15% opustu instytucje państwowe i samorządowe mogą korzystać tylko z 5% opustu w tych miejscowościach (osiedlach) gdzie władze do których należą te instytucje, prowadzą własną apteką, przyrządzającą lekarstwa za receptami lekarzy.

§ 30. Przekroczenia niniejszego rozporządzenia będą karane w myśl obowiązujących ustaw.

§ 31. Rozporządzenie niniejsze obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od dnia ogłoszenia; jednocześnie tracą moc obowiązującą rozporządzenia w tym przedmiocie z dn. 20 stycznia, 9 sierpnia i 30 października 1922 r. (Dz. U. R. P. № 11, 69 i 101, poz. 100, 623 i 932) oraz rozporządzenie z dn. 11 lutego 1923 r. (Dz. U. R. P. № 18 poz. 116).

ZAŁĄCZNIK 

WYKAZ A.

obejmujący środki lecznicze, które apteki obowiązane są przechowywać w szafce zamkiętej.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

WYKAZ b.

obejmujący środki lecznicze, które apteki obowiązane są przechowywać oddzielnie od innych.

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

1 § 4 zmieniony przez § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 lutego 1924 r. (Dz.U.24.23.251) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 marca 1924 r.

2 § 5 zmieniony przez § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 lutego 1924 r. (Dz.U.24.23.251) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 marca 1924 r.

3 § 18 zmieniony przez § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 23 lutego 1924 r. (Dz.U.24.23.251) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 15 marca 1924 r.

• Identyfikator: Dz.U.1923.129.1057
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Wydawanie z aptek środków leczniczych oraz określanie ich ceny.
• Data aktu: 27/11/1923
• Data ogłoszenia: 18/12/1923
• Data wejścia w życie: 18/12/1923