Udzielenie Ministrowi Skarbu pełnomocnictwa do wydawania rozporządzeń w sprawie regulowania obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi walutami.
USTAWAz dnia 17 grudnia 1921 r.w przedmiocie udzielenia Ministrowi Skarbu pełnomocnictwa do wydawania rozporządzeń w sprawie regulowania obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi walutami.
Ministrowi Skarbu udziela się na czas do końca 1922 r. pełnomocnictwa do wydawania rozporządzeń z mocą ustawy, mających na celu regulację obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi walutami.
Rozporządzenia, wymienione w art. 1, dotyczyć mogą w szczególności warunków posiadania, nabywania i gromadzenia walut zagranicznych i dewiz, dysponowania, lombardowania i innych obrotów niemi oraz dokonywania tranzakcji w tych walutach, obrotów markami polskiemi w stosunku do krajów zagranicznych, wywozu za granicą walut zagranicznych i dewiz, marek polskich, oraz wszelkich wogóle papierów wartościowych, wreszcie organizacji kontroli i nadzoru nad całokształtem obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi.
Przepis powyższy nie stosuje się do posiadania walut zagranicznych i dewiz, co do których posiadacz udowodnił, że otrzymał je bezpośrednio z zagranicy w sposób legalny.
Upoważnia się Ministra Skarbu do wydawania rozporządzeń w przedmiocie wyznaczania premji dla osób, które przyczyniły się do wykrycia przekroczenia rozporządzeń, wydanych na mocy niniejszej ustawy, lub do ujęcia sprawców.
Osoby, wykraczające przeciw postanowieniom, zawartym w rozporządzeniach Ministra Skarbu, wydanych na podstawie niniejszej ustawy, ulegają karze za występek:
Jeśli przestępstwo nie wypływa z chęci zysku, można ograniczyć się do grzywny.
Jeśli czynności, stanowiące przestępstwo, uprawiane są zawodowo, to nie może być wymierzona kara niższa niż jeden rok więzienia, względnie aresztu ścisłego, oraz 5 miljonów marek grzywny; grzywna może być w tym wypadku zwiększona do potrójnej wysokości sumy, stanowiącej przedmiot przestępstwa lub wartości innego przedmiotu przestępstwa.
Przy nieuprawnionym wywozie walut zagranicznych i dewiz, marek polskich oraz wszelkich wogóle papierów wartościowych za granicę (przemytnictwie walut i walorów) może być grzywna zwiększona do wysokości potrójnej wartości wywożonych przedmiotów, chociażby przestępstwo nie było popełniane zawodowo.
W razie niemożności ściągnięcia grzywny, winna być orzeczona kara więzienia lub aresztu ścisłego w wysokości według uznania sądu, jednak nie przekraczającej 2 lat.
Prócz kar powyższych może być wyrokiem sądowym orzeczona konfiskata sum pieniężnych, będących przedmiotem przestępstwa, bez względu na to czyją stanowią własność. Przy przemytnictwie walut i walorów konfiskata wywiezionych wartości musi być orzeczona.
Karom, wymienionym w artykule niniejszym, ulegną również osoby, winne usiłowania lub udziału w przestępstwie.
Osoby, skazane na karę, przewidzianą w art. 4, można wyrokiem sądowym pozbawić na przeciąg czasu do lat pięciu prawa prowadzenia handlu lub zarządzania przedsiębiorstwem handlowem lub zajmowania się pośrednictwem handlowem.
Przestępstwa, przewidziane w art. 4, należą do właściwości sądów okręgowych.
W wypadkach przemytnictwa walut lub walorów (art. 4 ust. 4) należy na. wniosek prokuratora zarządzić tymczasowe zaaresztowanie osoby, przeciw której wdrożono postępowanie karne.
W toku dochodzeń prokuratorskich prokurator zwraca się w przedmiocie zastosowania środków zapobiegawczych do sędziego śledczego, który byłby właściwy do przeprowadzenia śledztwa wstępnego. Zaaresztowanie tymczasowe w toku dochodzenia prokuratorskiego nie może trwać dłużej niż 6 tygodni.
Sędzia śledczy może złagodzić lub uchylić środek zapobiegawczy jedynie na wniosek prokuratora; w toku dochodzenia prokurator może własną władzą uchylić środek zapobiegawczy. W razie zażalenia obwinionego sąd okręgowy może uchylić lub złagodzić środek zapobiegawczy; decyzję sądu okręgowego w przedmiocie środków zapobiegawczych nie ulegają zaskarżeniu.
W wypadkach przemytnictwa walut i walorów (art. 4 ust. 4) obowiązywać będą nadto przepisy następujące:
1. w b. dzielnicy rosyjskiej:
2. w b. dzielnicy austrjackiej:
3. w b. dzielnicy pruskiej sąd nie może odmówić otwarcia postępowania głównego.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrom Skarbu i Sprawiedliwości, a na obszarze b. dzielnicy pruskiej-Ministrom b. Dzielnicy Pruskiej i Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie dziesiątego dnia po ogłoszeniu.
Z dniem tym przestaje obowiązywać ustawa z dnia 8 lipca 1921 r. w przedmiocie udzielenia Rządowi pełnomocnictw do wydawania rozporządzeń w sprawie regulowania obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi walutami (Dz. U. R. P. № 62, poz. 383).
Do przestępstw, popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, należy stosować przepisy dotychczas obowiązujące.
| Identyfikator: | Dz.U.1921.104.748 |
| Rodzaj: | ustawa |
| Tytuł: | Udzielenie Ministrowi Skarbu pełnomocnictwa do wydawania rozporządzeń w sprawie regulowania obrotu pieniężnego z krajami zagranicznemi oraz obrotu obcemi walutami. |
| Data aktu: | 1921-12-17 |
| Data ogłoszenia: | 1921-12-23 |
| Data wejścia w życie: | 1922-01-02 |