Utworzenie Głównej Komisji Szacunkowej we Lwowie i Miejscowych Komisji Szacunkowych w Małopolsce.

ROZPORZĄDZENIE

PREZESA GŁÓWNEGO URZĘDU LIKWIDACYJNEGO

z dnia 12 stycznia 1921 r.

w porozumieniu z Ministerstwami Skarbu, Przemysłu i Handlu, Rolnictwa i Dóbr Państwowych, oraz Robót Publicznych w przedmiocie utworzenia Głównej Komisji Szacunkowej we Lwowie i Miejscowych Komisji Szacunkowych w Małopolsce.

Na podstawie art. 6-go i 27-go ustawy z dnia 10 maja 1919 roku (o ustaleniu i oszacowaniu świadczeń i strat wojennych) Dziennik Praw № 41 poz. 298) zarządza się co następuje:

Art.  1.

We Lwowie zostaje utworzona Główna Komisja Szacunkowa, której zakres działania rozciąga się na całą Małopolskę.

Art.  2.

Do zakresu działania tej Komisji należy rozważanie i ostateczne rozstrzyganie tych spraw, co do których nastąpiło odwołanie się poszkodowanego lub przedstawiciela Ministerstwa Skarbu od orzeczenia Miejscowej Komisji Szacunkowej-oraz rozważanie i ostateczne rozstrzyganie w wypadkach, gdy stwierdzona przez Miejscową Komisję Szacunkową suma strat przekracza kwotę 20 tysięcy koron.

Art.  3.

Również powołane zostały do życia Miejscowe Komisje Szacunkowe w następujących miejscowościach Małopolski:

L.p.	Siedziba Komisji	Dla powiatów	L.p.	Siedziba Komisji	Dla powiatów
1	Bóbrka	bóbreckiego	23	Kolbuszowa	kolbuszowskiego
2	Bochnia	bocheńskiego	24	Kołomyja	kołornyjskiego i peczeniżyńskiego
3	Borszczów	borszczowskiego
4	Brody	brodzkiego	25	Kopyczyńce	husiatyńskiego
5	Brzeżany	brzeżańskiego	26	Kosów	kosowskiego
6	Brzozów	brzozowskiego	27	Kraków	krakowskiego, chrzanowskiego, miasta Krakowa z Podgórzem
7	Buczacz	buczackiego
8	Cieszanów	cieszanowskiego
9	Czortków	czortkowskiego
10	Dąbrowa	dąbrowskiego	28	Krosno	krośnieńskiego
11	Dobromil	dobromiiskiego	29	Lisko	liskiego
12	Dolina	dolińskiego	30	Lwów I	m. Lwowa
13	Drohobycz	drohobyckiego	31	Lwów II	lwowskiego
14	Gorlice	gorlickieao	32	Łańcut	łańcuckiego
15	Gródek jag.	gródeckiego	33	Mielec	mieleckiego
16	Grybów	grybowskiego	34	Mościska	mościckiego
17	Horodenka	horodeńskiego	35	Nadworna	nadwórniańskiego
18	Jarosław	jarosiawskiego	36	Nisko	niskiego
19	Jasło	jasielskiego	37	Nowy Sącz	nowosandeckiego i limanowskiego
20	Jaworów	jaworowskiego
21	Kałusz	kałuskiego	38	Pilzno	pilzneńskiego
22	Kamionka	kamioneckiego	39	Podhojce	podhajeckiego
40	Przemyśl	przemyskiego	57	Strzyżów	strzyżowskiego
41	Przemyślany	przemyślańskiego	58	Tarnobrzeg	tarnobrzeskiego
42	Przeworsk	przeworskiego	59	Tarnopol	tarnopolskiego
43	Radziechów	radziechowskiego	60	Tarnów	tarnowskiego
44	Rawa ruska	rawskiego	61	Tłumacz	tłumackiego
45	Rohatyn	rohatyńskiego	62	Turka	turczańskiego
46	Rzeszów	rzeszowskiego i ropczyckiego	63	Wadowice	Wadowice wadowickiego, bialskiego, myślenickiego, nowotarskiego, oświęcimskiego i żywieckiego
47	Rudki	rudeckiego
48	Sambor	samborskiego
49	Sanok	sanoskiego
50	Skałat	skałackiego	64	Wieliczka	wielickiego i podgórskiego
51	Skole	skolskiego
52	Sniatyń	sniatyńskiego	65	Zaleszczyki	zaleszczyckiego
53	Sokal	sokalskiego	66	Zbaraż	zbaraskiego
54	Stanisławów	stanisławowskiego	67	Złoczów	złoczowskiego
55	Stary Sambor	starosamborskiego	68	Żółkiew j	żółkiewskiego
56	Stryj	stryjskiego	69	Żydaczów	żydaczowskiego

