Walka z księgosuszem.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 27 września 1920 r.

w przedmiocie walki z księgosuszem.

Na zasadzie przepisów z dnia 12/25 czerwca 1902 r. i 10/23 czerwca 1903 r. (Zb. praw Ces. Ros. Tom XIII art. 1090 - 1190) wyd. z roku 1905 oraz ustawy b. państwa austrjackiego z dnia 29 lutego 1880 r. (Dz. Ust. P. № 37) zmienionej ustawą z dnia 6 sierpnia 1909 r. (Dz. Ust. P. № 180) zarządza się co następuje:

Art.  1.

Celem rychłego stłumienia księgosuszu zostaje zamianowany przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych z pośród lekarzy weterynaryjnych Naczelny Komisarz do walki z księgosuszem.

Art.  2.

Naczelny Komisarz do walki z księgosuszem wykonuje swe czynności na podstawie obowiązujących przepisów o tępieniu chorób zaraźliwych zwierzęcych przy pomocy Komitetu doradczego, który zostanie powołany w miarę potrzeby przez Ministra Rolnictwa i Dóbr Państwowych na wniosek Naczelnego Komisarza do walki z księgosuszem z pośród doświadczonych fachowców.

Art.  3.

Szczegółowy regulamin o powołaniu oraz zakresie i trybie działania Komitetu doradczego przy Naczelnym Komisarzu do walki z księgosuszem wyda Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Art.  4.

Naczelny Komisarz do walki z księgosuszem przy wykonaniu swego zadania działa samodzielnie i jest za swoje czynności bezpośrednio odpowiedzialnym przed Ministrem Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Art.  5.

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych wyznaczy do dyspozycji Naczelnego Komisarza do walki z księgosuszem odpowiednią liczbę personelu fachowego, podlegającego wyłącznie Naczelnemu Komisarzowi, oraz potrzebne fundusze na pokrycie kosztów, wywołanych walką z księgosuszem.

Art.  6.

Personel fachowy użyty do walki z księgosuszem, działa na podstawie instrukcji, wypracowanej i w miarę potrzeby uzupełnionej, przez Komitet doradczy przy Naczelnym Komisarzu do walki z ksjęgosuszem.

Art.  7.

Od zarządzeń Naczelnego Komisarza do walki z księgosuszem niema odwołania w drodze administracyjnej.

Art.  8.

Odszkodowania za zwierzęta wybite w celu stłumienia księgosuszu oraz za zniszczone w tym celu przedmioty, będą wypłacane na miejscu niezwłocznie na podstawie norm szacunkowych ułożonych przez Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Państwowych w porozumieniu z Ministerstwem Skarbu po protokularnem oszacowaniu przez Komisję weterynaryjno-wykonawczą z asygnowanych na ten cel zaliczek, przy uwzględnieniu cen rynkowych.

Art.  9.

Wszystkie władze oraz urzędy tak cywilne jak i wojskowe obowiązane są udzielać Naczelnemu Komisarzowi do walki z księgosuszem niezbędnej pomocy.

Art.  10.

Naczelnemu Komisarzowi do walki z księgosuszem oraz personelowi, zajętemu walką z tą zarazą, przysługuje prawo do korzystania z wszelkich udogodnień komunikacyjnych, znajdujących się w rozporządzeniu władz cywilnych i wojskowych.

Art.  11.

Wykonanie niniejszego rozporządzenia poleca się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych, który wyda w tym celu instrukcje wykonawcze.

Art.  12.

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje na czas trwania zarazy księgosuszu na obszarze b. zaboru rosyjskiego i austrjackiego z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych przedłoży Radzie Ministrów wniosek o uchylenie niniejszego rozporządzenia z chwilą wygaśnięcia zarazy.

• Identyfikator: Dz.U.1920.94.621
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Walka z księgosuszem.
• Data aktu: 1920-09-27
• Data ogłoszenia: 1920-10-02
• Data wejścia w życie: 1920-10-02