Art.  4.

Zadaniem Miejscowych Komisji Szacunkowych jest przyjmowanie zgłoszeń od poszkodowanych, oraz ustalenie i oszacowanie zgłoszonych strat wojennych.

Termin prekluzyjny dla wnoszenia zgłoszeń strat wojennych we wszystkich powyższych Komisjach został wyznaczony do dnia 1 marca 1921 roku włącznie.

Art.  5.

Do zgłaszania strat wojennych są uprawnieni poszkodowani obywatele polscy (osoby fizyczne lub prawne), którzy ponieśli straty, spowodowane przez wypadki wojenne z następujących tytułów:

a) rekwizycje osobiste i rzeczowe: niezapłacone lub tylko częściowo zapłacone świadczenia wojenne na rzecz wojsk, dokonane wskutek zarządzeń wojskowości, albo także władz cywilnych, lecz działających z polecenia wojskowości;

b) straty ogólne, poniesione przez poszkodowanego skutkiem zarządzeń władz okupacyjnych, jak konfiskaty majątku, sprzedaż przymusowa, kontrybucje, kary pieniężne, eksploatacja przymusowa i t. p.;

c) straty z bezpośrednich działań wojennych wskutek operacji wojennych w czasie bitwy, jak ostrzeliwanie, bombardowanie, pożar wywołany pociskami;

d) straty rzeczowe bezpośrednie, poniesione skutkiem kradzieży, rabunku i t. p. o ile zostanie stwierdzony bezpośredni związek z wydarzeniami wojennemi, dalej skutkiem ucieczki z obszarów przez nieprzyjaciela zajętych lub przez niego zagrożonych; wreszcie skutkiem wydalenia lub uprowadzenia osób, oraz usunięcia rzeczy tych osób z obszarów przez nieprzyjaciela zajętych, lub przez niego zagrożonych.

Art.  6.

Poszkodowani winni zgłaszać swoje straty w tej Miejscowej Komisji Szacunkowej, w której okręgu straty rzeczowe zostały wyrządzone.

Wyjątek stanowią poszkodowani, którzy powołani pod broń zostawili w magazynach wojskowych swoje ubranie cywilne. Co do tych poszkodowanych przyjmuje się kompetencję Komisji w/g miejsca zamieszkania poszkodowanego.

Art.  7.

Straty wojenne obywateli oraz towarzystw akcyjnych i spółek, których akcjonariusze są obywatelami państw: Francji, Anglji, Stanów Zjednoczonych, Ameryki Północnej, Włoch, Belgji, Rumunji, Jugosławji, Czechosłowacji, Finlandji, oraz państw powstałych na kresach wschodnich po upadku państwa rosyjskiego, mają być rejestrowane i ustalane w/g zasad tych samych, jakie są przepisane dla strat obywateli Państwa Polskiego.

W ten sam sposób mają być traktowane sprawy, dotyczące strat wojennych, poniesionych na terytorjum Państwa Polskiego przez obywateli państw neutralnych.

Aż do zawarcia z temi państwami odnośnych konwencji wykończone operaty szacunkowe mają być przesiane Głównej Komisji Szacunkowej we Lwowie, która prowadzi odrębną ewidencję takich aktów.

• Identyfikator: Dz.U.1921.9.49
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Utworzenie Głównej Komisji Szacunkowej we Lwowie i Miejscowych Komisji Szacunkowych w Małopolsce.
• Data aktu: 1921-01-12
• Data ogłoszenia: 1921-01-22
• Data wejścia w życie: 1921-02-06